Η Σούζι Φίγκις, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών, μετά από μάχη με τον καρκίνο, υπήρξε μία από τις πλέον σεβαστές casting directors της Βρετανίας, καθοδηγώντας νεαρούς ηθοποιούς όπως η Γκρέτα Σκάκι, η Κάθι Τάισον, η Τζόντι Μέι και η Έμιλι Γουούφ στην πορεία προς την κορυφή.

Οι εμπνευσμένες προτάσεις της προς τους σκηνοθέτες περιελάμβαναν την επιλογή του Μπεν Κίνγκσλεϊ για τον ρόλο του Γκάντι (1982), συμβάλλοντας στην υλοποίηση του ονείρου του Ρίτσαρντ Άτενμπορο, καθώς και την ανάθεση του ρόλου του διαβόλου στον Τέρενς Σταμπ, ο οποίος οδηγούσε μια κρεμ Rolls-Royce στο “The Company of Wolves” (1984), την φανταστική ιστορία τρόμου της Άντζελα Κάρτερ, σε σκηνοθεσία Νιλ Τζόρνταν.

Ωστόσο, το σπουδαιότερο επίτευγμά της ήρθε όταν, μαζί με την ομάδα casting, εξέτασε δεκάδες χιλιάδες παιδιά στην αναζήτηση των τριών νεαρών πρωταγωνιστών για το “Harry Potter and the Philosopher’s Stone” (2001). Επισκέφθηκε σχολεία σε όλη τη Βρετανία και την Ιρλανδία.

Ο Ντάνιελ Ράντκλιφ, ο οποίος τελικά επιλέχθηκε ως Χάρι, είχε ήδη εντοπιστεί από τον Ντέιβιντ Χέιμαν, τον παραγωγό που έφερε τον νεαρό μάγο της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ στη μεγάλη οθόνη για τον αμερικανικό κινηματογραφικό κολοσσό Warner Bros. Ο Χέιμαν είχε δει τον Ράντκλιφ σε ηλικία 10 ετών στην τηλεοπτική μεταφορά του “David Copperfield” το 1999, όπου υποδυόταν τον ήρωα του μυθιστορήματος του Τσαρλς Ντίκενς ως παιδί.

Ωστόσο, η Φίγκις, η οποία θυμόταν να λέει: «Θεέ μου, θα ήταν καλός!», έπρεπε στη συνέχεια να ενημερώσει τον σκηνοθέτη, Κρις Κολούμπους, ότι ο πατέρας του Ράντκλιφ, ένας λογοτεχνικός πράκτορας, και η μητέρα του, μια casting agent, είχαν αντιρρήσεις εάν αυτό σήμαινε μετακόμιση στο Λος Άντζελες.

Η ίδια ήταν πάντα ενήμερη για τα πιθανά κινδύνους στην εκτόξευση παιδιών στη φήμη. «Μπορείς να καταστρέψεις τις ζωές τους αν δεν είσαι προσεκτικός», είχε δηλώσει. «Παιδιά που είναι καλά σε έναν συγκεκριμένο ρόλο, συχνά δεν γίνονται ενήλικες ηθοποιοί».

Η Φίγκις και οι συνεργάτες της ξεκίνησαν την αναζήτηση για έναν εναλλακτικό υποψήφιο για τον ρόλο του Χάρι Πότερ, καθώς και για τους Ρον Γουέσλι, Ερμιόνη Γκρέιντζερ και τους συμμαθητές τους, με την ξεκάθαρη οδηγία να εξετάζουν μόνο εννιάχρονα έως εντεκάχρονα. Η προϋπόθεση για την επιλογή ενηλίκων ηθοποιών ήταν να είναι Βρετανοί ή Ιρλανδοί, και η Warner τελικά αποφάσισε να κινηματογραφήσει στη Βρετανία.

Ο Ρούπερτ Γκριντ ξεκίνησε τον μακρύ κύκλο των ακροάσεων για τον ρόλο του Ρον στέλνοντας ένα αυτοσχέδιο βίντεο, στο οποίο έκανε ένα ραπ, ενώ η Έμα Γουάτσον έκανε ακρόαση μαζί με άλλους στο σχολείο της στην Οξφόρδη για τον ρόλο της Ερμιόνης. Και οι δύο είχαν εμφανιστεί μόνο σε σχολικές παραστάσεις, χωρίς επαγγελματική εμπειρία.

Το 2000, ο Ντάνιελ Ράντκλιφ, στο κέντρο, επιλέχθηκε για τον ρόλο του Χάρι Πότερ, μαζί με την Έμα Γουάτσον ως Ερμιόνη Γκρέιντζερ και τον Ρούπερτ Γκριντ ως Ρον Γουέσλι. Φωτογραφία: PA

Όταν η Warner εξακολουθούσε να μην είναι ικανοποιημένη με τους πιθανούς υποψηφίους για τον πρωταγωνιστικό ρόλο – αφού είχαν εξεταστεί πάνω από 40.000 αγόρια – η Φίγκις αποχώρησε από την παραγωγή. Ωστόσο, η πίστη της στον Ράντκλιφ αποδείχθηκε δικαιωμένη όταν ο Κολούμπους και η Warner επανήλθαν στην ιδέα να τον επιλέξουν για τον ρόλο, τον οποίο ανέλαβε και στις οκτώ ταινίες. Αυτό εκτόξευσε επίσης τους Ράντκλιφ, Γκριντ και Γουάτσον σε καριέρες που συνεχίστηκαν στην ενηλικίωση.

Η Φίγκις γεννήθηκε στο Ναϊρόμπι της Κένυας, κόρη της Σίρλεϊ (το γένος Κινγκ), αναστηλώτριας αντικών, και του Μπράιαν Φίγκις, δικηγόρου με δική του δικηγορική εταιρεία εκεί, ο οποίος ήταν γιος ενός πρώην πτυχιούχου νομικής ιρλανδικής καταγωγής. Ο ξάδελφός της, Μάικ Φίγκις, έγινε σκηνοθέτης ταινιών όπως το “Leaving Las Vegas”.

Όταν η Σούζι ήταν 10 ετών, στις τελευταίες ημέρες της βρετανικής αποικιακής κυριαρχίας, η οικογένεια μετακόμισε στη Βρετανία και εκείνη έμενε εσωτερική στο σχολείο Wispers, στο West Sussex, όπου η αντισυμβατική της στάση οδήγησε σε πολλές συγκρούσεις με την διευθύντρια. Πάντα αισθανόταν ως εξωτερικός παρατηρητής, λέγοντας αργότερα: «Ποτέ δεν ήμουν μέρος της “μόδας” του Λονδίνου. Έβλεπα τα πράγματα διαφορετικά».

Η καριέρα της ξεκίνησε ως ηθοποιός, περιοδεύοντας με μια πειραματική θεατρική ομάδα του Λονδίνου, το People Show, παράλληλα με τον ξάδελφό της Μάικ, πριν της δοθεί η ευκαιρία να εργαστεί ως βοηθός της casting director Μίριαμ Μπρίκμαν στην ταινία “The Assignment” (1977), με πρωταγωνιστή τον Κρίστοφερ Πλάμερ.

Η Φίγκις στη συνέχεια ξεκίνησε μόνη της ως casting director, για την τηλεόραση με το σκληρό δράμα “Bloody Kids” και για τον κινηματογράφο με τα “The Wildcats of St Trinian’s” και “Sir Henry at Rawlinson End” (όλα το 1980).

Η μεγάλη της ευκαιρία ήρθε με τον “Γκάντι”. Πείθοντας τον Άτενμπορο να εγκαταλείψει την ιδέα της επιλογής ενός λευκού ηθοποιού για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, τελικά πρότεινε τον Κίνγκσλεϊ, ο οποίος κέρδισε Όσκαρ για την ερμηνεία του.

Στις περισσότερες από 100 ταινίες που ακολούθησαν, η Φίγκις ήταν εξίσου ικανή στο να ανακαλύπτει νέα ταλέντα. Η Σκάκι ως η σύζυγος ενός Βρετανού αποικιακού αξιωματούχου που προκαλεί σκάνδαλο στην Ινδία στο “Heat and Dust” (1983), η Τάισον ως μία πόρνη υψηλής κοινωνικής τάξης στο “Mona Lisa” (1986) και η Γουούφ ως η πρώην σύζυγος του Ρόμπερτ Κάρλαϊλ στο “The Full Monty” (1997) είναι μόνο μερικά παραδείγματα.

Η επίσκεψη σε σχολεία απέδιδε συχνά καρπούς, όπως όταν ανακάλυψε τη Λένα Χέντι για τον ρόλο της νεότερης Μαίρης στο “Waterland” (1992). Έφερε επίσης διεθνή φήμη στον Ραμί Μάλεκ ως Φρέντι Μερκιούρι στο “Bohemian Rhapsody” (2018).

Μεταξύ των σκηνοθετών που επέστρεφαν συχνά στη Φίγκις ήταν ο Τζόρνταν, περισσότερες από δώδεκα φορές (κυρίως με τον παραγωγό Στίβεν Γούλι). Η συνεργασία τους ξεκίνησε με το “The Company of Wolves”, στο οποίο πρωταγωνιστούσε η Σάρα Πάτερσον, μετά βίας έφηβη, ως Ροζαλίν και η Άντζελα Λάνσμπουρι ως γιαγιά, και περιλάμβανε τα “The Crying Game” (1992) και “Michael Collins” (1996).

Μια άλλη συχνή συνεργάτης ήταν η σκηνοθέτις Τιμ Μπέρτον σε ταινίες όπως το “Sleepy Hollow” (1991), το “Charlie and the Chocolate Factory” (2005), στο οποίο πρωταγωνιστούσε ένας 12χρονος Φρέντι Χάιμορ ως Τσάρλι Μπακέτ, το “Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street” (2007) και η live-action επανεκτέλεση του “Dumbo” (2019), με την Νίκο Πάρκερ, επίσης 12 ετών.

Η Φίγκις βρήκε άλλη μια 12χρονη, την Τζόντι Μέι, σε ένα σχολείο στο Κάμντεν του Λονδίνου, για να υποδυθεί την στιγματισμένη κόρη ενός νοτιοαφρικανού ακτιβιστή κατά του απαρτχάιντ στο “A World Apart” (1988), αφού είχε επισκεφθεί τη χώρα για να κάνει το casting στην ταινία του Άτενμπορο “Cry Freedom” (1987).

Ενδιάμεσα στις δύο, είχε αρχίσει την παθιασμένη, μυστική υποστήριξή της στον αγώνα κατά του απαρτχάιντ. Μυημένη από την εξόριστη Ελεονόρ Κασρίλς στο Λονδίνο σε ένα υπόγειο δίκτυο, μετέφερε μυστικές επικοινωνίες, μετέφερε χρήματα και παρείχε καταφύγιο σε υποστηρικτές του ANC που περνούσαν από την πόλη. Ένας από αυτούς, ο Μπιλ Άντερσον, ο οποίος έφτασε το 1988, έγινε σύζυγός της δύο χρόνια αργότερα.

Την αφήνουν στη ζωή ο σύζυγός της, η κόρη τους, Άνου, και η θετή κόρη της, Ντσίκι.

Σούζαν Μάργκαρετ Φίγκις, casting director, γεννημένη 24 Μαρτίου 1948, απεβίωσε 12 Δεκεμβρίου 2025.