Όσο μεγαλώνουμε, έχουμε την τάση να εξιδανικεύουμε τα εφηβικά μας χρόνια. Καθώς οι υποχρεώσεις και οι λογαριασμοί συσσωρεύονται, νοσταλγούμε εκείνες τις απλές μέρες της νεότητας. Συχνά ξεχνάμε τις δυσκολίες, όπως την έλλειψη αυτονομίας ή τις αμήχανες στιγμές στα σχολικά προαύλια. Ωστόσο, μετά από τέσσερις ώρες ενασχόλησης με τους πρωταγωνιστές του Mixtape, ενός παιχνιδιού που επικεντρώνεται στην εφηβική περιπέτεια, η αίσθηση ανακούφισης που νιώθει κανείς για την τωρινή του ηλικία είναι έντονη.
Το Mixtape διαδραματίζεται σε μια επαρχιακή πόλη στη βόρεια Καλιφόρνια και ακολουθεί τρεις φίλους, την Rockford, τον Slater και την Cassandra, στην προσπάθειά τους να φτάσουν σε ένα θρυλικό πάρτι την τελευταία μέρα του λυκείου. Καθώς η Rockford ετοιμάζεται να μετακομίσει στη μεγαλούπολη, θέλει να αποτυπώσει τις κοινές τους αναμνήσεις μέσα από μια λίστα τραγουδιών. Κάθε μουσικό κομμάτι ενεργοποιεί ένα νοσταλγικό flashback, μεταφέροντας τον παίκτη σε κοινές στιγμές της παρέας.
Από την εξερεύνηση ενός εγκαταλελειμμένου θεματικού πάρκου με δεινόσαυρους μέχρι τις βόλτες δίπλα στο ποτάμι, ο κόσμος του παιχνιδιού είναι οπτικά καθηλωτικός. Συνδυάζοντας θερμά χρώματα με stop-motion animation, που θυμίζει το Into the Spider-Verse, κάθε καρέ εκπέμτει μια χαλαρή, καρτουνίστικη ενέργεια. Το παιχνίδι ενσωματώνει έξυπνα μικτά μέσα, αναμειγνύοντας πραγματικά πλάνα με το gameplay.
Παρά τις εμφανείς κινηματογραφικές αναφορές, όπως το Dazed and Confused, το Mixtape παραμένει πιστό στη φύση του ως βιντεοπαιχνίδι. Τα τραγούδια μετατρέπονται σε διαδραστικά μουσικά βίντεο. Για παράδειγμα, υπό τους ήχους του συγκροτήματος Silverchair, ο παίκτης συμμετέχει σε ένα fun pastiche του Wayne’s World, πατώντας τα κουμπιά στον ρυθμό της μουσικής. Ωστόσο, παρά τις ευφάνταστες στιγμές, όπως η αναπαράσταση ενός πρώτου φιλιού ή η προσπάθεια μεταφοράς μιας μεθυσμένης φίλης με καρότσι σούπερ μάρκετ σε στυλ Frogger, το σενάριο αποτυγχάνει να προσφέρει μια βαθιά συναισθηματική σύνδεση.
Παρά την παρουσία γνωστών επιτυχιών από καλλιτέχνες όπως οι Portishead ή οι Devo, η επιλογή των κομματιών φαντάζει συχνά απρόσωπη, μοιάζοντας περισσότερο με λήμμα εγκυκλοπαίδειας παρά με ουσιαστική προσθήκη στο υπόβαθρο των χαρακτήρων. Αν και πρόκειται για μια όμορφη και ευρηματική σειρά μουσικών στιγμιοτύπων, η έλλειψη κεντρικού συγκρουσιακού άξονα το αφήνει πίσω από αντίστοιχα παιχνίδια όπως το Life Is Strange. Μετά την ολοκλήρωση της τετράωρης εμπειρίας, το Mixtape προσφέρει μια απλή, νοσταλγική ευχαρίστηση, χωρίς όμως να αφήνει το αποτύπωμα που υπόσχεται.
