Οι εμπορικές συναλλαγές ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονται στο επίκεντρο των τρεχουσών διαπραγματεύσεων, καθώς η διοίκηση του Προέδρου Donald Trump επιχειρεί να δρομολογήσει ένα σχέδιο αξιοποίησης των δεσμευμένων ιρανικών περιουσιακών στοιχείων. Το ζήτημα ανέκυψε στο πλαίσιο των συνομιλιών που διεξάγονται στην Ελβετία, με στόχο τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ επιμένει ότι τα 12 δισεκατομμύρια δολάρια που θα αποδεσμευτούν πρέπει να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για την αγορά αμερικανικών αγροτικών προϊόντων, όπως καλαμπόκι, σιτάρι και σόγια. Ο Donald Trump υποστήριξε μέσω Truth Social ότι η κίνηση αυτή θα ενισχύσει τους Αμερικανούς αγρότες, ενώ ταυτόχρονα θα προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στο Ιράν. Ωστόσο, η Τεχεράνη εμφανίζεται επιφυλακτική. Ο εκπρόσωπος του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών, Esmaeil Baghaei, καθώς και ο πρέσβης του Ιράν στη Γενεύη, Ali Bahreini, απέρριψαν τους όρους της Ουάσιγκτον, τονίζοντας ότι το Ιράν διατηρεί το απόλυτο δικαίωμα να αποφασίζει για τη διάθεση των πόρων του χωρίς ξένες παρεμβάσεις.
Οι αναλυτές παρακολουθούν με σκεπτικισμό την πιθανότητα αποκατάστασης των εμπορικών δεσμών, οι οποίοι είχαν διακοπεί σχεδόν πλήρως μετά την επανάσταση του 1979. Ο Gary Hufbauer από το Peterson Institute for International Economics επισημαίνει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής όρων στις δαπάνες θα οδηγήσει σε μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις, δεδομένης και της στάσης του Κογκρέσου. Από την πλευρά του, ο Mohammad Reza Farzanegan, καθηγητής στο Philipps-Universitat Marburg, υπογραμμίζει ότι το σχέδιο του Αμερικανού Προέδρου αποσκοπεί κυρίως στην ενίσχυση της εσωτερικής δημοτικότητάς του εν μέσω μιας διαμάχης που έχει πλήξει τους εξαγωγείς σόγιας στις ΗΠΑ.
Παρά τις κυρώσεις, το εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών δεν έχει σταματήσει εντελώς, αν και παραμένει περιορισμένο σε ανθρωπιστικό επίπεδο. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, το συνολικό εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν ανήλθε σε 838 εκατομμύρια δολάρια το 2024. Ενώ μια πλήρης επανεκκίνηση των εμπορικών σχέσεων παραμένει αβέβαιη, το σενάριο της αγοράς γεωργικών προϊόντων και φαρμακευτικού υλικού θεωρείται από τους ειδικούς ως η πιο ρεαλιστική, αν και περιορισμένη, οδός για την αποκλιμάκωση της έντασης.
