Η τέχνη της μουσικής συχνά διαπλέκεται με τη λογοτεχνία, δημιουργώντας ένα αμφίδρομο ρεύμα έμπνευσης. Καλλιτέχνες από διάφορα μουσικά είδη αποκαλύπτουν πώς συγκεκριμένα βιβλία τους οδήγησαν στη δημιουργία τραγουδιών, ή πώς αγαπημένοι τους μουσικοί τους σύστησαν κόσμους γραπτού λόγου που άλλαξαν την κοσμοθεωρία τους.
Η Penelope Farmer, μέσω του τραγουδιού “Charlotte Sometimes” των The Cure, ξύπνησε σε πολλούς αναγνώστες, και ακροατές, παιδικές μνήμες. Το τραγούδι, με τους απόκοσμους στίχους του και την απόκοσμη ατμόσφαιρα, οδήγησε πολλούς πίσω στο ομώνυμο, στοιχειωμένο βιβλίο της Farmer του 1969. Η ιστορία της Charlotte, που ξυπνά 40 χρόνια στο παρελθόν, σώμα άλλου, με άγνωστο φεγγάρι, από φανταστική φάνταζε ως παιδική ηλικία, ενώ ως έφηβοι, υπό την επιρροή του Robert Smith, βρήκε απήχηση στην αίσθηση ανασφάλειας και αλλαγής. Η ανακάλυψη ότι το τραγούδι ηχογραφήθηκε ακριβώς 10 χρόνια μετά τη γέννηση του αφηγητή, προσθέτει μια κοσμική διάσταση, σαν σύνδεση με προηγούμενη ζωή.
Ο Oscar Wilde, μέσω των The Smiths, και συγκεκριμένα του τραγουδιού “Cemetry Gates”, εισήγαγε πολλούς στην ποίηση Keats και Yeats, αλλά και στο έργο του Wilde. Ο Morrissey, αναφερόμενος σε αυτούς, προκάλεσε μια αλυσίδα αναζητήσεων. Ένας αναγνώστης, θέλοντας να εντυπωσιάσει έναν φίλο του, αγόρασε και το “Saturday Night, Sunday Morning” του Alan Sillitoe, που αναφερόταν στους Smiths. Η προσπάθεια δημιουργίας μιας “Mozer” περσόνας, με vintage ρούχα και παλιά γραφομηχανή, κατέληξε σε ένα ρομαντικό, αν και νευρικό, ξεκίνημα, με μηνύματα στη γραφομηχανή. Παρόλο που η σχέση έληξε με το τέλος των Smiths, η φιλία παραμένει, όπως και τα βιβλία.
Ο Joe Orton, γνωστός για τα έργα του, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον Adam Ant, ο οποίος συχνά μιλούσε για εκείνον. Αυτό οδήγησε έναν φοιτητή, που έγραφε διατριβή για τον Orton, να συνειδητοποιήσει ότι η ενασχόλησή του οφειλόταν, σε μεγάλο βαθμό, στον Adam Ant. Η ανακάλυψη των ημερολογίων του Orton, που ήταν αστεία και σοκαριστικά, άνοιξε τον δρόμο για τα θεατρικά του έργα και τη βιογραφία του. Ένα πάθος 40 ετών, για το οποίο ο φοιτητής χρωστά ευχαριστίες στον Adam Ant.
Ο Nick Cave, σε μια προσπάθεια να προτείνει εναλλακτικές στον Charles Bukowski, τον οποίο χαρακτήρισε “αρχιδαίμονα”, σύστησε τον John Berryman. Ο Berryman, παρότι είχε παρόμοιες τραυματικές εμπειρίες και προβλήματα με τον αλκοολισμό, όπως ο Bukowski, έγραψε με έναν εντελώς διαφορετικό, ποιητικό τρόπο. Το έργο του “77 Dream Songs” περιγράφεται ως μια αποκάλυψη, ένας όμορφος, θολός ανεμοστρόβιλος λέξεων και φωνών, που εξέφραζε πόνο, αγωνία και σκοτάδι.
Οι Iron Maiden, μέσα από το επικό τους τραγούδι “Powerslave”, που βασίζεται στο ποίημα “The Rime of the Ancient Mariner” του Samuel Taylor Coleridge, βοήθησαν πολλούς να πετύχουν στις σπουδές τους. Ο αφηγητής, που μελέτησε το τραγούδι σαν να ήταν μάθημα, απάγγειλε στίχους σχεδόν αυτούσιους, ενώ το αρχικό ποίημα, που διδάχτηκε λίγο αργότερα, του έδωσε τη δυνατότητα να αριστεύσει στην εξέταση, παρά την ελάχιστη παρακολούθηση μαθημάτων.
Οι The National, μέσω του τραγουδιστή Matt Berninger, εισήγαγαν το κοινό στην Grace Paley και τη συλλογή διηγημάτων της “Enormous Changes at the Last Minute”. Το έργο της Paley, που εστιάζει στην καθημερινότητα των εργαζομένων της Νέας Υόρκης, με ακατέργαστη, χιουμοριστική γλώσσα, αποτελεί έμπνευση για μια δια βίου μελέτη.
Ο Fionn Regan, με το ντεμπούτο του σινγκλ “Put a Penny in the Slot”, έδωσε διπλές αναφορές σε βιβλία, προτείνοντας τα “The Adventures of Augie March” του Saul Bellow και “Timbuktu” του Paul Auster. Το έργο του Bellow, ένα πικαρέσκο μυθιστόρημα για τις περιπέτειες ενός νεαρού Εβραίου στο Σικάγο της Μεγάλης Ύφεσης, αποτέλεσε μια εξαιρετική εισαγωγή στον συγγραφέα, ενώ το “Timbuktu” παραμένει μια ανεξερεύνητη σύσταση.
Οι Scritti Politti, με τον Green Gartside, μέσα από τα τραγούδια τους, εισήγαγαν ακροατές σε έννοιες όπως η “πολιτιστική πρωτεύουσα” και η “ηγεμονία”, αντλώντας έμπνευση από τον Antonio Gramsci. Η εισαγωγή στην ριζοσπαστική πολιτική, ακόμα και αν οι μουσικές τους ρίζες ήταν στο αγγλικό φολκ, άνοιξε τον δρόμο για ακαδημαϊκές σπουδές και βαθύτερη κατανόηση ιδεών.
