Ο Marcus, ένας αξιαγάπητος τεσσάρων ετών λαμπραντόρ 32 κιλών, με λαμπερό μαύρο τρίχωμα, μελαγχολικά καστανά μάτια και έναν αξιολάτρευτο πισινό, μπορεί να μην ήταν ο ιδανικός υποψήφιος για να γίνει σκύλος οδηγός, αλλά βρήκε τον αληθινό του σκοπό ως θεραπευτικό ζώο. Η ιστορία του, πέρα από συγκινητική, είναι μια απόδειξη ότι η καλοσύνη και η στοργή μπορούν να οδηγήσουν σε απρόσμενες κορυφές.
Όταν ο Marcus ήταν ακόμα κουτάβι, ξεκίνησε την εκπαίδευσή του με την οργάνωση Guide Dogs NSW στην Αυστραλία, με την προσδοκία ότι θα ολοκληρώσει το παγκοσμίου κλάσης πρόγραμμά τους και θα συνοδεύσει ένα άτομο με προβλήματα όρασης ή τύφλωση. Μια αξιοπρεπής αποστολή για έναν σκύλο, αλλά όχι εγγυημένη για όλους όσους ξεκινούν. Ο Marcus “γεννήθηκε με σκοπό” στο Κέντρο Σκύλων Οδηγών στο Glossodia, ένα μικρό χωριό στους πρόποδες των Blue Mountains, 68 χλμ βορειοδυτικά του Σίδνεϊ.
Τον Απρίλιο του 2020, με την έναρξη της παγκόσμιας πανδημίας, ο οκτώ εβδομάδων Marcus πήγε να ζήσει με τους Alex και Alison, εθελοντές που αναλαμβάνουν την πρώτη εκπαίδευση των κουταβιών. Ο Alex θυμάται ότι τότε ήταν “μικροσκοπικός και αστείος”, με “κοντό προσωπάκι και πολύ κοντά πόδια”. Ήταν ένα δειλό πλασματάκι, αβέβαιο για το νέο του περιβάλλον, που χρειαζόταν να τον βγάζουν από το κλουβί με μεγάλα ανθρώπινα χέρια.
Ο Marcus αποδείχθηκε ικανός στα βασικά. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες, μπορούσε να καθίσει, να ξαπλώσει, να μείνει στη θέση του και να έρθει όταν τον καλούσαν. Η συμπεριφορά του ήταν άψογη, με εξαίρεση ένα περιστατικό σκάψιμο τρύπας, χωρίς ιδιαίτερη πονηριά, εισβολές στην κουζίνα, επιδρομές σε ντουλάπια ή λεηλασίες στην κουζίνα. Μια από τις αγαπημένες του δραστηριότητες ήταν να βυθίζει το πρόσωπό του σε ένα σχεδόν άδειο κεσεδάκι γιαουρτιού για να το γλείψει, αν και δεν κατάφερνε πάντα να βγάλει το κεφάλι του μετά.
Για έξι μήνες, ο Marcus παρακολουθούσε την εκπαίδευσή του μία φορά την εβδομάδα μέσω Zoom και εξασκούσε τις δεξιότητές του καθημερινά. Είχε το δικό του κρεβάτι, αλλά προτιμούσε να κοιμάται δίπλα ή πάνω στον θετό του αδερφό, τον Baxter, έναν υπομονετικό σοκολατένιο λαμπραντόρ που έχει υποδεχτεί και ανεχτεί πολλούς επίδοξους σκύλους οδηγούς.
Ο Marcus ήταν γρήγορος στην εκμάθηση, αλλά αργός στις κινήσεις. Ήταν “τεμπέλης”. Στο επίσημο αρχείο του αναφερόταν ότι ο Marcus έδειχνε “απροθυμία να εργαστεί”, κάτι που, αν και κατανοητό και γ
