«Πρέπει να κάνουμε κάτι ευχάριστο… χρειαζόμαστε κάτι για να δώσουμε στη Βρετανία μια ανάσα αισιοδοξίας». Με αυτά τα λόγια ο Herbert Morrison, κεντρική προσωπικότητα στην κυβέρνηση των Εργατικών του Clement Attlee, παρουσίασε την ιδέα για το Festival of Britain. Η διοργάνωση ξεκίνησε πριν από 75 χρόνια με μια τελετή στο St Paul’s και για πέντε μήνες γιόρτασε τα επιτεύγματα της χώρας στις τέχνες και τις επιστήμες. Παρά την επιτυχία της στην προσέλκυση 8,5 εκατομμυρίων επισκεπτών στο South Bank του Λονδίνου, η εκδήλωση παραμένει μέχρι σήμερα αμφιλεγόμενη.
Το Φεστιβάλ ανέδειξε μια κοινωνική διάσταση που ο συγγραφέας Michael Frayn περιέγραψε εύστοχα. Από τη μια πλευρά οι «Φυτοφάγοι», η ριζοσπαστική μεσαία τάξη που υποστήριξε το εγχείρημα, και από την άλλη οι «Κρεατοφάγοι», οι πολέμιοί του. Αυτός ο διαχωρισμός, που τότε φάνηκε έντονα, προμηνύει τις σύγχρονες πολιτικές πολώσεις, με την κληρονομιά του Festival of Britain να παραμένει επίκαιρη.
Παρά τις επικρίσεις, το Φεστιβάλ άφησε σημαντικό αποτύπωμα. Το Royal Festival Hall διασώθηκε, ενώ το κινηματογραφικό Telekinema εξελίχθηκε στο σημερινό BFI, μετατοπίζοντας το πολιτιστικό κέντρο του Λονδίνου στο South Bank. Επιπλέον, καθιέρωσε καινοτομίες, όπως η παρουσίαση των ιστορικών έργων του Σαίξπηρ σε κύκλο, με τον Richard Burton να πρωταγωνιστεί στο Stratford-upon-Avon. Τελικά, η πρόθεση του Herbert Morrison να προσφέρει μια στιγμή ανάτασης στους Βρετανούς δικαιώθηκε, μετατρέποντας το γεγονός σε έναν ακρογωνιαίο λίθο της πολιτιστικής ιστορίας της χώρας.
