Στη Γάζα, η σκληρή πραγματικότητα του πολέμου αναγκάζει όλο και περισσότερα παιδιά να αναλάβουν ενήλικες ευθύνες. Ο Μοχάμεντ Ασούρ, μόλις 15 ετών, είναι ένα από τα πολλά παιδιά που έχουν εγκαταλείψει το σχολείο για να γίνουν ο κύριος βιοποριστής της οικογένειάς του, μετά τον θάνατο του πατέρα του στον πόλεμο που διεξάγει το Ισραήλ. Με πλανόδιες πωλήσεις καφέ, ο Μοχάμεντ προσπαθεί να στηρίξει τα αδέρφια του, δηλώνοντας με απόγνωση: «Αυτό το βάρος δεν είναι δικό μου. Αυτή η δουλειά είναι πάρα πολύ. Είμαι εξαντλημένος, αλλά πρέπει να το κάνω για να στηρίξω τα αδέρφια μου».
Ο Μοχάμεντ δεν είναι μόνος. Σχεδόν 39.000 παιδιά έχουν χάσει έναν ή και τους δύο γονείς τους στον πόλεμο, ενώ η οικονομία της Λωρίδας της Γάζας έχει καταρρεύσει. Ως αποτέλεσμα, παιδιά ηλικίας μόλις οκτώ ετών έχουν αναγκαστεί να εργαστούν για την επιβίωση των οικογενειών τους, χάνοντας όχι μόνο την ευκαιρία για εκπαίδευση, αλλά και την παιδική τους ηλικία. Η μητέρα του Μοχάμεντ, Ατάντ Ασούρ, εξηγεί ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση: «Μετά τον θάνατο του πατέρα του, δεν είχαμε κανένα εισόδημα. Οι μεγαλύτεροι γιοι μου δεν έβρισκαν δουλειά, και εγώ δεν μπορούσα να προσφέρω τίποτα στην οικογένεια. Είναι ακόμα παιδί, αλλά επωμίζεται μια ευθύνη που δεν του ανήκει. Οι περιστάσεις μας οδήγησαν σε αυτό».
Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις στη Γάζα επισημαίνουν ότι τα παιδιά επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος του πολέμου, οδηγώντας τα σε πρόσθετες ευθύνες που κανονικά ανήκουν σε ενήλικες. Η Tess Ingram, εκπρόσωπος της UNICEF, αναφέρει: «Βλέπουμε περισσότερα παιδιά να ψάχνουν σε σκουπίδια για παλιοσίδερα ή ξύλα για να πουλήσουν, παιδιά να πουλάνε καφέ». Η UNICEF εργάζεται με εταίρους για να σταματήσει αυτές τις αρνητικές προσαρμογές, παρέχοντας οικονομική βοήθεια στις οικογένειες, ενημερώνοντάς τις για τους κινδύνους της παιδικής εργασίας και βοηθώντας τις οικογένειες να επανενταχθούν στην αγορά εργασίας.
Η Rachel Cummings, διευθύντρια ανθρωπιστικής βοήθειας της Save the Children στη Γάζα, τονίζει από τη Ραμάλα της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, ότι η διάλυση των οικογενειών λόγω του πολέμου έχει ωθήσει παιδιά να αναλάβουν ρόλους φροντίδας για τα αδέρφια ή τους ηλικιωμένους συγγενείς. «Ολόκληρη η οικογενειακή δομή έχει διαταραχθεί στη Γάζα και τα παιδιά είναι πολύ ευάλωτα. Αυτή η επισφαλής κατάσταση επιβαρύνει πολύ», δηλώνει.
Τα στατιστικά στοιχεία σκιαγραφούν μια ζοφερή εικόνα: περισσότερα από 660.000 παιδιά είναι εκτός επίσημης εκπαίδευσης, ενώ εκτιμάται ότι 132.000 κινδυνεύουν από οξύ υποσιτισμό. Η Hind Khoudary, ανταποκρίτρια της Al Jazeera από την πόλη της Γάζας, αναφέρει ότι η απώλεια των γονέων-βιοπαλαιστών έχει αναγκάσει τα παιδιά της Γάζας να αναλαμβάνουν καθήκοντα «που δεν έπρεπε να κάνουν». «Έπρεπε να είναι στο σχολείο, να παίζουν με τους φίλους τους. Ο αντίκτυπος του πολέμου στα παλαιστινιακά παιδιά είναι τεράστιος». Καθώς ο Μοχάμεντ επιστρέφει στο σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα, περνάει έξω από ένα σχολείο, ευχόμενος να ήταν ακόμα μαθητής. «Αν ο πατέρας μου ζούσε, θα με έβρισκε σπίτι να πηγαίνω σχολείο», λέει.
