Στο Ajilari, μια γειτονιά στις παρυφές της πόλης Maiduguri στη βορειοανατολική Νιγηρία, ο Mohammed Abdulhamid προσπαθεί να χαιρετήσει τους περαστικούς ανακινώντας τα ακρωτηριασμένα δάχτυλα του δεξιού του χεριού. Ο τραυματισμός του, από επίθεση συμμορίας το 2023, αποτελεί μια μόνιμη υπενθύμιση μιας ζωής που κάποτε ήταν αφιερωμένη στη βία. Σήμερα, ο πρώην ξυλουργός αφιερώνει τον χρόνο του προσπαθώντας να αποτρέψει τους εφήβους από το να ακολουθήσουν τον δικό του ολέθριο δρόμο.
Για χρόνια, τοπικές συμμορίες γνωστές ως «Marlians» τρομοκρατούσαν το Maiduguri και την περιοχή Jere, χρησιμοποιώντας μαχαίρια και αυτοσχέδια όπλα σε αιματηρές συγκρούσεις για τον έλεγχο περιοχών. Η κατάσταση κλιμακώθηκε τόσο, ώστε το 2023 ο κυβερνήτης της πολιτείας Borno, Babagana Umara Zulum, διέταξε σαρωτικές επιχειρήσεις κατά των ομάδων αυτών.
Ωστόσο, σε μια κοινωνία σημαδεμένη από τη δεκαετή σύρραξη με την Boko Haram, που έχει κοστίσει τη ζωή σε πάνω από 35.000 ανθρώπους, η λύση δεν δίνεται μόνο με συλλήψεις. Γυναίκες ηγέτες, όπως η Fatima Tahir από την οργάνωση Gomari Development Association, έχουν αναλάβει τον δύσκολο ρόλο της μεσολάβησης. Μέσω πρωτοβουλιών όπως της Unified Members for Women Advancement (UMWA), οργανώνονται κύκλοι διαλόγου που έχουν βοηθήσει, σύμφωνα με εκτιμήσεις τοπικών ηγετών, πάνω από 1.000 μέλη συμμοριών να εγκαταλείψουν τη δράση.
«Τα παιδιά μεγάλωσαν μέσα στη βία, βλέποντάς την συνεχώς γύρω τους», εξηγεί η Hassana Ibrahim Waziri, διευθύντρια της UMWA. Οι γυναίκες σε γειτονιές όπως το Bulunkutu παρακολουθούν τις εξελίξεις, εντοπίζουν διαφορές πριν αυτές εξελιχθούν σε συγκρούσεις και καθοδηγούν τους νέους προς μια ειρηνική ζωή. Παρά τις προσπάθειες, οι προκλήσεις παραμένουν μεγάλες: η έλλειψη επίσημων προγραμμάτων επανένταξης και η μειωμένη χρηματοδότηση καθιστούν την ειρήνη εύθραυστη, με πολλούς πρώην συμμορίτες να φοβούνται ακόμη αντίποινα από παλιούς εχθρούς.
