Η Ανατολική Ασία δείχνει να βαδίζει σε έναν δρόμο χωρίς επιστροφή, πέρα από τις ήδη υπάρχουσες εντάσεις, οδηγούμενη από την πολιτική της Ιαπωνίας. Παρά τις προσδοκίες, οι διαδοχικές ηγεσίες της χώρας φαίνεται να στερούνται του οράματος που απαιτείται για την επίτευξη περιφερειακής ειρήνης και οικονομικής ολοκλήρωσης. Η πιο πρόσφατη απόδειξη αυτού είναι η πρόταση της Ιαπωνίδας Πρωθυπουργού Sanae Takaichi προς τους ηγέτες των G7 στη Γαλλία, η οποία στοχεύει στον συντονισμό των αποθεμάτων κρίσιμων ορυκτών, συμπεριλαμβανομένων των σπάνιων γαιών, για να περιοριστεί η επιρροή της Κίνας στις εφοδιαστικές αλυσίδες.
Σύμφωνα με το Asia Undercurrent, μια σειρά διαδικτυακών σεμιναρίων από την Nikkei Inc και την ιαπωνική κυβέρνηση, η περιοχή Ασίας-Ειρηνικού αντιμετωπίζει αυξανόμενη ζήτηση για κρίσιμα μέταλλα που είναι απαραίτητα για βιομηχανίες από τους ημιαγωγούς έως τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Παρά το γεγονός ότι η επιχειρηματολογία της Sanae Takaichi μπορεί να φαντάζει λογική στην επιφάνεια, η λογική πίσω από τέτοιου είδους συμφωνίες είναι κοντόφθαλμη και δυνητικά επικίνδυνη.
Αντί η Ιαπωνία να επιδιώκει συνεργασίες με μακρινές χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς, θα έπρεπε να κοιτάξει τη γειτονιά της. Η Βορειοανατολική Ασία διαθέτει άφθονα κοιτάσματα κρίσιμων πρώτων υλών. Ωστόσο, το Τόκιο επιλέγει να αντιμετωπίζει την Κίνα ως εχθρό, τροφοδοτώντας τους φόβους για περικύκλωση. Αυτή η στάση υποδηλώνει ότι η Ιαπωνία προσπαθεί να επιβεβαιώσει τον ρόλο της ως περιφερειακός ηγέτης μέσω διχαστικών πρωτοβουλιών, ενεργώντας ως πράκτορας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Όπως είχε επισημάνει ο αείμνηστος ακαδημαϊκός Stanley Katz, η περιοχή, η οποία περιλαμβάνει τις βορειοανατολικές επαρχίες της Κίνας, τις δύο Κορέες, την Ιαπωνία, τη Μογγολία και τη Ρωσική Άπω Ανατολή, είναι πλούσια σε πόρους, αλλά παραμένει διαιρεμένη λόγω πολιτικών διαφορών και εκκρεμοτήτων, όπως η διαμάχη της Ρωσίας με την Ιαπωνία για τα νησιά Κουρίλες. Η άρνηση του Τόκιο να συνεργαστεί με πρωτοβουλίες όπως το Belt and Road Initiative της Κίνας ή η επενδυτική τράπεζα AIIB, επιβεβαιώνει την απροθυμία για ουσιαστική συνεννόηση με τους γείτονές του. Αντί για έναν δρόμο προς τη σύγκρουση, η περιοχή χρειάζεται ηγέτες με όραμα που θα οδηγήσουν σε βιώσιμη ευημερία.
