Η Κρίστεν Στιούαρτ έκανε μια τολμηρή δήλωση, χαρακτηρίζοντας την υποκριτική τέχνη ως «μη αντρική» και «εγγενώς υποτακτική». Σύμφωνα με την ηθοποιό, οι άνδρες ηθοποιοί ανέπτυξαν συγκεκριμένες «μεθόδους» ως αντίβαρο σε αυτή την εγγενή ευπάθεια του επαγγέλματος.
Σε συνέντευξή της στους New York Times, η Στιούαρτ, ερωτώμενη για την ερμηνεία του Μάρλον Μπράντο στην ταινία του 1978 “Superman”, εξέφρασε τη γνώμη ότι η δυσκολία του ηθοποιού να προφέρει σωστά τη λέξη «Krypton» ήταν «επώδυνη». «Η ερμηνεία είναι εγγενώς ευάλωτη και επομένως αρκετά ντροπιαστική και μη αντρική», δήλωσε. «Δεν υπάρχει καμία επίδειξη δύναμης στο να προτείνεις ότι είσαι το στόμα για τις ιδέες κάποιου άλλου. Είναι εγγενώς υποτακτικό. Έχετε ακούσει ποτέ για γυναίκα ηθοποιό που ακολούθησε τη μέθοδο;».
Η «μεθοδική υποκριτική» (method acting) αναφέρεται στις καθηλωτικές τεχνικές που προέρχονται από την πρακτική της ερμηνείας, όπως αυτή αρχικά περιγράφηκε από τον Ρώσο θεατρικό σκηνοθέτη Κονσταντίν Στανισλάφσκι σε μια σειρά βιβλίων, ξεκινώντας το 1924 με το έργο “My Life in Art”. Το στυλ αυτό έγινε δημοφιλές στις ΗΠΑ από το Group Theatre τη δεκαετία του 1930 και από το Actors Studio, το οποίο ιδρύθηκε το 1947. Μεταξύ των αξιοσημείωτων γυναικών σπουδαστριών στο Actors Studio συγκαταλέγονται οι Έλεν Μπερστιν, Σάλι Φιλντ, Τζέιν Φόντα, Μελίσα Λίο και Μέριλιν Μονρόε.
Η Στιούαρτ συνέχισε εξηγώντας ότι «οι άνδρες μεγαλοποιούνται για τη διατήρηση του εαυτού τους» και ότι «αν μια γυναίκα το έκανε αυτό, θα ήταν διαφορετικό». Πρόσθεσε: «Αν πρέπει να κάνεις 50 κάμψεις πριν από το κοντινό πλάνο σου ή να αρνηθείς να πεις μια λέξη με έναν συγκεκριμένο τρόπο… Υπάρχει μια κοινή πράξη που συμβαίνει πριν από την υποκριτική στο σετ: αν [οι άνδρες ηθοποιοί] μπορούν να ξεπεράσουν την ευπάθεια και να νιώσουν σαν ένας γορίλας που χτυπάει το στήθος του πριν κλάψει μπροστά στην κάμερα, είναι λίγο λιγότερο ντροπιαστικό. Επίσης, το κάνει να μοιάζει με μαγικό κόλπο, σαν να είναι τόσο αδύνατο να κάνεις αυτό που κάνεις που κανείς άλλος δεν θα μπορούσε».
Ταυτόχρονα, η Στιούαρτ αντιτάχθηκε στην ιδέα ότι οι γυναίκες ηθοποιοί είναι κάπως συναισθηματικά ασταθείς. Δηλώνοντας ότι «το πράγμα με το ‘Krypton’ είναι τόσο αμυντικό», είπε: «Ρώτησα έναν συνάδελφο ηθοποιό: ‘Έχεις συναντήσει ποτέ γυναίκα ηθοποιό που ακολούθησε τη μέθοδο και χρειαζόταν να ουρλιάζει και να κάνει όλο αυτό το πράγμα;’. Μόλις είπα «άνδρας ηθοποιός, γυναίκα ηθοποιός»… εκείνος απάντησε: ‘Ω, οι ηθοποιοί είναι τρελές’. Τότε εγώ σκέφτηκα: περίμενε λίγο. Μόλις με αποκάλεσες τρελή! Ωραία. Οπότε τώρα κάνουμε το τυπικό πράγμα όπου το κορίτσι είναι τρελό, και εσύ καν δεν άκουσες τίποτα από αυτά που είπα;».
