Δύο μήνες μετά την έναρξη των πληγμάτων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ο πόλεμος κατά του Ιράν έχει οδηγηθεί σε ένα ακριβό και αδιέξοδο σημείο. Παρά την εύθραυστη εκεχειρία που επιτεύχθηκε με τη μεσολάβηση του Πακιστάν, τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν αποκλεισμένα, οι απευθείας συνομιλίες έχουν καταρρεύσει και καμία πλευρά δεν δείχνει διάθεση υποχώρησης. Την περασμένη εβδομάδα, οι απεσταλμένοι της κυβέρνησης των ΗΠΑ ακύρωσαν το ταξίδι τους στην πρωτεύουσα του Πακιστάν, αφού η Τεχεράνη διαμήνυσε πως δεν θα συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις αν δεν αρθεί ο ναυτικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι και οι δύο πλευρές εξετάζουν πλέον τρόπους εξόδου από τη σύγκρουση, αν και πιστεύουν ότι διαθέτουν την ισχύ για να καθορίσουν το τελικό αποτέλεσμα. Ο Niu Xinchun, αντιπρόεδρος του Ningxia University, αποδίδει αυτό το αδιέξοδο στην υπερβολική αυτοπεποίθηση των δύο πλευρών. «Τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και το Ιράν πιστεύουν ότι έχουν το πάνω χέρι», ανέφερε σε εκδήλωση στο Πεκίνο στις 26 Απριλίου. Ενώ οι ΗΠΑ διαθέτουν στρατιωτική υπεροχή, δεν έχουν πετύχει τους βασικούς τους στόχους, δηλαδή την καταστροφή των πυρηνικών δυνατοτήτων και της στρατιωτικής ισχύος του Ιράν, το οποίο παρά τις βαριές απώλειες, δείχνει ανθεκτικότητα.
Από την πλευρά του, ο στρατιωτικός αναλυτής Ni Lexiong από τη Σαγκάη επισημαίνει ότι και οι δύο πλευρές υποφέρουν από δομικές αδυναμίες. Οι ΗΠΑ διστάζουν να χρησιμοποιήσουν όλα τα διαθέσιμα μέσα για αλλαγή καθεστώτος, φοβούμενες την εμπλοκή σε ένα περιφερειακό τέλμα, ενώ τα αποθέματα πυρομαχικών τους μειώνονται και η άνοδος των τιμών των καυσίμων προκαλεί δυσαρέσκεια ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Αντίθετα, το Ιράν παραμένει εκτεθειμένο στη στρατιωτική και οικονομική πίεση, η οποία απειλεί να παραλύσει το κράτος.
Η Jodie Wen, ερευνήτρια στο Tsinghua University, περιγράφει την κατάσταση ως μια «ψυχρή σύγκρουση» χαμηλής έντασης. Παράλληλα, υπάρχει η πίεση της προθεσμίας των 60 ημερών βάσει του νόμου War Powers Resolution του 1973, που υποχρεώνει τον Donald Trump να ζητήσει έγκριση από το Κογκρέσο για τη συνέχιση των επιχειρήσεων μετά την 1η Μαΐου. Παρά το δύσκολο κλίμα, ο Niu Xinchun παραμένει συγκρατημένα αισιόδοξος για μια μελλοντική συμφωνία που θα μπορούσε να περιλαμβάνει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και έναν νέο πυρηνικό διακανονισμό.
