Ο κοινωνικός αποκλεισμός και οι ανισότητες βρίσκονται στο επίκεντρο του φετινού καύσωνα στη Γαλλία, με τους κατοίκους των υποβαθμισμένων περιοχών να μην έχουν κανέναν τρόπο να προστατευτούν από την ακραία ζέστη. Στο Saint-Denis, μια από τις φτωχότερες περιοχές της χώρας, ο Ibrahim Doukanthi αναγκάζεται να δροσίζεται στο νερό του Canal Saint-Denis, παρά τους κινδύνους για την υγεία του, καθώς το διαμέρισμά του δεν διαθέτει κλιματισμό.

Η κατάσταση, που περιγράφεται ως «ασφυκτική» από τους ίδιους τους πολίτες, φέρνει στην επιφάνεια την αποτυχία του κρατικού μηχανισμού να θωρακίσει τους πιο ευάλωτους. Σύμφωνα με την εθνική υπηρεσία δημόσιας υγείας, την εβδομάδα της 22ας Ιουνίου καταγράφηκαν 2.025 επιπλέον θάνατοι, αριθμός που αντιστοιχεί σε αύξηση 30 τοις εκατό σε εθνικό επίπεδο και 62 τοις εκατό στην περιοχή του Παρισιού.

Ο καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο AgroParisTech, Bruno Villalba, τονίζει ότι ο καύσωνας αποτελεί σύμπτωμα κοινωνικής ευπάθειας. «Οι πλουσιότεροι μπορούν να μονώσουν τα σπίτια τους, να αγοράσουν φορητά κλιματιστικά ή να φύγουν από την πόλη. Για πολλούς άλλους, αυτές οι επιλογές είναι ανύπαρκτες», εξηγεί. Την ίδια ώρα, η Louiza Ammari, εργαζόμενη στη φροντίδα παιδιών που διαμένει σε κοινωνική κατοικία, καταγγέλλει ότι οι απαγορεύσεις και η έλλειψη πρόσβασης σε δημόσιες υποδομές την αφήνουν απροστάτευτη απέναντι στον καύσωνα.

Ακόμα και σε περιοχές όπως το Chamonix, όπου το υψόμετρο και οι φυσικοί χώροι προσφέρουν μια ανάσα δροσιάς, οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι πλέον εμφανείς, με τον παγετώνα Bossons να υποχωρεί δραματικά. Ωστόσο, στην «αστική ζούγκλα» του Παρισιού, όπως περιγράφουν οι άνθρωποι του οργανισμού Medecins du Monde, οι άστεγοι και οι κάτοικοι των υποβαθμισμένων κτιρίων παραμένουν οι κύριοι δέκτες της κλιματικής κρίσης, χωρίς καμία ουσιαστική κρατική παρέμβαση που να ξεφεύγει από τη λογική των προσωρινών μέτρων.