Το πειρατικό ραδιόφωνο αποτελεί μια ευφυή θεματική για ένα jukebox μιούζικαλ και δεν υπάρχει πιο εμβληματικό παράδειγμα από το Radio Caroline. Οι επαναστατικές εκπομπές του από ένα πλοίο ανοιχτά των ακτών του Essex πυροδότησαν έναν ολόκληρο πολιτιστικό πόλεμο με τη βρετανική κυβέρνηση.
Η συγγραφέας Vikki Stone παρουσιάζει μια ημι-φανταστική εκδοχή της ιστορίας του πλοίου, με χαρακτήρες που βασίζονται έμμεσα σε πραγματικά πρόσωπα που έγιναν θρύλοι, όπως ο παραγωγός Tony Blackburn και ο Ιρλανδός επιχειρηματίας Ronan O’Rahilly. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Robbie, ένας νέος που προσπαθεί να βρει τον δρόμο του μέχρι που η αγάπη του για την ποπ μουσική τον οδηγεί σε μια θέση DJ, και η παιδική του αγαπημένη, η Caroline, η οποία στηρίζει τα όνειρά του μέχρι τη στιγμή που συνειδητοποιεί ότι τον χάνει από το ομώνυμο πλοίο.
Ένα ταλαντούχο καστ ηθοποιών και μουσικών αποδίδει το έργο με επαναστατική ενέργεια. Ο Jake Halsey-Jones και η Claire Lee Shenfield, στους ρόλους του Robbie και της Caroline, παρουσιάζουν μια αξιαγάπητη χημεία και γοητευτικές ερμηνείες. Επιτυχίες από συγκροτήματα όπως οι Beatles, οι Rolling Stones και οι Kinks αναδεικνύουν τις πολυδιάστατες μουσικές ικανότητες του συνόλου, συνοδευόμενες από ζωντανή χορογραφία. Το τραγούδι «Wouldn’t It Be Nice» των Beach Boys εντυπωσιάζει με τα φωνητικά του, ενώ το «Twist and Shout» κυριολεκτικά ξεσηκώνει το κοινό.
Ωστόσο, η αφήγηση χρειάζεται περισσότερη συνοχή. Καταναλώνεται αρκετός χρόνος στους διαλόγους των ιδρυτών του σταθμού, του Declan και της Kitty, σχετικά με τις προσπάθειές τους να κρατήσουν το πλοίο αξιόπλοο, με συχνές αναφορές στο νομοθετικό σώμα του Isle of Man, το Tynwald. Ο Gareth Cooper, υποδυόμενος τον αυστηρό γενικό ταχυδρομικό διευθυντή που επιδιώκει να βυθίσει την επιχείρησή τους, προσφέρει απαραίτητες δόσεις χιούμορ, καταγγέλλοντας τον αμερικανικό υλισμό που εισχωρεί στην κοινωνία.
Ο σχεδιασμός της Stella Backman, με το παγκάκι δίπλα στη θάλασσα και την προβλήτα που σκουριάζει, τονίζει την ενσυναίσθηση της ιστορίας. Παρά τις αναφορές σε σύγχρονα μέσα όπως το Spotify, το Napster και τα MP3s, το μήνυμα του έργου σχετικά με την ελευθερία του λόγου παραμένει ασαφές, με το μιούζικαλ τελικά να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι «πειρατές» έχουν πάντα τις καλύτερες μελωδίες.
Η παράσταση παρουσιάζεται στο New Wolsey theatre, στο Ipswich, έως τις 2 Μαΐου και στη συνέχεια θα περιοδεύσει έως τις 20 Ιουνίου.
