Ο Καναδός δημιουργός Michael Pierro κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλου μήκους ταινία Self Driver, προσφέροντας μια σύγχρονη εκδοχή ενός εφιάλτη τύπου Travis Bickle. Παρά τις αφηγηματικές ατέλειες, το φιλμ αποτελεί ένα καίριο σατιρικό σχόλιο για την οικονομία των εφαρμογών (gig economy) και την αυξανόμενη αυτοματοποίηση στον κλάδο των υπηρεσιών.

Ο Nathaniel Chadwick ενσαρκώνει τον καθημερινό άνθρωπο της διπλανής πόρτας: έναν οδηγό στο Toronto που εργάζεται για μια εφαρμογή τύπου Uber. Βυθισμένος στην κατάθλιψη, προσπαθεί να συντηρήσει την οικογένειά του, αποφεύγοντας ταυτόχρονα τον σπιτονοικοκύρη του, εξαντλημένος από την εκμετάλλευση των επιβατών. Μια ενδιαφέρουσα πτυχή της ταινίας αφορά το σύστημα αμοιβών, όπου ο οδηγός αδυνατεί να καταβάλει τη συνδρομή για την αναβάθμιση σε πλατινένιο επίπεδο, η οποία υπόσχεται προνομιακή μεταχείριση και περισσότερες θέσεις εργασίας.

Η πλοκή παίρνει μια σκοτεινή τροπή όταν ένας μυστηριώδης επιβάτης του προτείνει να εργαστεί για μια νέα, παράνομη υπηρεσία μεταφοράς. Το κέρδος είναι τεράστιο, αλλά οι όροι αυστηροί: η νέα εφαρμογή δεν παρέχει διευθύνσεις ή χάρτες, παρά μόνο ψυχρές, λακωνικές οδηγίες. Η ατμόσφαιρα γίνεται ακόμα πιο αλλόκοτη όταν η εφαρμογή ζητά από τον οδηγό να εγκαταλείψει τη θέση του οδηγού και να επιβιβαστεί στα πίσω καθίσματα μαζί με τον πελάτη. Παρόλο που η στροφή της ταινίας προς τη βία στερεί μέρος του ενδιαφέροντος από το συνολικό εγχείρημα, πρόκειται για μια αξιοπρόσεκτη άσκηση κινηματογραφικού μινιμαλισμού.

Η ταινία Self Driver είναι διαθέσιμη σε ψηφιακές πλατφόρμες από τις 11 Μαΐου. https://www.youtube.com/watch?v=LNt6bNVL3r0