Όταν ο Keir Starmer κέρδισε τις εκλογές με τη σαρωτική νίκη των Εργατικών, υποσχόμενος πέντε κυβερνητικές «αποστολές», η διεθνούς φήμης οικονομολόγος Mariana Mazzucato θεωρήθηκε μία από τις βασικές πηγές έμπνευσης για το πρόγραμμά του. Δύο χρόνια μετά, το νέο της βιβλίο με τίτλο The Common Good Economy: A New Compass ρίχνει άπλετο φως στους λόγους για τους οποίους οι Εργατικοί δυσκολεύονται να εφαρμόσουν το όραμα της «κυβέρνησης αποστολών».

Η Mazzucato υποστηρίζει ότι η οικονομία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια σειρά από ανεξάρτητες δυνάμεις που το κράτος απλώς «μπαλώνει», αλλά ως ένα έργο με συγκεκριμένο σκοπό. Σύμφωνα με την ίδια, η χρηματοδότηση πρέπει να κατευθύνεται σε συλλογικούς στόχους, ενώ η καινοτομία των μεγάλων εταιρειών οφείλει να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Ένα «πλαίσιο κοινού καλού» απαιτεί ευθυγράμμιση στόχων, κίνητρα για συνεργασία και δίκαιη κατανομή των ρίσκων και των κερδών.

Η συγγραφέας επικρίνει την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, επισημαίνοντας ότι ο πρωταρχικός στόχος για «επανεκκίνηση της οικονομικής ανάπτυξης» στερείται ουσιαστικού σκοπού και προσανατολισμού. Για την Mazzucato, η ανάπτυξη δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά πρέπει να απαντά στο ερώτημα: «προς ποια κατεύθυνση θέλουμε να πλεύσει η οικονομία;».

Μέσα από πέντε βασικές αρχές –όπως η συν-δημιουργία, η συλλογική μάθηση και η λογοδοσία– το βιβλίο προτείνει μια ριζική μεταρρύθμιση, συμπεριλαμβανομένης της φορολογίας πλούτου και της επιβολής όρων σε δημόσιες συμβάσεις, ώστε οι πολίτες να καρπώνονται το όφελος από επενδύσεις που χρηματοδοτούνται από το κράτος. Παρά τις αναφορές σε επιτυχημένα διεθνή παραδείγματα, όπως τα προγράμματα για σχολικά γεύματα στη Σουηδία ή τις αποστολές της ΕΕ για την κλιματική ουδετερότητα, η Mazzucato διαπιστώνει ότι οι πολιτικές του Keir Starmer παραμένουν πολύ μακριά από το ριζοσπαστικό μοντέλο που η ίδια οραματίζεται.