Οι διάδρομοι στον κινηματογράφο δεν αποτελούν απλώς περάσματα για τους ήρωες, αλλά λειτουργούν συχνά ως πύλες προς το άγνωστο ή σκηνικά για τις πιο έντονες στιγμές μιας ταινίας. Από το κλασικό «La Belle et la Bête» του 1946, όπου η Josette Day μοιάζει να γλιστρά μέσα στο κάστρο, μέχρι τις καταιγιστικές σκηνές δράσης στο «Oldboy» (2003) με τον Choi Min-sik, οι κινηματογραφιστές έχουν αξιοποιήσει αυτόν τον στενό χώρο για να δημιουργήσουν αριστουργήματα.

Στο «Goodfellas» (1990), ο Martin Scorsese μας προσέφερε το θρυλικό μονοπλάνο του Ray Liotta προς το Copacabana, ενώ ο Christopher Nolan στο «Inception» (2010) αναθεώρησε την έννοια της βαρύτητας με την περιστρεφόμενη σκηνή μάχης. Η λίστα περιλαμβάνει επίσης εφιαλτικά περιβάλλοντα, όπως οι διάδρομοι του Overlook στο «The Shining» (1980) του Stanley Kubrick, αλλά και πιο «τεχνητές» απειλές, όπως οι ακτίνες λέιζερ στο «Resident Evil» (2002).

Είτε πρόκειται για τον τρόμο του «The Thing» (1982) και του «The Exorcist III» (1990), είτε για την καταιγιστική δράση στο «The Raid: Redemption» (2011), οι σκηνοθέτες αποδεικνύουν πως ένας διάδρομος αρκεί για να ανεβάσει την αδρεναλίνη στα ύψη. Από τον κρεμλινικό διάδρομο στο «Mission: Impossible – Ghost Protocol» μέχρι την ψυχολογική απομόνωση στο «Shock Corridor» (1963), αυτές οι 20 στιγμές παραμένουν χαραγμένες στη μνήμη κάθε σινεφίλ, υπενθυμίζοντάς μας ότι μερικές φορές, η πιο συναρπαστική δράση συμβαίνει εκεί που ο χώρος στενεύει.