Όλοι μιλούν για τη νόσο Lyme, αλλά υπάρχει μια άλλη, πιο επικίνδυνη ασθένεια που μεταδίδεται από τα τσιμπούρια, για την οποία μια ομάδα επιστημόνων από κινεζικό πανεπιστήμιο φαίνεται να βρήκε τη λύση. Στο Westlake University, στην πόλη Hangzhou, ερευνητές ανακοίνωσαν ότι εντόπισαν ένα «σούπερ αντίσωμα» ικανό να εξουδετερώσει αποτελεσματικά τον Dabie bandavirus. Αυτός ο ιός προκαλεί το σύνδρομο σοβαρού πυρετού με θρομβοπενία (SFTS), μια κατάσταση που φέρνει μαζί της έναν ξαφνικό πυρετό και σοβαρές επιπλοκές.
Το SFTS, που πρωτοεντοπίστηκε το 2009, έχει θνητότητα που αγγίζει το 30% και κατά την οξεία φάση της λοίμωξης, οι ασθενείς αναπτύσσουν υψηλά επίπεδα του ιού στο αίμα, τα ούρα, τα κόπρανα και άλλες σωματικές εκκρίσεις. Μέχρι στιγμής, δεν υπήρχε αποτελεσματική αντιική θεραπεία ή εμβόλιο, και η αντιμετώπιση περιοριζόταν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, ενώ οι κρίσιμα ασθενείς χρειάζονταν εντατική παρακολούθηση.
Η ανακάλυψη του «σούπερ αντισώματος», όπως το χαρακτήρισαν, υπόσχεται να «ανοίξει νέους δρόμους» στην αντιμετώπιση της αυξανόμενης απειλής από τα τσιμπούρια. Το πανεπιστήμιο εκτιμά ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει η πρώτη θεραπεία βασισμένη σε αντισώματα για τον άνθρωπο ενάντια στο SFTS, με χαμηλότερο κόστος από τις ακριβές θεραπείες εντατικής μονάδας.
Η αποτελεσματικότητα του αντισώματος στην προσκόλληση στον ιό είναι «δεκάδες χιλιάδες φορές» μεγαλύτερη σε σχέση με προηγούμενες αναφορές, και τα αποτελέσματα σε δοκιμές σε ζώα, όπως ποντίκια και πιθήκους, ήταν ενθαρρυντικά. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στις 25 Ιανουαρίου στο Vita, μια νέα διεθνή επιστημονική επιθεώρηση, βασίστηκε σε δείγματα αίματος από ασθενείς που ανέρρωσαν.
Η ομάδα έρευνας από την Hangzhou, στην επαρχία Zhejiang, μια περιοχή γνωστή για τις μολύνσεις SFTS, εστίασε σε συλλογή δειγμάτων από αναρρώσαντες. Αφού εξέτασαν χιλιάδες πιθανές υποψήφιες για αντίσωμα, εντόπισαν το ZS1C5, ένα εξαιρετικά ισχυρό αντίσωμα. Η δομική του ανάλυση αποκάλυψε ένα σπάνιο, μακρύ «χέρι» που «κλειδώνει» σε δύο κρίσιμα σημεία του ιού, αποτρέποντας έτσι την είσοδό του στα ανθρώπινα κύτταρα.
Σε μοντέλα ποντικών, μία μόνο δόση ZS1C5 οδήγησε σε 100% επιβίωση, ακόμη και μετά από έκθεση σε δέκα φορές τη θανατηφόρα δόση του ιού. Η θεραπεία ήταν αποτελεσματική ακόμα και 48 ώρες μετά τη μόλυνση. Σε δοκιμές σε πρωτεύοντα θηλαστικά, τα ιικά φορτία μειώθηκαν κατά 90% εντός 24 ωρών, ενώ μετά από τρεις ημέρες θεραπείας, ο ιός δεν ήταν πλέον ανιχνεύσιμος. Τα επίπεδα αιμοπεταλίων παρέμειναν σταθερά, χωρίς ανησυχητικές ανοσολογικές αποκρίσεις.
Η επόμενη κίνηση της ομάδας είναι η ανάπτυξη ενός εμβολίου που θα «ενημερώνει» το ανοσοποιητικό σύστημα να παράγει το συγκεκριμένο αντίσωμα. Ενώ τα τσιμπήματα από τσιμπούρια είναι η κύρια οδός μετάδοσης, ο ιός μπορεί να μεταδοθεί και μεταξύ ειδών, καθώς και από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Σε αντίθεση με τη νόσο Lyme, που είναι πιο διαδεδομένη στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, τα κρούσματα SFTS έχουν καταγραφεί κυρίως στην Ανατολική Ασία (Κίνα, Ιαπωνία, Νότια Κορέα), με περιστασιακές αναφορές από άλλες ασιατικές χώρες. Ωστόσο, ένα σχόλιο στο The Lancet τον Νοέμβριο προειδοποιούσε για πολλαπλές οδούς μετάδοσης πέρα από τα τσιμπήματα, και μια γεωγραφική επέκταση της νόσου, που θα μπορούσε να αυξήσει την απειλή. Η κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με το άρθρο, συμβάλλει στην εξάπλωση των οικοτόπων των τσιμπουριών, με το είδος Haemaphysalis longicornis να έχει εντοπιστεί πλέον σε περιοχές όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία.
