Η κλιμάκωση της κρατικής βίας στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις. Μέσα σε τρεις εβδομάδες, δύο άτομα έχασαν τη ζωή τους στο Μινεάπολις κατά τη διάρκεια εφόδων κατά των μεταναστών, χαρακτηριζόμενοι ως «εγχώριοι τρομοκράτες». Παράλληλα, πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) χρησιμοποίησαν ένα πεντάχρονο αγόρι, τον Liam Ramos, ως δόλωμα για να απομακρύνουν τον πατέρα του, ο οποίος ήταν αιτών άσυλο, από το σπίτι τους. Το γεγονός, που η κυβέρνηση αποκαλεί «επιβολή του μεταναστευτικού νόμου», οδήγησε στη σύλληψη του παιδιού και του πατέρα του, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε κέντρο κράτησης στο Τέξας. Το 2025, η ICE προχώρησε στην κράτηση τουλάχιστον 3.800 παιδιών, συμπεριλαμβανομένων 20 βρεφών.
Η βία που ασκείται από την ICE δημιουργεί ένα κλίμα φόβου στις κοινότητες των μεταναστών σε όλη τη χώρα. Ως Παλαιστίνιος Αμερικανός πρώτης γενιάς και φοιτητής νομικής, ο συγγραφέας αναγνωρίζει αυτή τη βία και αυτόν τον φόβο, καθώς θυμίζει την κατάσταση στη γενέτειρά του, την Παλαιστίνη. Ελπίζει οι Αμερικανοί να μην βιώσουν ποτέ την κλίμακα των θανάτων, των εξαφανίσεων και της βίας που έχουν υποστεί οι Παλαιστίνιοι για γενιές. Ωστόσο, υπό την ηγεσία του Donald Trump, οι ΗΠΑ βιώνουν πλέον τακτικές που είναι οικείες στα θύματα της ισραηλινής στρατιωτικής βίας και των παράνομων Ισραηλινών εποίκων στη Δυτική Όχθη.
Τα παραλληλίσματα είναι εμφανή. Το 2025, 32 άνθρωποι, χαρακτηρισμένοι ως «παράνομοι», πέθαναν υπό κράτηση της ICE, καθιστώντας το έτος αυτό το πιο θανατηφόρο των τελευταίων δύο δεκαετιών. Οι αιτίες θανάτου περιλάμβαναν επιληπτικές κρίσεις, καρδιακή ανεπάρκεια, εγκεφαλικό, αναπνευστική ανεπάρκεια, λοιμώδεις νόσους, αυτοκτονία ή αμέλεια, χωρίς η ICE να αναλαμβάνει ευθύνη. Στη Δυτική Όχθη, όπου γεννήθηκε ο συγγραφέας, οι ισραηλινές δυνάμεις και άποικοι σκότωσαν πάνω από 1.100 Παλαιστινίους σε δύο χρόνια και τέσσερις μήνες.
Σχεδόν το 75% των 68.440 ατόμων που κράτησε η ICE πέρυσι δεν είχαν ποινικό μητρώο. Αντίστοιχα, χιλιάδες Παλαιστίνιοι κρατούνται στις ισραηλινές φυλακές χωρίς κατηγορίες ή δίκη. Η αυξανόμενη ατμόσφαιρα ανασφάλειας και ανησυχίας φέρνει φόβο σε όσους βρίσκονται νόμιμα στις ΗΠΑ, καθώς υπάρχει η πιθανότητα εξαφάνισης ή βλάβης οποιαδήποτε στιγμή.
Η βία της ICE στερεί από τα παιδιά την εκπαίδευση και πλήττει τις επιχειρήσεις. Στη Σαρλότ, Βόρεια Καρολίνα, 30.000 μαθητές απουσίασαν την εβδομάδα μετά τις εφόδους το 2025, ενώ στο Λος Άντζελες, οι καταστηματάρχες ανέφεραν σημαντική μείωση πωλήσεων. Η εμπειρία του φόβου μπροστά σε ένοπλους άνδρες που μπορεί να σε πυροβολήσουν και να σε χαρακτηρίσουν «τρομοκράτη» είναι οικεία στον συγγραφέα, όπως και η εμπειρία της πολιορκίας και της δημόσιας εκτέλεσης.
Αυτού του είδους η βία αποτελεί καθημερινή πραγματικότητα για τους Παλαιστινίους πριν από τις 7 Οκτωβρίου 2023, και έκτοτε έχει ενταθεί. Όπως και στις ΗΠΑ, τα παιδιά δεν έχουν εξαιρεθεί. Από τους 240 Παλαιστινίους που σκοτώθηκαν στη Δυτική Όχθη το 2025, οι 55 ήταν παιδιά. Τον Ιανουάριο του 2026, Ισραηλινοί στρατιώτες σκότωσαν τον 14χρονο Mohammed Naasan, ισχυριζόμενοι ότι έτρεχε προς αυτούς με μια πέτρα. Το ισραηλινό στρατιωτικό καθεστώς συχνά δικαιολογεί τη χρήση αληθινών πυρομαχικών κατά παλαιστινίων παιδιών, ισχυριζόμενο ότι έριχναν πέτρες.
Παλαιστίνια παιδιά χρησιμοποιούνται συχνά ως «ανθρώπινες ασπίδες» από Ισραηλινούς στρατιώτες κατά τις εφόδους σε γειτονιές, και η κράτηση και ο βασανισμός τους χρησιμοποιείται για να ασκηθεί πίεση σε μέλη της οικογένειας, όπως ακριβώς έκανε η ICE με τον Liam Ramos και τον πατέρα του. Στην ισραηλινή κράτηση, τουλάχιστον 75 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν μεταξύ 7 Οκτωβρίου 2023 και Αυγούστου 2025, συμπεριλαμβανομένου του 17χρονου Walid Ahmad. Σε τουλάχιστον 12 περιπτώσεις, οι κρατούμενοι πέθαναν μετά από ξυλοδαρμό ή βασανιστήρια από τις ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας. Ο ΟΗΕ έχει καταγράψει συστηματικά βασανιστήρια, συμπεριλαμβανομένων επαναλαμβανόμενων χτυπημάτων, waterboarding, στρεσογόνων θέσεων και χρήσης βιασμού και άλλης σεξουαλικής βίας.
Περισσότερα από 300 παλαιστίνια παιδιά κρατούνται σε στρατιωτικές φυλακές από τον Νοέμβριο του 2025, χωρίς κατηγορίες ή δίκη, βάσει μυστικών αποδεικτικών στοιχείων. Ανάμεσά τους ήταν ο Mohammed Ibrahim, ένας 16χρονος Παλαιστίνιος Αμερικανός από τη Φλόριντα, ο οποίος κρατήθηκε για πάνω από εννέα μήνες και μετά την απελευθέρωσή του χρειάστηκε νοσοκομειακή περίθαλψη λόγω κακής κατάστασης και υποσιτισμού. Ο Ibrahim ανέφερε ότι είδε έναν άλλο έφηβο να πεθαίνει μπροστά του, αφού του αρνήθηκαν ιατρική βοήθεια.
Η ομοιότητα της βίας στις ΗΠΑ με αυτή στη Δυτική Όχθη οφείλεται σε κοινά πρότυπα: δομές ασφαλείας διαμορφωμένες από τον λευκό υπερ-εθνικισμό και μια αποικιακή νοοτροπία. Το Ισραήλ αντιλαμβάνεται τους Παλαιστινίους ως κατώτερους ανθρώπους και άμεση απειλή, δικαιολογώντας ένα σύστημα απαρτχάιντ. Στις ΗΠΑ, το κράτος έχει επίσης αποφασίσει ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι λιγότερο από ανθρώπινοι και αποτελούν απειλή, χρησιμοποιώντας δυνάμεις και τεχνολογίες που αρχικά δοκιμάστηκαν στους Παλαιστινίους.
Παρόλο που δεν μπορεί να γίνει πλήρης παραλληλισμός, καθώς το Ισραήλ έχει εκφράσει την πρόθεση εξάλειψης του παλαιστινιακού λαού, αντιμετωπίζοντας γενοκτονία στη Γάζα, οι Αμερικανοί βιώνουν σήμερα μια γεύση του κρατικού τρόμου που οι Παλαιστίνιοι υφίστανται εδώ και δεκαετίες. Όπως έγραψε ο George Orwell, είναι σημαντικό να μην επιτρέψουμε να συμβούν τέτοια δεινά, παλεύοντας για την αλλαγή και την ελευθερία.
