Η ενασχόληση με τις τέχνες και η ενεργός συμμετοχή σε πολιτιστικές δραστηριότητες φαίνεται πως επιβραδύνουν τον ρυθμό της βιολογικής γήρανσης, σύμφωνα με τα αποτελέσματα πρόσφατης έρευνας που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Innovation in Aging. Η μελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη που αποδεικνύει ότι τόσο η συμμετοχή σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες όσο και η παρακολούθηση εκθέσεων ή επισκέψεων σε μουσεία συμβάλλουν στη διατήρηση ενός νεότερου βιολογικού προφίλ.
Η καθηγήτρια Daisy Fancourt, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας στο University College London, υπογραμμίζει πως τα ευρήματα αυτά καταδεικνύουν τον αντίκτυπο των τεχνών σε βιολογικό επίπεδο, προτείνοντας την αναγνώρισή τους ως συμπεριφορές που προάγουν την υγεία, ανάλογες με τη σωματική άσκηση. Αν και η επιβράδυνση της βιολογικής γήρανσης δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε μακροζωία, οι δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα συνδέονται με τη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας.
Τα στοιχεία που προέκυψαν από την ανάλυση 3.556 ενηλίκων, στο πλαίσιο του UK Household Longitudinal Study, έδειξαν ότι όσοι ασχολούνται με τις τέχνες σε εβδομαδιαία βάση επιβραδύνουν τον ρυθμό γήρανσής τους κατά 4%, ενώ η μηνιαία ενασχόληση επιφέρει επιβράδυνση της τάξεως του 3%. Μάλιστα, τα οφέλη αυτά είναι τόσο σημαντικά, που οι ερευνητές τα παρομοιάζουν με τη διαφορά που παρατηρείται μεταξύ ενός καπνιστή και ενός ατόμου που έχει διακόψει το κάπνισμα.
Η Δρ Feifei Bu, ανώτερη ερευνήτρια του University College London, σημειώνει ότι η τέχνη συμβάλλει στη μείωση του στρες, της φλεγμονής και των κινδύνων καρδιαγγειακών παθήσεων. Η έρευνα, η οποία επικεντρώθηκε σε άτομα ηλικίας 40 ετών και άνω, έρχεται να συμπληρώσει προγενέστερες αναφορές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (World Health Organization) σχετικά με τα οφέλη των τεχνών στη σωματική και ψυχική υγεία. Από την πλευρά του, ο Mark Ball, καλλιτεχνικός διευθυντής του Southbank Centre στο London, τονίζει ότι η εν λόγω έρευνα προσφέρει ένα κρίσιμο κομμάτι στο παζλ της υγείας, αποδεικνύοντας ότι ο πολιτισμός αποτελεί ένα «τονωτικό» για την κοινωνία, ανάλογο με εκείνο που επιζητούσε η χώρα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
