Η Lesley Manville, μια ηθοποιός με καριέρα που εκτείνεται σε δεκαετίες, έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι της στον κινηματογράφο με τις ξεχωριστές και πολυδιάστατες ερμηνείες της. Από ρόλους που αγγίζουν την καρδιά μέχρι αυτούς που προκαλούν γέλιο ή δέος, η Manville έχει αποδείξει επανειλημμένα το εύρος και το βάθος του ταλέντου της.
Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται το “Another Year” (2010), όπου η Manville ενσαρκώνει τη Mary, μια γυναίκα σε συναισθηματική αποσύνθεση, με μια ερμηνεία που χαρακτηρίζεται από την ικανότητά της να προκαλεί αντιφατικά συναισθήματα. Η ερμηνεία της, με τη “scalding force” της μοναξιάς, της χάρισε υποψηφιότητα για Bafta.
Ακολουθεί το “Phantom Thread” (2017), όπου η Manville κλέβει την παράσταση ως Cyril, η αυστηρή και χειριστική αδερφή του πρωταγωνιστή. Η ικανότητά της να αποδίδει αμέτρητες παραλλαγές στην έκφραση του προσώπου, από την αυστηρότητα μέχρι την πονηριά, της χάρισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Το “Topsy-Turvy” (1999) παρουσιάζει τη Manville ως Kitty, τη σύζυγο του W.S. Gilbert, αποδίδοντας με λεπτότητα την απογοήτευση και την ανυπομονησία μιας γυναίκας που νιώθει παραγκωνισμένη. Η συγκινητική της τελευταία σκηνή, γεμάτη ονειρική εικόνα, είναι μια απόδειξη της υποκριτικής της δεινότητας.
Στο “Let Him Go” (2020), η Manville μεταμορφώνεται σε μια αδίστακτη μητριάρχη, μια “Medusa” με πλατινέ μαλλιά, που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να προστατεύσει την οικογένειά της. Η ερμηνεία της περιγράφεται ως “unleashed” και “heist movie”.
Το “Ordinary Love” (2019) φέρνει την Manville αντιμέτωπη με τον Liam Neeson, σε μια ρεαλιστική απεικόνιση ενός ζευγαριού που αντιμετωπίζει τον καρκίνο. Η ερμηνεία της, επικεντρωμένη στην επιθυμία και την καθημερινότητα, απέφυγε τα κλισέ.
Η Manville εντυπωσιάζει και στο “All or Nothing” (2002) του Mike Leigh, ως Penny, μια γυναίκα που ζει σε μια ζοφερή πραγματικότητα. Η ερμηνεία της είναι τόσο πειστική που ο θεατής νιώθει την αγωνία της.
Στο “Cold Storage” (2026), μια ταινία τρόμου-κωμωδίας, η Manville εισχωρεί σε έναν πιο περιπετειώδη ρόλο, πολεμώντας ένα θανατηφόρο μύκητα. Η ατάκα της “Too mean to die” (Πολύ πεισματάρα για να πεθάνω) υπογραμμίζει τον σκληροτράχηλο χαρακτήρα της.
Στο “Sparkle” (2007), η Manville υποδύεται μια τραγουδίστρια σε παμπ, προσθέτοντας γοητεία στην ταινία με τις ερμηνείες της και τη συνεργασία της με τον Bob Hoskins.
Το “Mrs Harris Goes to Paris” (2022) προσφέρει μια γλυκιά και νοσταλγική βόλτα στο Παρίσι της δεκαετίας του 1950, με την Manville να αποδίδει με πειστικότητα την κοκney καθαρίστρια που ονειρεύεται μια δημιουργία υψηλής ραπτικής.
Τέλος, στο “Queer” (2024), μια ταινία βασισμένη στο μυθιστόρημα του William S. Burroughs, η Manville κάνει μια εμφάνιση-έκπληξη, προσαρμοσμένη στο ρόλο του σαμάνου Dr. Cotter.
