Το φετινό Edinburgh International Festival θα αναδείξει την αμερικανική τέχνη, γιορτάζοντας τη δημιουργικότητα και την ενέργεια των ΗΠΑ, ενώ παράλληλα θα εκθέσει την ωμότητα και την υποκρισία τους, όπως δήλωσε η διευθύντρια. Η Nicola Benedetti, βραβευμένη με Grammy βιολίστρια, παρουσιάζει για τέταρτη χρονιά το φεστιβάλ και ανέφερε ότι η ανάδειξη αυτής της θεματικής έγινε πιο επιτακτική από ποτέ, ειδικά υπό το πρίσμα της προεδρίας του Donald Trump.
«Πρόκειται για τη μεγαλύτερη παρουσίαση Αμερικανών καλλιτεχνών στην ιστορία του φεστιβάλ, επομένως είναι μια τεράστια, πολύ οριστική δήλωση. Είναι ακριβώς η κατάλληλη στιγμή για να αφηγηθούμε τους τύπους ιστοριών που αφηγούμαστε», δήλωσε η Benedetti. Το φεστιβάλ του Αυγούστου τιμά την 250η επέτειο της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, υπό το γενικό θέμα «All Rise», το οποίο προέρχεται από τη συναυλία έναρξης. Το έργο αυτό, που έγραψε για την Jazz at Lincoln Center Orchestra (JLCO) ο σύζυγός της, Wynton Marsalis, πολυβραβευμένος τρομπετίστας και επικεφαλής της ορχήστρας, περιλαμβάνει 200 ερμηνευτές.
Οι εκδηλώσεις με αμερικανικό προσανατολισμό περιλαμβάνουν μια παγκόσμια συνεργασία μεταξύ της πιανίστριας Yuja Wang και της ορχήστρας του Marsalis, την πρώτη εμφάνιση του San Francisco Ballet στο Εδιμβούργο μετά από 20 χρόνια, η οποία διερευνά την τεχνητή νοημοσύνη, τις τελευταίες παραστάσεις της Los Angeles Philharmonic υπό τον Gustavo Dudamel, θεατρικές παραγωγές για την κρίση του AIDS και ρατσιστικές υποθέσεις λιντσαρίσματος, καθώς και το “Clown Show”, ένα «σύγχρονο πορτρέτο της Αμερικής ως ενός τσίρκου που καταρρέει».
Σημειώσεις της Benedetti στην έκδοση του προγράμματος αναφέρουν ότι αυτές οι παραγωγές εξερευνούν «επαναλαμβανόμενα θέματα ελευθερίας, καινοτομίας και εφευρετικότητας, ηγεσίας και σκληρότητας, προκαταλήψεων, επιμονής και υποκρισίας, τα οποία τοποθετούνται χρωματιστά εντός περήφανων επιδείξεων του υψηλότερου επιπέδου καλλιτεχνικού και δημιουργικού επιτεύγματος». «Πολλά από αυτά θα μπορούσαν να συμβούν «μόνο στην Αμερική», ωθούμενα από την τριβή που αναγκάζει η ποικιλομορφία και την ενέργεια που εμπνέει».
Εκτός από τις πέντε παγκόσμιες πρεμιέρες και τα οκτώ ειδικά παραγγελθέντα έργα, η φετινή έκδοση περιλαμβάνει και mainstream εκδηλώσεις, όπως μια συμμετοχή της Berlin Philharmonic, που θεωρείται από πολλούς η κορυφαία ορχήστρα στον κόσμο. Το φεστιβάλ πιστεύει επίσης ότι είναι ο μοναδικός χώρος στο Ηνωμένο Βασίλειο για τη σκηνοθεσία πλήρους κλίμακας όπερας από το εξωτερικό. Φέτος παρουσιάζεται η πρεμιέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο της ανανεωμένης εκδοχής του “Un Ballo in Maschera” του Verdi από την Όπερα της Ζυρίχης, τοποθετημένη στη Βοστώνη κατά τη χρυσή εποχή της Αμερικής, καθώς και μια διερεύνηση της κρίσης των οπιοειδών με την παγκόσμια πρεμιέρα του “The Galloping Cure” από τη Scottish Opera. Παράλληλα, σκωτσέζικες εταιρείες παρουσιάζουν “Don Giovanni” του Mozart και “Elektra” του Richard Strauss.
Σε αντιπαραβολή με το μεγαλύτερο πρόγραμμα jazz στην ιστορία του φεστιβάλ, που παρουσιάζει τη συμφωνία “Black, Brown and Beige” του Duke Ellington, φιλοξενείται επίσης η πρώτη υπερπόντια έκθεση του Legacy Museum στην Αλαμπάμα, η οποία ερευνά τη διατλαντική δουλεία και τους μύθους της φυλετικής ιεραρχίας, καθώς και μια ελβετο-καταλανική-μεξικανική παραγωγή που τιμά τα εκατομμύρια σκλαβωμένων με το σύνολο πρώιμης μουσικής Hespèrion XXI, με τίτλο “A Sea of Music”.
Ο Marsalis, 64 ετών, ο οποίος αποχωρεί από τη θέση του διευθυντή της JLCO το 2027, δήλωσε ότι οι τρέχουσες κρίσεις που πλήττουν τις ΗΠΑ υπό τον Trump δεν είναι μοναδικές, καθώς η χώρα έχει βιώσει άλλες αναταραχές και φυλετική βία. Τόνισε δε ότι πολλές άλλες χώρες βυθίζονται σε παρόμοιες συγκρούσεις. «Αυτός είναι ένας αγώνας», είπε. «Καθώς ταξίδευα τον κόσμο, παρατήρησα ότι οι άνθρωποι αγωνίζονται παντού. Τώρα, στην ηλικία μου, τι συνειδητοποιώ; Στηρίξου, αυτός είναι ένας αγώνας. Και ο αγώνας δεν είναι όπως σας παρουσιάζεται, δεξιοί εναντίον αριστερών ή λευκοί εναντίον μαύρων. Είναι ένας αγώνας εξουσίας. Και βρίσκεται μεταξύ μιας ηθικής οπτικής γωνίας, της πολιτειότητας και της πίστης στην ανύψωση των άλλων, και της πίστης στην κυριαρχία τους και στην υπακοή τους στις επιθυμίες σας. Το ερώτημα για εσάς πάντα είναι «ποια πλευρά αυτού βρίσκομαι;» Και τι είμαι διατεθειμένος να διακινδυνεύσω για αυτόν τον αγώνα; Ολόκληρη η ζωή και η καριέρα μου αφορούσαν την ηθική. Δεν με νοιάζει πόσο ανήθικη μπορεί να είναι οποιαδήποτε αμερικανική διοίκηση σε μια δεδομένη στιγμή, γιατί υπήρξαν και άλλες ανήθικες.»
Η Symphonique de Montréal από τον Καναδά θα παρουσιάσει την τριλογία του Samuel Coleridge-Taylor του 1899, “The Song of Hiawatha”, σε πλήρη μορφή για πρώτη φορά στο φεστιβάλ, μαζί με το “Voices of Canada” της βραβευμένης με Grammy συνθέτριας Gabriela Ortiz, το οποίο περιλαμβάνει δύο νέα φωνητικά έργα τραγουδισμένα στην αυτόχθονική καναδική γλώσσα Mi’kmaq. Η καναδική συμβολή συνεχίζεται με μια συμπαραγωγή με το πρώτο γυναικείο σύνολο κρουστών της Ρουάντας. Η σύγχρονη μουσική περιλαμβάνει μια παγκόσμια πρεμιέρα συνεργασίας μεταξύ της Σκωτσέζας παίκτριας γκάιντας Brìghde Chaimbeul και του Scottish Ensemble, καθώς και μια νυχτερινή συναυλία του σύγχρονου σκωτσέζικου φολκ συγκροτήματος Gnoss. Η Benedetti δήλωσε ότι η τέχνη και η πολιτική είναι αναπόφευκτα συνδεδεμένες. «Θα έλεγα οριστικά ότι είναι άρρηκτα συνδεδεμένες· το να προσπαθείς να τις διαχωρίσεις επίμονα και κάπως τεχνητά, όταν η μία τέχνη είναι κυριολεκτικά η ιστορία των ζωών των ανθρώπων και η άλλη είναι η τέχνη της προσπάθειας να βοηθήσεις τους ανθρώπους να συνεργαστούν, μέσω συστημάτων. Και αυτά τα πράγματα δεν είναι απλώς άρρηκτα συνδεδεμένα, αλλά και τα δύο αποδίδουν καλύτερα όταν επικοινωνούν μεταξύ τους και όταν έχουν έναν δεσμό το ένα με το άλλο».
Τα εισιτήρια για το Edinburgh International Festival τίθενται σε γενική πώληση στις 12:00 την 26η Μαρτίου στο eif.co.uk.
