Η παγκόσμια διπλωματία μοιάζει να μετατοπίζεται, καθώς η Κίνα αναδεικνύεται σε κεντρικό πόλο έλξης για τις δύο μεγάλες υπερδυνάμεις. Παρά τις πρόσφατες, διαδοχικές επισκέψεις του Donald Trump και του Vladimir Putin στο Πεκίνο, δεν προέκυψε κάποιο ουσιαστικό τριμερές πλαίσιο ή κάποια θεαματική διπλωματική ανατροπή. Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν ότι οι συναντήσεις αυτές αναδεικνύουν την ικανότητα της Κίνας να διαχειρίζεται παράλληλα δύο τελείως διαφορετικές σχέσεις: μια βαθιά στρατηγική συνεργασία με τη Moscow και μια πιο συναλλακτική, προσανατολισμένη στη σταθερότητα, προσέγγιση με την Washington.
Το σκηνικό αυτό καθιστά τη δυναμική μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας ολοένα και πιο απρόβλεπτη. Η Yun Sun, διευθύντρια του προγράμματος για την Κίνα στο Stimson Centre, σημειώνει πως οι ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων επισκέπτονται διαρκώς την Κίνα, δημιουργώντας την εντύπωση ότι τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες όσο και η Ρωσία έχουν ανάγκη το Πεκίνο. «Αυτό κάνει την Κίνα να φαίνεται πως βρίσκεται στο κέντρο της παγκόσμιας ισχύος, ως ένας άξονας της διεθνούς διπλωματίας», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η διαφορά στις δύο επισκέψεις είναι εμφανής. Η συνάντηση του Xi Jinping με τον Donald Trump στα μέσα Μαΐου είχε φιλικό τόνο, εστιάζοντας σε εμπορικά θέματα όπως οι αγορές αμερικανικών αγροτικών προϊόντων και αεροσκαφών Boeing. Από την άλλη, η επίσκεψη του Vladimir Putin λίγες ημέρες αργότερα –που συνέπεσε με την 30ή επέτειο της στρατηγικής εταιρικής σχέσης των δύο χωρών– ήταν πιο ουσιαστική, με τους δύο ηγέτες να επιβεβαιώνουν τη συμμαχία τους ενάντια στην «μονομερή ηγεμονία» των ΗΠΑ.
Παρά την πρόταση του Donald Trump για μια τριμερή συμφωνία ελέγχου των πυρηνικών όπλων, η οποία περιλαμβάνει τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα, οι περισσότεροι ειδικοί παραμένουν επιφυλακτικοί. Το Πεκίνο εξακολουθεί να απορρίπτει τέτοιου είδους περιορισμούς, υποστηρίζοντας πως οι πυρηνικές του δυνάμεις παραμένουν στο ελάχιστο επίπεδο που απαιτείται για την εθνική ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι συγκρούσεις στο Ιράν και η αστάθεια στα Στενά του Ορμούζ προσθέτουν επιπλέον προκλήσεις, με την Κίνα να καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες της για ενεργειακή ασφάλεια και τις πιέσεις των δύο άλλων δυνάμεων. Όπως τονίζει ο Artyom Lukin από το Far Eastern Federal University στο Βλαδιβοστόκ, η Κίνα επικοινωνεί αυτή τη στιγμή καλύτερα με την Washington και τη Moscow από ό,τι εκείνες μεταξύ τους, γεγονός που της δίνει ένα προσωρινό πλεονέκτημα, αν και η σημασία του δεν πρέπει να υπερεκτιμάται.
