Όταν το θερμόμετρο ξεπερνά τους 40 βαθμούς Κελσίου για μέρες, η επιβίωση γίνεται ζήτημα προσωπικής επιλογής. Ωστόσο, η ελευθερία αυτή αμφισβητείται έντονα από μια ατζέντα που προωθεί τη μαζική συμμόρφωση. Στη Γαλλία, όπου οι καύσωνες αποτελούν πλέον συχνό φαινόμενο, η χρήση φορητών κλιματιστικών παραμένει για πολλούς η μοναδική λύση για να παραμείνουν λειτουργικοί μέσα στον Αύγουστο. Αντί, όμως, οι κυβερνητικοί φορείς να αποδεχθούν την αναγκαιότητα αυτού του σύγχρονου εργαλείου, επιλέγουν να δαιμονοποιήσουν τη χρήση του, υποστηρίζοντας ότι η αποχή από αυτό θα εξασφαλίσει ένα δροσότερο πλανήτη.
Η γαλλική κυβέρνηση, αν και δηλώνει πως δεν απαγορεύει επίσημα τα κλιματιστικά, επιβάλλει αυστηρούς αισθητικούς κανόνες στις προσόψεις των κτιρίων και δυσχεραίνει οικονομικά την εγκατάστασή τους. Πρόκειται για μια τυπικά ευρωπαϊκή προσέγγιση: αντί για ρητή απαγόρευση, καθιστούν την επιλογή απαγορευτικά δύσκολη και κοινωνικά μη αποδεκτή. Η τακτική αυτή θυμίζει έντονα την εποχή της πανδημίας της Covid-19, όπου τα μέτρα δεν ήταν τυπικά υποχρεωτικά, αλλά η συμμετοχή στην κοινωνική ζωή χωρίς αυτά ήταν αδύνατη.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι η απόπειρα επιβολής μιας «μαγικής» ομοψυχίας. Σε νοσοκομεία και οίκους ευγηρίας, ο κλιματισμός παρουσιάζεται ως πολυτέλεια, παρά το γεγονός ότι αποτελεί βασική προϋπόθεση αξιοπρέπειας για τους ευάλωτους πολίτες. Περιστατικά, όπως η απομάκρυνση φορητής μονάδας από δωμάτιο νοσοκομείου για λόγους «ισότητας» μεταξύ των ασθενών, αναδεικνύουν μια επικίνδυνη νοοτροπία, όπου το να στερούνται όλοι τα ίδια αγαθά βαφτίζεται δικαιοσύνη.
Την ίδια στιγμή, οι ελίτ στις Βρυξέλλες φαίνεται να ακολουθούν διαφορετικά πρότυπα. Ενώ δόθηκε εντολή για κλείσιμο του κλιματισμού στους υπαλλήλους των κάτω ορόφων του κτιρίου Berlaymont, τα γραφεία των Επιτρόπων και τα διαμερίσματα της Ursula von der Leyen στον 13ο όροφο παρέμειναν εξαιρέσεις. Είναι φανερό ότι η κλιματική αλλαγή χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για τον έλεγχο των πολιτών και την επιβολή της συμμόρφωσης. Οι πολίτες στην Ευρώπη πρέπει να υπερασπιστούν το δικαίωμα επιλογής στη θερμική άνεση, πριν η δυσφορία μετατραπεί σε μόνιμη κυβερνητική πολιτική.
