Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιστρατεύουν τη δύναμη της DFC για να απαντήσουν στην κινεζική πρωτοβουλία Belt and Road Initiative, συνδυάζοντας την εθνική ασφάλεια με τη χρηματοδότηση αναπτυξιακών έργων. Η DFC, που ιδρύθηκε το 2019 επί προεδρίας Donald Trump, έχει αλλάξει πλεύση, επιλέγοντας να διοχετεύει κεφάλαια σε ιδιωτικά έργα, διατηρώντας παρουσία σε περισσότερες από 100 χώρες, από τη Λατινική Αμερική και την Αφρική μέχρι την Ανατολική Ευρώπη και τον Ειρηνικό.
Σύμφωνα με τον Benjamin Black, διευθύνοντα σύμβουλο της DFC, η υπηρεσία επιστρέφει σε μια εποχή ενεργητικής κρατικής διπλωματίας. Με την έγκριση του Κογκρέσου τον Δεκέμβριο, ο προϋπολογισμός της αυξήθηκε στα 205 δισεκατομμύρια δολάρια, προσφέροντας μεγαλύτερη ευελιξία για στρατηγικές συμφωνίες. Πρόσφατες κινήσεις περιλαμβάνουν χρηματοδότηση 553 εκατομμυρίων δολαρίων για τον τερματικό σταθμό εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Κολόμπο στη Σρι Λάνκα, καθώς και το ίδιο ποσό για την αναβάθμιση του σιδηροδρόμου Lobito, που συνδέει τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και τη Ζάμπια με την ακτή της Αγκόλας.
Το έργο αυτό στοχεύει στην απλοποίηση των εξαγωγών κρίσιμων ορυκτών, όπως ο χαλκός, το κοβάλτιο και το κολτάνιο, αποτελώντας ένα στρατηγικό αντίβαρο στην κινεζική γραμμή Tazara. Η δράση της DFC έχει ήδη αποφέρει αποτελέσματα, καθώς βοήθησε στην επικράτηση έναντι κινεζικών προσφορών για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας στην Ελλάδα, καθώς και σε άλλα έργα υποδομών. Παράλληλα, μετά τις γεωπολιτικές εντάσεις στον Περσικό Κόλπο, ο Donald Trump ανακοίνωσε τον Μάρτιο την παροχή επιπλέον 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων ως ασφάλιση πολιτικού κινδύνου για τη διευκόλυνση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ. Παρά τις προσπάθειες αυτές, ειδικοί όπως ο James Kynge του Chatham House προειδοποιούν ότι η Δύση παραμένει ευάλωτη στην κυριαρχία της Κίνας στις εφοδιαστικές αλυσίδες σπάνιων γαιών.
