Η Brandy, η οποία έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της στη μουσική βιομηχανία με μια δισκογραφία που ξεπερνά τα 30 χρόνια και αμέτρητα κλασικά τραγούδια, όπως τα “Sittin’ Up in My Room”, “The Boy Is Mine” και το R&B ύμνο “What About Us?”, μοιάζει παρά την καταξίωσή της να παραμένει υποτιμημένη. Η εκ βαθέων και συχνά συγκλονιστική αυτοβιογραφία της, “Phases”, που συνέγραψε μαζί με τον Gerrick Kennedy και κυκλοφόρησε την Τρίτη, εξηγεί εν μέρει τους λόγους πίσω από αυτή την αντίληψη.
Στο βιβλίο, η Brandy δεν αναφέρεται μόνο στα πρώτα της χρόνια στο Mississippi και αργότερα στην California, όπου ανέπτυξε το ταλέντο της τραγουδώντας σε εκκλησιαστικές χορωδίες και σε ομάδες νέων, αλλά και στην αστραπιαία άνοδό της ως εφηβική σούπερ σταρ. Παράλληλα, σκιαγραφεί την εικόνα μιας νεαρής γυναίκας, της οποίας οι ανασφάλειες εκτέθηκαν και συχνά εκμεταλλεύτηκαν από άλλους. Το “Phases” αναδεικνύει επίσης ζητήματα που αφορούν την ευθύνη φροντίδας στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας. Το 1999, ενώ πάλευε με μια εξάρτηση από χάπια διαίτης και παράλληλα διαχειριζόταν τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην επιτυχημένη εφηβική σειρά “Moesha” μαζί με ένα εξαντλητικό πρόγραμμα ηχογραφήσεων και περιοδειών, η Brandy υπέστη νευρική κατάρρευση σε ηλικία μόλις 20 ετών.
“Το πιο νωρίς όνειρο που μπορώ να θυμηθώ είναι να στέκομαι σε μια σκηνή”, γράφει η Brandy στον πρόλογο του βιβλίου. Σε όλο το “Phases”, η καλλιτέχνιδα μάχεται να κρατήσει αυτό το όνειρο ζωντανό, καθώς διανύει μια ζωή γεμάτη σκαμπανεβάσματα.
**Αντιμετώπιση εκφοβισμού:**
Ο πατέρας της Brandy, Willie, ένας gospel τραγουδιστής και διευθυντής χορωδίας, ήταν ο πρώτος που διέκρινε τις φωνητικές της ικανότητες. “Έχεις μια μοναδική φωνή, Bran”, της έλεγε. “Ας την εκπαιδεύσουμε. Ας την φέρουμε εκεί που θέλει ο Θεός να πάει”. Ενώ το τραγούδι γρήγορα έγινε το ευχάριστο καταφύγιό της, δεχόταν συνεχώς εκφοβισμό στο σχολείο. Ήταν εύκολος στόχος, όπως λέει, λόγω της “υπερβολικά αδύνατης σωματοδομής και της ήρεμης ιδιοσυγκρασίας” της. Μία από τους bullies, η Shanice, την έκανε να φοβάται να πάει σχολείο, μέχρι που προσευχήθηκε στον Θεό ζητώντας λύση. Λίγο αργότερα, η Shanice πυροβολήθηκε και πέθανε. Αργότερα, ένας άλλος bully βάζει στη θέση του η ίδια η Brandy, μετατρέποντας τα πλεγμένα καλώδια επέκτασης σε ένα “βαρύ, εύκαμπτο μαστίγιο”.
Μια ένδειξη για την πρώιμη γενναιότητα της Brandy έρχεται το 1993, όταν ενημέρωσε τη μητέρα και μάνατζέρ της, Sonja, ότι είχε προβλήματα με την τηλεοπτική της μητέρα, την ηθοποιό Thea Vidale, στο σετ της σειράς “Thea”. “Άρπαξε μια μεταλλική καρέκλα, την τράβηξε προς τον σκηνοθέτη και κάθισε – όλα αυτά χωρίς να απομακρύνει το βλέμμα της από τη τηλεοπτική μου μητέρα”, γράφει η Brandy για τη Sonja. “‘Εντάξει, θα καθίσω απλά εδώ σήμερα’, είπε, μακραίνοντας τα λόγια της αργά και σταθερά”. Οι συνεχείς προσβολές σταμάτησαν.
**Θαυμάστρια που λιποθυμούσε μπροστά στα μουσικά της είδωλα:**
Ίσως η πιο οικεία πτυχή του “Phases” είναι η “θαυμαστρομανία” της Brandy. Πριν γίνει διάσημη, βρήκε τρόπο να φτάσει στα παρασκήνια από τις φτηνές θέσεις, με την ελπίδα να συναντήσει το απόλυτο είδωλό της, Whitney Houston. Όταν αυτό απέτυχε, παρενοχλούσε τους gospel θρύλους BeBe και CeCe Winans μέχρι που τηλεφώνησαν στην Houston, με αποτέλεσμα η Brandy να σιγήσει προσωρινά.
Αργότερα, το 1995, μετά την επιτυχία του ομώνυμου ντεμπούτου άλμπουμ της Brandy, οι δύο τους τελικά συναντήθηκαν στα παρασκήνια των Nickelodeon Kids’ Choice Awards. “Μια κραυγή ξεπήδησε από κάπου βαθιά στο στήθος μου”, γράφει η Brandy για εκείνη τη συνάντηση με την Houston. “Και μετά, ανεξήγητα, έτρεξα […]. Ήταν σαν ο εγκέφαλός μου να έπαθε βραχυκύκλωμα από την υπερβολική ένταση του συναισθήματος – προσμονή, ενθουσιασμός, δυσπιστία, χαρά – όλα να συγκρούονται ταυτόχρονα.”
Χρόνια αργότερα, συναντά τον Michael Jackson σε ένα στούντιο ηχογράφησης: “Πραγματικά έχασα τις αισθήσεις μου. Τα πόδια μου έγιναν ζελέ. Έπεσα κάτω.” Αν και δεν λιποθύμησε όταν συνάντησε τη Diana Ross στο σετ της ταινίας “Double Platinum” του 1999, έλαβε κάποιες σοφές συμβουλές από την ερμηνεύτρια της επιτυχίας “Muscles”: ποτέ να μην μασά τσίχλα (είναι αντιπερισπασμός και αντιεπαγγελματικό), να κάθεται πάντα ευθεία, και να κρατά πάντα τα γόνατά της ενωμένα “επειδή οι κάμερες παρακολουθούν πάντα, ακόμα και όταν νομίζεις ότι δεν το κάνουν”.
**Η πλευρά της για μια τοξική σχέση:**
Μέχρι την ηλικία των 13 ετών, η Brandy τραγουδούσε φωνητικά στα R&B boyband Immature. Ενώ βρισκόταν στο διαμέρισμα του μάνατζερ του συγκροτήματος, δήλωσε ότι ένα μέλος ονόματι Half-Pint την παρενόχλησε. Η θυμωμένη αντίδραση της Brandy χλευάστηκε από τους υπόλοιπους μελή του συγκροτήματος, μέχρι που πέταξε με οργή ένα βιβλίο, προκαλώντας κατά λάθος σοβαρή ζημιά στο μάτι ενός άλλου μέλους, του Jerome. “Έμαθα ένα σκληρό μάθημα εκείνη την ημέρα για τα όρια, για το να μιλάω νωρίτερα, για την περίπλοκη δυναμική που μπορεί να αναπτυχθεί όταν τα παιδιά εργάζονται σε ενήλικο περιβάλλον”, γράφει.
Δύο χρόνια αργότερα, σε ηλικία 15 ετών, η Brandy γνώρισε τον Wanya Morris των Boyz II Men. Αυτό που ξεκίνησε ως αμοιβαίος θαυμασμός για τη δουλειά του καθενός, γρήγορα μετατράπηκε σε μυστική σχέση. “Η κοπέλα μου είναι δεκαέξι”, αναφέρεται να λέει ο τότε 23χρονος όταν το ζευγάρι βρισκόταν μόνο του, ίσως, γράφει η Brandy, ως τρόπος “να δένει τον εαυτό του σε ένα όριο, ακόμα κι αν το ξεπερνούσε σιωπηλά”. Ξεκίνησε μια σεξουαλική σχέση, πριν ο Morris ομολογήσει πολλαπλές απιστίες.
Είναι μια σχέση που πλαισιώθηκε, συχνά από τον ίδιο τον Morris σε διάφορες συνεντεύξεις, ως η καρδιά μιας αφελής θαυμάστριας που έσπασε. Στο “Phases”, η Brandy παρουσιάζει την αλήθεια της με ξεκάθαρο θυμό και απογοήτευση. “Τότε, έμοιαζε με παραμύθι”, γράφει. “Τώρα το βλέπω ως την αρχή μιας υπολογισμένης “ερωτικής προσέγγισης” σε ένα έφηβο κορίτσι από έναν ενήλικο άνδρα που ήξερε ακριβώς την επίδραση που θα είχε η προσοχή του.” Αργότερα, αφού περιγράφει τους λόγους για τους οποίους δεν έχει μοιραστεί την πλευρά της μέχρι τώρα (για να προστατεύσει την οικογένειά της και εκείνον), γράφει: “Η ντροπή τελειώνει εδώ. Η σιωπή τελειώνει εδώ. Δεν ήμουν ένα “γρήγορο” κορίτσι με μια “καψούρα”. Δεν ήμουν ένα δραματικό έφηβο που δεν μπορούσε να διαχειριστεί την απόρριψη. Δεν ήμουν μια ασταθής, εμμονική θαυμάστρια. Ήμουν παιδί. Αυτός ήταν ενήλικας. Και είναι καιρός ο κόσμος να καταλάβει τη διαφορά.”
**Το “The Boy Is Mine” ήταν δική της ιδέα:**
Κυκλοφόρησε το 1998, το “The Boy Is Mine”, ένα παιχνιδιάρικα ανταγωνιστικό ντουέτο με την επίσης έφηβη R&B τραγουδίστρια Monica, θα γινόταν η μεγαλύτερη επιτυχία της Brandy, παραμένοντας 13 εβδομάδες στο νούμερο ένα στις ΗΠΑ. Αρχικά, ο Brandy και ο παραγωγός Rodney Jerkins είχαν συλλάβει ένα πιο αργό, πιο θλιβερό τραγούδι, αλλά ήταν ιδέα της Brandy να το μετατρέψουν σε ντουέτο. Στο μυαλό της, ζητώντας από τη Monica, μια γυναίκα που ο Τύπος την είχε χαρακτηρίσει ως την αρχι-ανταγωνίστριά της – την “σκληρή” αντίθετη της Brandy, του “γλυκού” κοριτσιού της γειτονιάς – να είναι η φανταστική της αντίπαλος, θα έσβηνε τις φήμες ότι δεν τα πήγαιναν καλά. Για την ιστορία, εκείνη την εποχή, ένας ραδιοφωνικός σταθμός του LA έτρεχε ένα τακτικό τμήμα με τίτλο “Brandy vs Monica”, παρουσιάζοντας σκετς που απεικόνιζαν την έφηβη Brandy ως “ψεύτικη, ασεβή, μια γλυκερή πρόσοψη που έκρυβε κάτι ύπουλο από κάτω”. Περιττό να πούμε ότι το τραγούδι, με βίντεο που έδειχνε το ζευγάρι ως γειτόνισσες που μάλωναν, μόνο που φούντωσε τη φωτιά.
Στο “Phases”, η Brandy δηλώνει ότι δεν υπήρχε πραγματική αντιπαλότητα. Περιγράφει το ζευγάρι, σε μια σπάνια μέρα ξεκούρασης, να κάνει τρενάκια του λούνα παρκ μαζί – ένα αγαπημένο χόμπι της Brandy – και την αρχική ηχογράφηση για το “The Boy Is Mine” να πηγαίνει ομαλά. Αργότερα, ωστόσο, εμφανίστηκαν ρωγμές και η ένταση διογκώθηκε. Η Monica επανηχογράφησε τα φωνητικά της με τον δικό της παραγωγό, Dallas Austin, ενώ ο επικεφαλής της δισκογραφικής της Monica, Clive Davis, μετονόμασε το άλμπουμ της σε “The Boy Is Mine” ως προσπάθεια διεκδίκησης της ιδιοκτησίας του ντουέτου. Η Brandy δεν βοήθησε τα πράγματα όταν ερμήνευσε το τραγούδι σόλο σε μια αμερικανική talkshow.
Δεν προκαλεί έκπληξη, που μέχρι η Brandy και η Monica να ερμηνεύσουν το “The Boy Is Mine” μαζί για πρώτη φορά στα VMA, σχεδόν δεν μιλούσαν. Κατά τη διάρκεια της ερμηνείας, ωστόσο, τα σύννεφα άρχισαν να διαλύονται: “Ακόμα και σε έναν χώρο όπου μας είχαν φέρει αντιμέτωπες – όπου είχαμε επιτρέψει στον εαυτό μας να γίνουμε αντίπαλες – δεν μπορούσαμε παρά να αναγνωρίσουμε την κοινή μας εμπειρία, τα παράλληλα ταξίδια μας, τη συνδυασμένη μας δύναμη.”
**Η εμπλοκή της σε τροχαίο ατύχημα το 2006 την έφτασε στα όρια:**
Δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του τότε υποτιμημένου και τώρα δικαίως εορταζόμενου τέταρτου άλμπουμ της, του “Afrodisiac” του 2004, παραγωγής Timbaland, η Brandy ενεπλάκη σε ένα θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα. Ο θάνατος μιας νεαρής γυναίκας την στοιχειώνει: “Δεν ένιωθα πλέον ότι είχα το δικαίωμα να συνεχίσω τη ζωή μου, ούτε καν να βιώνω φευγαλέες λάμψεις χαράς […] Ποια ήμουν εγώ για να χαμογελάσω; Να τραγουδήσω; Να υπάρχω σε έναν κόσμο όπου εκείνη δεν μπορούσε πλέον;”
Η ενοχή οδήγησε την Brandy να μην βγαίνει από το σπίτι για μήνες, και να φαντασιώνεται μια απόδραση. “Στα όνειρά μου, αιωρούνταν ελεύθερη, απαλλαγμένη από την τραγωδία που είχε καταπιεί τις ώρες που ήμουν ξύπνια […] Μερικές φορές φανταζόμουν να παραμείνω σε εκείνο το λυκόφως για πάντα. Αν μπορούσα απλώς να γλιστρήσω μακριά και να ξεφύγω. Απλά να εξαφανιστώ σαν την πρωινή δροσιά.” Γράφει ότι ήταν η νεαρή κόρη της, Sy’Rai, που την έφερε πίσω από την άκρη του γκρεμού.
**Το τραγούδι ήταν σαν να ανέβαινε βουνό:**
Ενώ το “Phases” είναι γεμάτο σοκαριστικές στιγμές – ένας βίαιος σύντροφος, ο πατέρας της κόρης της να την πουλάει στην εκπομπή “Wendy Williams” αφού το ζευγάρι είχε πει ψέματα ότι ήταν παντρεμένο, η τότε δισκογραφική της να την αναγκάζει να συνεργαστεί με έναν ασυνεργάσιμο Kanye West ως μέρος ενός περίπλοκου σχεδίου για να τον υπογράψουν – υπάρχει επίσης πραγματική χαρά στον τρόπο που η Brandy γράφει για τη μουσική. Εμμονική με την ηχογράφηση της φωνής της και την επικάλυψη φωνητικών από μικρή ηλικία, αφού της δόθηκε ένας παλιός τετρακάναλος ηχογραφητής από τον πατέρα της, αφιερώνεται στο να τελειοποιήσει τον χαρακτηριστικό της ήχο – αυτόν που της χάρισε τον τίτλο της “Vocal Bible” – στο στούντιο με τον Rodney Jerkins.
Αφού εργάστηκε σχολαστικά στη στοίβαξη των φωνητικών της στο “Never Say Never”, που πούλησε 16 εκατομμύρια αντίτυπα, για την επόμενη κυκλοφορία, ένα άλλο κλασικό τραγούδι που μόνο όσοι το γνωρίζουν πραγματικά εκτιμούν, το “Full Moon” του 2002, ο Jerkins έθεσε μια πρόκληση στην Brandy. “Θέλεις να γίνεις η καλύτερη;”, τη ρώτησε. Αφού περιπλανήθηκε μεταξύ των στούντιο, δουλεύοντας ταυτόχρονα στο “Invincible” του Michael Jackson, ο Jerkins ανέλυσε την προσέγγιση του Jackson στην ηχογράφηση φωνητικών, βασικά “περισσότερο είναι περισσότερο”. Η Brandy έβαλε μπρος. “Μερικές φορές στοιβαζόμασταν δεκαέξι ξεχωριστές ηχογραφήσεις της φωνής μου να τραγουδά την ίδια ακριβώς νότα για ένα μικρό μόνο τμήμα ενός τραγουδιού”, λέει η Brandy για την εργασία στο άλμπουμ. “Επιτέθηκα σε κάθε νότα σαν να ανέβαινα στο Όρος Έβερεστ, πιέζοντας πέρα από εκεί που τελείωνε η άνεση – και μετά πιέζοντας ακόμα πιο πέρα.”
