Η φράση-κλειδί «δεύτερη ευκαιρία στη μόρφωση» γίνεται πράξη στο Σοκότο της βορειοδυτικής Νιγηρίας, όπου όλο και περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να επιστρέψουν στα σχολικά θρανία. Μετά από χρόνια αποχής, συχνά λόγω κοινωνικών προκαταλήψεων ή οικονομικών δυσκολιών, μητέρες όπως η 28χρονη Habiba Abubakar επιχειρούν να καλύψουν το χαμένο έδαφος, αντιμετωπίζοντας ωστόσο ένα απαιτητικό καθημερινό πρόγραμμα γεμάτο οικογενειακές υποχρεώσεις και οικονομικά εμπόδια.
Η Abubakar, μητέρα τεσσάρων παιδιών, που γράφτηκε στο Women Centre for Continuing Education (WCCE) το 2021, περιγράφει το αίσθημα ντροπής που ένιωθε όταν δεν μπορούσε να βοηθήσει τα παιδιά της με τα μαθήματα. «Πάντα ντρεπόμουν όταν ο Muhammad μου έλεγε ότι τους είχαν δώσει εργασίες», εξομολογείται. Η επιθυμία της να μάθει αγγλικά και να στηρίξει την οικογένειά της την ώθησε να επιστρέψει στο σχολείο 13 χρόνια μετά την αποχώρησή της.
Το WCCE, το οποίο ιδρύθηκε το 1997 από τον Navy Captain Abdul Rasheed Adisa Raji, προσφέρει πλέον δωρεάν εκπαίδευση, αποτελώντας ένα κρίσιμο σωσίβιο για πολλές γυναίκες. Παρά την κατάργηση των διδάκτρων των 5.000 naira ανά τρίμηνο, οι μαθήτριες συνεχίζουν να επιβαρύνονται με έξοδα μετακίνησης και αγοράς βιβλίων. Για να ανταπεξέλθουν, πολλές γυναίκες, όπως η Hafsat Aliyu, αναπτύσσουν μικρές επιχειρηματικές δραστηριότητες, πουλώντας τοπικά σνακ μέσα στο κέντρο εκπαίδευσης.
Η Jennifer Agbaji, ειδικός κοινωνικής λογοδοσίας και διευθύντρια του Basileia Vulnerable Persons Rights Initiative (BVPRI), τονίζει ότι τα εμπόδια είναι δομικά. Οι αυστηροί έμφυλοι κανόνες που δίνουν προτεραιότητα στα αγόρια και οι δυσκολίες στη φροντίδα των παιδιών παραμένουν τροχοπέδη. Σύμφωνα με τη UNICEF, περισσότερα από τα μισά κορίτσια στη βόρεια Νιγηρία βρίσκονται εκτός εκπαιδευτικού συστήματος. Η Agbaji υπογραμμίζει πως η εκπαίδευση πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα συνεχές δικαίωμα και όχι ως μια περιστασιακή επιλογή, καθώς η απουσία της αναπαράγει τη φτώχεια και περιορίζει τη συμμετοχή των γυναικών στα κοινά.
Παρά τις προκλήσεις, το εκπαιδευτικό κέντρο συνεχίζει να παράγει επιτυχίες, με μαθήτριες να διακρίνονται ακόμη και σε διαγωνισμούς όπως το Usmanu Danfodio Week. Το παράδειγμα αυτών των γυναικών αποδεικνύει ότι, με την κατάλληλη στήριξη, το όνειρο της μόρφωσης μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τα πιο δύσκολα κοινωνικά στερεότυπα.
