Στην περιοχή Taybeh Junction της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, ο 57χρονος Muhammad Mleihat αντιμετωπίζει μια σκληρή πραγματικότητα: τα επίσημα έγγραφα ιδιοκτησίας (tabu) δεν αποτελούν πλέον ασπίδα προστασίας. Παρά το γεγονός ότι κατέχει νόμιμους τίτλους για τη γη του, ο Mleihat και η οικογένειά του ζουν κάτω από το συνεχή φόβο της βίας από ομάδες εποίκων. Ο ίδιος, έχοντας ήδη εκδιωχθεί στο παρελθόν από την κοινότητα Mughayyir al-Deir, διαπιστώνει ότι οι έποικοι –συχνά συνδεόμενοι με το δίκτυο του Neria Ben Pazi– εισβάλλουν συστηματικά στις ιδιοκτησίες, καταστρέφοντας περιφράξεις, κλέβοντας καλλιέργειες και επιτιθέμενοι στους κατοίκους.

Η κατάσταση στις περιοχές της Δυτικής Όχθης, που ορίζονται ως Ζώνη Β και προορίζονταν για κοινή ασφάλεια και παλαιστινιακή πολιτική διοίκηση, έχει αλλάξει δραματικά. Οι έποικοι χρησιμοποιούν παράνομη βία για να παρακάμψουν τους περιορισμούς που δεν μπορεί να υπερβεί ο κρατικός μηχανισμός, εξαναγκάζοντας τις οικογένειες των Βεδουίνων σε φυγή. Όπως επισημαίνει πρόσφατη έκθεση της Amnesty International, η πρακτική αυτή εντάσσεται σε μια συστηματική εκστρατεία που αγγίζει τα όρια του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.

Για ανθρώπους όπως ο Nayef Khalaife, η ζωή έχει αλλάξει δραστικά. Μετά την κατάληψη της γης από τους εποίκους, οι παραδοσιακές δραστηριότητες κτηνοτροφίας έχουν εκλείψει, ενώ η παροχή νερού διακόπτεται συστηματικά ως μέσο πίεσης. «Δεν υπάρχει νόμος για τους εποίκους, είμαστε απροστάτευτοι», δηλώνει χαρακτηριστικά, καθώς παρακολουθεί τη γύρω περιοχή να αδειάζει από τους γείτονές του, των οποίων τα σπίτια έχουν πλέον ερημωθεί ή καταληφθεί.