Η Έντι Ίζαρντ, μιλώντας για την ερμηνεία της στον “Άμλετ” της, αναφέρει ότι ένιωθε “πολύ άνετα” κατά τις πρόβες, μια αίσθηση που την ξάφνιασε. Κατά την πρώτη της φορά στη σκηνή να απαγγέλλει τις εμβληματικές γραμμές “να ζει κανείς ή να μη ζει”, ένιωσε μια παράξενη απουσία δραματικής αντίδρασης, σαν να περίμενε “κουδούνια” ή “σειρήνες”.
Η Ίζαρντ προσεγγίζει τη φράση “να ζει κανείς ή να μη ζει” με διαφορετικό τρόπο κάθε βράδυ, ελπίζοντας να προσφέρει κάτι νέο στο κοινό. Ως πρώην street performer, γνωρίζει καλά πώς να αλληλεπιδρά με το κοινό, μια τεχνική που, όπως τονίζει, ήταν χαρακτηριστική των παραστάσεων του Σαίξπηρ. Σε αντίθεση με τη σημερινή “τέταρτη τοίχου”, η Ίζαρντ επιδιώκει να φέρει το κοινό στο κέντρο της δράσης, καθιστώντας το μέρος της νοητικής διαδικασίας του Άμλετ.
Ερωτώμενη για τις αγαπημένες της “μη δημοφιλείς” απόψεις, εκφράζει την εκτίμησή της για την ερμηνεία του Τζορτζ Λέιζενμπι ως Τζέιμς Μποντ, θεωρώντας το “On Her Majesty’s Secret Service” ως ένα εξαιρετικό φιλμ, χάρη και στις ερμηνείες των Τέλι Σαβάλας και Νταϊάνα Ριγκ.
Σχετικά με την περιοδεία “Remix”, όπου παρουσιάζει ανανεωμένες εκδοχές των stand-up ρουτίνων της, η Ίζαρντ εκφράζει την έκπληξή της για τις ρουτίνες που έχουν μείνει χαραγμένες στη μνήμη του κοινού, με το “Death Star canteen” να κατέχει ξεχωριστή θέση. Περιγράφει τη δική της “remix” εκδοχή, όπου ο Νταρθ Βέιντερ, μετά την καταστροφή του Άλντεεράν, πηγαίνει για φαγητό στο καφέ του Άστρου του Θανάτου, αντιμετωπίζοντας την επιμονή μιας υπαλλήλου να πάρει δίσκο. Δείχνει την πρόθεσή της να “πειράζει” τα κλασικά της νούμερα, φέρνοντας μάλιστα χαρακτήρες όπως η Ντάφνι ντι Μωριέ να εμφανίζονται στο “Death Star canteen” για να γράψει ένα σίκουελ του “The Birds”.
Η Ίζαρντ αναφέρει επίσης το “Evil Giraffe” ως μια ιδέα που την απασχολεί, περιγράφοντας την αρχική αντίδραση του κοινού στην κίνηση ενός καμηλοπάρδαλη και θέτοντας το ερώτημα του τι θα σήμαινε ένας “κακός” καμηλοπάρδαλης.
Έχοντας ολοκληρώσει πάνω από 100 μαραθώνιους, η Ίζαρντ χαρακτηρίζει τους μαραθωνίους σε διάδρομο ως “πολύ δύσκολους” λόγω της έλλειψης οπτικών ερεθισμάτων. Ωστόσο, τον δυσκολότερο μαραθώνιο τον έτρεξε στη Βόρεια Ιρλανδία, κοντά στο Μπέλφαστ, όπου η ψευδαίσθηση της επικείμενης ολοκλήρωσης, ακολουθούμενη από την αντίληψη ότι απομένουν ακόμη έξι μίλια, τον καθιστά ιδιαίτερα ανυπόφορο. Επιπλέον, θυμάται ένα διπλό μαραθώνιο στη Νότια Αφρική, όπου έτρεξε 27 μαραθωνίους σε 27 ημέρες, αναγκασμένη να τρέξει έναν επιπλέον μαραθώνιο την τελευταία ημέρα για να καλύψει μια μέρα νοσηλείας.
Όσον αφορά τις “κρυφές” ικανότητές της, η Ίζαρντ αναφέρει την ξιφομαχία, την οποία εξάσκησε για δύο χρόνια στο Covent Garden, αν και στην παράσταση του “Άμλετ” αγωνίζεται εναντίον του εαυτού της.
Σχετικά με τις θεατρικές της εμφανίσεις, αναφέρει μια παράσταση όπου ένα κουμπί από ένα παλτό του Gaultier έπεσε, με την Ίζαρντ να το ράβει επί σκηνής, ενώ μια άλλη φορά, σε μια παράσταση στη Νότια Αφρική, η τεχνική δυσλειτουργία των φώτων την οδήγησε να αφηγηθεί ιστορίες φαντασμάτων με το φως του κινητού της.
Στην ταινία “Hannibal”, όπου υποδύεται τον Abel Gideon, η Ίζαρντ αποκάλυψε ότι τα “σαλιγκάρια” που έτρωγε ήταν στην πραγματικότητα μανιτάρια, αν και σε μια λήψη, το πιρούνι που χρησιμοποιούσε έπεσε από το τραπέζι, μια σκηνή που τελικά χρησιμοποιήθηκε.
Αναφορικά με τις γνωριμίες της με άλλους διάσημους, περιγράφει θετικά την εμπειρία της στην πρεμιέρα του “Ocean’s 13”, όπου ο Brad Pitt την προσκάλεσε να συμμετάσχει σε ομαδική φωτογραφία.
Ως προς την πολιτική, η Ίζαρντ εκφράζει την αντίθεσή της στις πολιτικές της Margaret Thatcher, παρατηρώντας συμπτωματικά ότι η δική της καριέρα ξεκίνησε να αναπτύσσεται παράλληλα με την παρακμή της δικής της πολιτικής καριέρας.
Η παράσταση “Hamlet” της Ίζαρντ θα παρουσιαστεί στο Sydney Opera House και στο Arts Centre Melbourne, ενώ η περιοδεία “Remix” θα ταξιδέψει στην Αυστραλία.
