Η αερόβια άσκηση, όπως το τρέξιμο, το κολύμπι ή ο χορός, μπορεί να θεωρηθεί ως θεραπεία πρώτης γραμμής για την ήπια κατάθλιψη και το άγχος, σύμφωνα με έρευνα που υποδηλώνει ότι η άσκηση με άλλους προσφέρει τα μέγιστα οφέλη. Επιστήμονες ανέλαβαν την ανάλυση δημοσιευμένων ανασκοπήσεων σχετικά με την άσκηση και την ψυχική υγεία, διαπιστώνοντας ότι ορισμένες από τις μεγαλύτερες βελτιώσεις παρατηρήθηκαν σε νεαρούς ενήλικες και νέες μητέρες – ομάδες που θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτες σε προβλήματα ψυχικής υγείας.
Ενώ η ομαδική αερόβια άσκηση αναδείχθηκε ως η πιο αποτελεσματική φυσική δραστηριότητα για τη μείωση της κατάθλιψης και του άγχους, τα προγράμματα χαμηλής έντασης που διαρκούν μόνο μερικούς μήνες μπορεί να είναι τα καλύτερα για το άγχος, ανέφεραν οι ερευνητές. «Η άσκηση μπορεί να έχει παρόμοια επίδραση, και μερικές φορές ισχυρότερη, από τις παραδοσιακές θεραπείες», δήλωσε ο Neil Munro, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο James Cook στο Queensland της Αυστραλίας. «Η κίνηση, σε όποια μορφή λειτουργεί καλύτερα για τον καθένα, μπορεί να βοηθήσει στην άμβλυνση των συμπτωμάτων κατάθλιψης και άγχους».
Οι ερευνητές ανέλαβαν την ανάλυση δεδομένων από 63 δημοσιευμένες ανασκοπήσεις που εξέτασαν τον αντίκτυπο της άσκησης στην κατάθλιψη ή στο άγχος σε σχεδόν 80.000 εθελοντές. Η μελέτη είχε ως στόχο να προσδιορίσει την επίδραση της άσκησης σε όλες τις ηλικίες, καθώς και σε έγκυες γυναίκες και νέες μητέρες. Οι ασκήσεις κυμαίνονταν από προπόνηση αντίστασης και αερόβιες ασκήσεις έως δραστηριότητες σώματος-νους, όπως γιόγκα και tai chi.
Οι μορφές αερόβιας άσκησης που αύξαναν τους καρδιακούς παλμούς είχαν τη μεγαλύτερη επίδραση στην κατάθλιψη, ενώ η προπόνηση αντίστασης και η γιόγκα είχαν μικρότερη επίδραση. Μια παρόμοια τάση παρατηρήθηκε και για το άγχος, αλλά η επίδραση ήταν μικρότερη, όπως βρήκε η μελέτη. Περαιτέρω οφέλη παρατηρήθηκαν σε άτομα που συμμετείχαν σε ομαδική άσκηση ή επιβλεπόμενες δραστηριότητες, γράφουν οι ερευνητές στο British Journal of Sports Medicine. Αυτό υποδηλώνει ότι η κοινωνικοποίηση παίζει «κρίσιμο ρόλο στις αντικαταθλιπτικές επιδράσεις της άσκησης», δήλωσε ο Munro.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, πάνω από 280 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από κατάθλιψη και 301 εκατομμύρια έχουν διαταραχές άγχους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και αλλού, τα κρούσματα έχουν αυξηθεί απότομα σε νέους ηλικίας 16 έως 24 ετών την τελευταία δεκαετία. Περίπου 15% έως 20% των νέων μητέρων βιώνουν κατάθλιψη και άγχος τον πρώτο χρόνο μετά τον τοκετό.
Ο Δρ Brendon Stubbs, ο οποίος μελετά την άσκηση και την ψυχική υγεία στο King’s College London, προέτρεψε για προσοχή στα ευρήματα, καθώς βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό σε ήπιες περιπτώσεις. «Για άτομα με ήπια ή υποκλινικά συμπτώματα, η άσκηση μπορεί εύλογα να θεωρηθεί ως θεραπεία πρώτης γραμμής», δήλωσε. «Ωστόσο, δεν υπάρχουν αποδείξεις από αυτή τη μελέτη, ή από την ευρύτερη βιβλιογραφία, που να υποδηλώνουν ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να αλλάξουν ή να διακόψουν καθιερωμένες θεραπείες όπως η ψυχοθεραπεία ή η φαρμακευτική αγωγή».
Για πολλούς ανθρώπους με σοβαρή κατάθλιψη, ακόμη και οι βασικές καθημερινές δραστηριότητες μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολες, πρόσθεσε, και τα συμπτώματά τους συχνά χρειάζονται βελτίωση πριν μπορέσουν να επιχειρήσουν άσκηση. Ο Καθηγητής Michael Bloomfield, ψυχίατρος στο UCL, δήλωσε: «Είναι καλά νέα ότι η ομαδική άσκηση, όπως η Zumba, μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης για κάποιους ανθρώπους, πιθανώς μέσω ενός συνδυασμού φυσικής δραστηριότητας, κοινωνικής σύνδεσης, διασκέδασης, χορού και ρουτίνας, και οι αποδείξεις την υποστηρίζουν ως πιθανό χρήσιμο συμπλήρωμα στη φροντίδα».
Ωστόσο, ανέφερε ότι για πολλούς ανθρώπους με πιο σοβαρή κατάθλιψη, η συμμετοχή σε ενεργητικές ομαδικές δραστηριότητες ήταν μη ρεαλιστική. «Για αυτόν τον λόγο, η άσκηση πρέπει να θεωρείται ως συμπλήρωμα, και όχι ως αντικατάσταση, για θεραπείες βασισμένες σε ενδείξεις, όπως οι ψυχολογικές θεραπείες και η φαρμακευτική αγωγή, όπου αυτές είναι κλινικά ενδεδειγμένες», δήλωσε ο Bloomfield.