Οι επισκέψεις ξένων ηγετών στην Κίνα είναι πάντα πολύ προσεκτικά σχεδιασμένες και λεπτομερώς προγραμματισμένες, ακόμη και για τα συνηθισμένα δεδομένα της διεθνούς διπλωματίας. Ωστόσο, η χαοτική φύση του Λευκού Οίκου του Ντόναλντ Τραμπ και το αίτημά του να αναβληθεί μια προγραμματισμένη επίσκεψη στην Κίνα λόγω της απόφασής του να επιτεθεί στο Ιράν, πιστεύεται ευρέως ότι προκαλεί αυξανόμενη απογοήτευση στο Πεκίνο.
Το South China Morning Post είχε αναφέρει προηγουμένως ότι οι προετοιμασίες για την επίσκεψη μαστίζονταν από προβλήματα, με την κινεζική πλευρά να φέρεται να είναι “εξοργισμένη” από τον τρόπο που η προσέγγιση της Ουάσινγκτον διαμορφωνόταν όλο και περισσότερο από έναν πρόεδρο που περιφρονούσε τους κανόνες και τις παραδόσεις. Ο Τραμπ είχε αρχικά σχεδιάσει να επισκεφθεί την Κίνα μεταξύ 31 Μαρτίου και 2 Απριλίου, αλλά καθώς ο πόλεμος με το Ιράν εντεινόταν και η Τεχεράνη έσφιγγε τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ, δήλωσε ότι το ταξίδι του θα αναβληθεί κατά “πέντε ή έξι εβδομάδες”.
Ο Σουν Τσενγκχάο, ερευνητής στο Κέντρο Διεθνούς Ασφάλειας και Στρατηγικής του Πανεπιστημίου Τσινγκχουά, δήλωσε ότι ο Τραμπ άλλαζε συνεχώς τους λόγους για την αναβολή – συνδέοντάς την αρχικά με την προθυμία της Κίνας να βοηθήσει στην άρση του αποκλεισμού, και στη συνέχεια λέγοντας ότι οφειλόταν σε θέματα logistics. Όπως είπε, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει το Πεκίνο στο συμπέρασμα ότι “το πρόβλημα έγκειται στο εσωτερικό χάος συντονισμού από την πλευρά των ΗΠΑ και στην αδυναμία διαχωρισμού της διαχείρισης κρίσεων από τις προετοιμασίες συνόδου κορυφής”. Πρόσθεσε ότι μια αναβολή θα σήμαινε ότι, “υπό αυτήν την διπλωματία τύπου Τραμπ, ακόμη και οι εξαιρετικά σημαντικές συναντήσεις ηγετών θα διαταράσσονται έντονα από εξωτερικές κρίσεις και εσωτερικές διαιρέσεις”.
Οι προσπάθειες του Τραμπ να πιέσει την Κίνα, καθώς και μεγάλους συμμάχους των ΗΠΑ, να βοηθήσουν στο άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, υποδηλώνουν ότι “υποκειμενικά άλλαζε τον τρόπο που έβλεπε την επίσκεψη στην Κίνα”, πρόσθεσε ο Σουν. “Δεν την αντιμετωπίζει πλέον απλώς ως μια διμερή σύνοδο κορυφής μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ, αλλά προσπαθεί να την εντάξει σε ένα ευρύτερο πλαίσιο παγκόσμιας διαχείρισης κρίσεων και συναλλακτικής διπλωματίας. Αυτό σημαίνει ότι είναι δύσκολο για τον Τραμπ, στο τρέχον στάδιο, να αντιμετωπίσει την επίσκεψη στην Κίνα… ως μια άκρως εστιασμένη, με συγκέντρωση πόρων και προτεραιότητα στο πρωτόκολλο στρατηγική επίσκεψη.”
Το Πεκίνο δηλώνει ότι “επικοινωνεί” με την Ουάσινγκτον για την επίσκεψη, αλλά δεν έχει σχολιάσει καμία πιθανή αναβολή. Ο Ντέιβιντ Άρασε, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Κέντρο Hopkins-Nanjing, χαρακτήρισε την ιρανική κρίση και τις απειλές του Αμερικανού προέδρου να καταλάβει την Κούβα ως “αποσπάσεις προσοχής”. “Αλλά τι θα μπορούσε να είναι πιο σημαντικό για τον Τραμπ από την υπογραφή μιας αμοιβαία συμφωνημένης σταθερής σχέσης βάσης με τον [Κινέζο πρόεδρο] Σι Τζινπίνγκ;” ρώτησε. “Με αυτή την οπτική, η αναβολή υποδηλώνει ότι ο Τραμπ αναμένει να έχει μεγαλύτερη στρατηγική διαπραγματευτική δύναμη έναντι του Σι μετά τη διευθέτηση αυτών των δύο καταστάσεων – αν τα πράγματα εξελιχθούν όπως ελπίζει ο Τραμπ.”
Ο Φέι-λινγκ Γουάνγκ, καθηγητής διεθνών υποθέσεων στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια, δήλωσε ότι η αβεβαιότητα υποδεικνύει “ουσιαστικές διαφορές και σοβαρές διαφωνίες”. Πρόσθεσε: “Η μία πλευρά μπορεί να εκτιμά περισσότερο την ίδια τη σύνοδο κορυφής από την άλλη.” Ο Ντόμινικ Τσιού, ανώτερος αναλυτής στην Eurasia Group, δήλωσε ότι το αναβληθέν ταξίδι αντανακλά κυρίως την επιθυμία του Τραμπ να δώσει προτεραιότητα στο Ιράν, παρά απογοήτευση από την Κίνα σχετικά με το Στενό του Ορμούζ ή τον τρόπο που εξελίσσονται οι συνεχιζόμενες εμπορικές συνομιλίες τους. “Πιθανόν διστάζει με την εικόνα του να πετάει στο Πεκίνο για να γίνει δεκτός με τιμές, ενώ η ζωή Αμερικανών στρατιωτών κινδυνεύει ακόμα”, είπε ο Τσιού. “Ως κάποιος που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στην απεικόνιση, ο Τραμπ πιθανότατα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένα τέτοιο ταξίδι θα είχε αρνητική ανταπόκριση στο κοινό.”
Πρόσθεσε ότι η αναβολή θα μπορούσε να προσφέρει και στις δύο πλευρές “λίγο πολύ αναγκαίο χώρο ανάσα, τόσο σε επίπεδο logistics όσο και διαπραγματεύσεων”. Ο Σουν δήλωσε ότι, ενώ πίστευε ότι η Κίνα εξακολουθούσε να ελπίζει για μια συνάντηση, το Πεκίνο “θα θεωρήσει αυτή την πιθανή αναβολή ως υπενθύμιση ότι, υπό την τρέχουσα προσέγγιση λήψης αποφάσεων των ΗΠΑ, τόσο η πολιτική σημασία όσο και οι πρακτικές διευθετήσεις της διπλωματίας σε επίπεδο ηγετών διαταράσσονται εύκολα”. Πρόσθεσε ότι η φύση της τρέχουσας διοίκησης Τραμπ, σε σύγκριση με την πρώτη του θητεία, αποτελούσε μια περαιτέρω πρόκληση κατά την προετοιμασία για μια πιθανή συνάντηση με τον Σι. Το Πεκίνο ανησυχούσε ότι η αβεβαιότητα που δημιουργείται από την προσέγγιση των ΗΠΑ μείωνε τις πιθανότητες διεξαγωγής μιας συνόδου κορυφής “με σαφή ατζέντα και αναμενόμενα αποτελέσματα”, είπε ο Σουν. “Το συνολικό εξωτερικό περιβάλλον, η λογική λήψης αποφάσεων των ΗΠΑ και [η ατζέντα της συνάντησης] είναι όλα πιο κατακερματισμένα, πιο συναλλακτικά και πιο απρόβλεπτα από ό,τι το 2017 [όταν ο Τραμπ επισκέφθηκε τελευταία φορά την Κίνα].”
