Στην Πάντοβα της Ιταλίας, ο 10χρονος Αμπντουλάχ, μακριά από την εμπόλεμη Γάζα, βρίσκει παρηγοριά στα βιντεοπαιχνίδια, δημιουργώντας εικονικούς κόσμους όπου η φαντασία του δεν έχει όρια. Η σκληρή πραγματικότητα της χημειοθεραπείας, που χορηγείται μέσω ορού, τον φέρνει συχνά πίσω στην πραγματικότητα, όπως συμβαίνει και με τη φόρτιση της συσκευής που του χορηγεί τη θεραπεία.
Η μητέρα του, Ιμάν Ισμαήλ Μοχάμεντ Αμπού Μαζιντ, αφηγείται ότι ο γιος της ξεκίνησε να ασχολείται με τα βιντεοπαιχνίδια μετά την αναγκαστική του αναχώρηση από τη Γάζα στις 14 Μαΐου. Ο Αμπντουλάχ, που στο παρελθόν ήταν ένα “πολύ κοινωνικό παιδί” που έπαιζε ποδόσφαιρο με τα αδέρφια του και φίλους του στην πατρίδα του, στο Ντέιρ ελ-Μπαλάχ, έχει τώρα αλλάξει. Μια φωτογραφία που δείχνει τα τρία του αδέρφια, τον Μοχάμεντ (11 ετών) και τον Μαχμούντ (8 ετών), μαζί με τον πατέρα τους Αχμάντ, υπενθυμίζει την οικογένεια που έχει χωριστεί.
Ο καρκίνος που έχει προσβάλει τον Αμπντουλάχ, οδήγησε στο βίαιο χωρισμό της οικογένειας. Ενώ ο Αμπντουλάχ, η μητέρα του Ιμάν και η ενός έτους κόρη τους, Καμάρ, κατάφεραν να επιβιβαστούν σε πτήση ιατρικής εκκένωσης για την Ιταλία, ο πατέρας Αχμάντ και τα άλλα δύο παιδιά, ο Μοχάμεντ και ο Μαχμούντ, παρέμειναν πίσω στη Γάζα, η οποία συνεχίζει να βομβαρδίζεται από το Ισραήλ, παρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός.
Η ελπίδα της επανένωσης της οικογένειας πλέον στηρίζεται στην πιθανότητα μεταμόσχευσης μυελού των οστών για τον Αμπντουλάχ. Στις αρχές Νοεμβρίου, γιατροί στη Γάζα έλαβαν δείγματα αίματος από τα αδέρφια του Αμπντουλάχ και τα έστειλαν στην Ιταλία για να διαπιστωθεί η συμβατότητα. Εάν βρεθεί συμβατότητα, θα τους επιτραπεί να επιβιβαστούν σε ιατρική πτήση για την Πάντοβα. Σε αντίθετη περίπτωση, θα πρέπει να υποβάλουν αίτηση για οικογενειακή επανένωση στην ιταλική κυβέρνηση, μια διαδικασία που είναι χρονοβόρα και γεμάτη προκλήσεις.
“Φοβάμαι για την ασφάλειά τους κάθε μέρα,” δήλωσε η Ιμάν. “Ο Αμπντουλάχ λείπει τα αδέρφια του, και εγώ λείπω τα παιδιά μου.” Ο Αμπντουλάχ, ντροπαλά, συμφώνησε, προσθέτοντας ότι του λείπει και το νόστιμο κεμπάπ της πατρίδας του, απορρίπτοντας την ιταλική κουζίνα. Όταν ρωτήθηκε αν θα ήθελε να φέρει τη Γάζα στην Πάντοβα, απάντησε: “Όχι όλη, μόνο τη γειτονιά μου.”
Η Ιμάν ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος με την Καμάρ τον Μάρτιο του 2024, εν μέσω του πολέμου. Επιβιώνοντας με νερό και ψωμί, αρχικά νόμιζε ότι η καθυστέρηση της περιόδου της οφειλόταν σε αυτό. Η ανακοίνωση της τέταρτης εγκυμοσύνης της την έκανε να αισθάνεται “τρομοκρατημένη”, φοβούμενη ότι το παιδί θα γεννιόταν “παραμορφωμένο, αφύσικο, άρρωστο” λόγω της έλλειψης τροφής και υγιεινής. Η εγκυμοσύνη της ήταν εξαντλητική, περνώντας όλο τον καιρό ξαπλωμένη στο πάτωμα.
Η γέννηση της Καμάρ έγινε σε ένα πρόχειρο νοσοκομείο σκηνών στο Ντέιρ ελ-Μπαλάχ, χωρίς στοιχειώδη υγιεινή και φάρμακα, ενώ τραυματίες από τους βομβαρδισμούς μεταφέρονταν συνεχώς. “Έβλεπες τραυματισμένους κάθε στιγμή – ακρωτηριασμένα μέλη… Οι σκηνές ήταν φρικτές,” είπε, ενώ οι γιατροί ήταν νευρικοί λόγω των συνεχιζόμενων επιθέσεων.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Απρίλιο, ο Αμπντουλάχ άρχισε να αισθάνεται άρρωστος, με κιτρίνισμα, κοιλιακούς πόνους και πονοκεφάλους. Στο νοσοκομείο Αλ-Άκσα, του χορηγήθηκαν παυσίπονα και αντιβιοτικά, αλλά τίποτα δεν μπορούσε να σταματήσει την εξάπλωση του καρκίνου. Η οικογένεια ενημερώθηκε να τον μεταφέρει στο Ευρωπαϊκό Νοσοκομείο στην Χαν Γιούνις, παρά την ανακοίνωση του ισραηλινού στρατού για επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην περιοχή.
Η 10 χιλιομέτρων διαδρομή προς τα νότια ήταν “τρομακτική”, με τους δρόμους άδειους. Οι γιατροί μπορούσαν να προσφέρουν μόνο αραιωμένη χημειοθεραπεία. Ο Αμπντουλάχ καταγράφηκε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) για ιατρική εκκένωση.
Αν και απροσδόκητα, η ιατρική εκκένωση εγκρίθηκε σύντομα. Ο Αχμάντ και η Ιμάν αποφάσισαν να χωρίσουν την οικογένεια με ελάχιστες κουβέντες. Ο Αχμάντ, φεύγοντας από το νοσοκομείο, γλίτωσε από εκρήξεις που σημειώθηκαν στην αυλή του νοσοκομείου, τις οποίες το Ισραήλ δικαιολόγησε επικαλούμενο την εξόντωση μελών της Χαμάς. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες της Ιμάν να επικοινωνήσει μαζί του, εκείνος απάντησε μετά από πολλές κλήσεις, διαψεύδοντας τις αρχικές της φοβίες για τον θάνατό του.
Ο Αμπντουλάχ είναι ένας από τους πάνω από 5.500 παιδιά που έχουν εκκενωθεί από τη Γάζα μέσω ιατρικών προγραμμάτων του ΠΟΥ. Συνολικά, 8.000 άτομα έχουν λάβει σωτήρια θεραπεία, ενώ 16.500 άτομα, συμπεριλαμβανομένων 3.800 παιδιών, εξακολουθούν να περιμένουν. Δυστυχώς, πάνω από 900 ασθενείς έχουν χάσει τη ζωή τους εν αναμονή, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.
Η Ρεμπέκα Φεντέτο, δικηγόρος, ίδρυσε έναν οργανισμό για τη διευκόλυνση ιατρικών εκκενώσεων, μέσω του οποίου ο Αμπντουλάχ οδηγήθηκε στην Πάντοβα. Ο οργανισμός της, “Padova Abbraccia i Bambini” (Η Πάντοβα Αγκαλιάζει Παιδιά), έχει ήδη βοηθήσει στην εκκένωση 25 ατόμων, ανάμεσά τους τον 6χρονο Αχμάντ με σοβαρά εγκαύματα και την 8χρονη Σίλα που έχασε τα πόδια της. Εθελοντές παρέχουν στήριξη στις οικογένειες, καλύπτοντας ανάγκες μετακίνησης, φύλαξης παιδιών, εκπαίδευσης και συναισθηματικής υποστήριξης.
Η Ιμάν εκφράζει την ευγνωμοσύνη της για την αλληλεγγύη της πόλης, καθώς πολλοί κάτοικοι προσφέρουν βοήθεια. Ο ΠΟΥ έχει ζητήσει από τις χώρες να αυξήσουν τις ιατρικές εκκενώσεις, δεδομένου του περιορισμένου συστήματος υγείας στη Γάζα, όπου μόνο 18 από τα 36 νοσοκομεία λειτουργούν μερικώς. Περισσότερες από 30 χώρες, συμπεριλαμβανομένων κρατών της ΕΕ, του Κατάρ, της Ιορδανίας, της Αιγύπτου και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, έχουν ανταποκριθεί στο κάλεσμα.
“Είμαστε ευγνώμονες για την αλληλεγγύη τους,” δήλωσε ο Ρικ Πίπερκορν, εκπρόσωπος του ΠΟΥ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Υπογράμμισε ότι, σύμφωνα με τους όρους της κατάπαυσης του πυρός, ο ΠΟΥ θα έπρεπε να μπορεί να εκκενώνει 50 ασθενείς ημερησίως, μαζί με τους φροντιστές τους. “Για να γίνει αυτό δυνατό, περισσότερες χώρες πρέπει να δείξουν γενναιοδωρία και να δεχτούν ασθενείς που έχουν ανάγκη.”
