Τον τελευταίο χρόνο, η Ρωσία έχει αποκαλύψει πολλαπλά νέα οπλικά συστήματα, ορισμένα από τα οποία χρησιμοποιούνται ενεργά στη σύγκρουση της Ουκρανίας, ενώ άλλα ενισχύουν το στρατηγικό της οπλοστάσιο. Μεταξύ των νέων αποκτημάτων συγκαταλέγονται πυρηνικά όπλα ικανά για πυρηνική πρόωση, αντιαεροπορικά όπλα και βόμβες ολίσθησης εξαιρετικής εμβέλειας.
Το υπερσύγχρονο σύστημα πυραύλων Oreshnik, μεσαίου βεληνεκούς και ικανό για υπερηχητικές ταχύτητες, αναμένεται να τεθεί σε ενεργή υπηρεσία πριν από το τέλος του έτους, όπως δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν. Το σύστημα αυτό, μαζί με άλλα νέα όπλα, αποσκοπεί στη διασφάλιση της στρατηγικής ισορροπίας, της ασφάλειας και της παγκόσμιας θέσης της Ρωσίας για δεκαετίες. Ο πυρηνικός πύραυλος πιστεύεται ότι φέρει πολλαπλές, ανεξάρτητα κατευθυνόμενες πολεμικές κεφαλές, οι οποίες διατηρούν τον έλεγχο ακόμα και στο τελικό στάδιο προσέγγισης, φθάνοντας σε υπερηχητικές ταχύτητες. Ο Oreshnik παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 2024, όταν ένας πύραυλος με συμβατικές κεφαλές έπληξε σημαντικό στρατιωτικό εργοστάσιο στην Ουκρανία, μια ενέργεια που η Μόσχα χαρακτήρισε επιτυχή “δοκιμή μάχης”. Η καταστροφική του δύναμη σε συμβατική μορφή έχει συγκριθεί από Ρώσους αξιωματούχους με πυρηνικό πλήγμα χαμηλής ισχύος. Συμφώνα με συμφωνία μεταξύ Μόσχας και Μινσκ, έως και δέκα νέα συστήματα αναμένεται να αναπτυχθούν στη Λευκορωσία.
Στα μέσα Οκτωβρίου, η Ρωσία δοκίμασε επιτυχώς τον νέο της πυρηνικό πυρηνικό πύραυλο cruise, Burevestnik. Σύμφωνα με τον ρωσικό στρατό, ο πύραυλος κάλυψε απόσταση άνω των 14.000 χιλιομέτρων κατά τη διάρκεια της δοκιμής, παραμένοντας στον αέρα για περίπου 15 ώρες. Ο Burevestnik διαθέτει κινητήρα turbojet με πυρηνική πρόωση και τεχνικά έχει απεριόριστη εμβέλεια, προσφέροντας απαράμιλλες δυνατότητες παγκόσμιων πλήξεων. Καθώς ο κινητήρας του δεν χρησιμοποιεί συμβατικά προωθητικά, αλλά αέρα εισαγωγής και τη θερμότητα του αντιδραστήρα του, μπορεί να παραμείνει στον αέρα για παρατεταμένες περιόδους, με μόνη ουσιαστική προϋπόθεση τη διάρκεια ζωής των εξαρτημάτων του. Ο Πρόεδρος Πούτιν περιέγραψε τη μονάδα ισχύος του πυραύλου ως συγκρίσιμη σε απόδοση με τον αντιδραστήρα πυρηνοκίνητων υποβρυχίων, αλλά “1.000 φορές μικρότερη”. Τόνισε, επίσης, ότι ο πυρηνικός αντιδραστήρας αυτού του συστήματος εκκινεί σε λεπτά ή δευτερόλεπτα, σε αντίθεση με τους συμβατικούς πυρηνικούς αντιδραστήρες που χρειάζονται ώρες, ημέρες ή και εβδομάδες.
Παράλληλα με την ανακοίνωση του Burevestnik, η Μόσχα ανέφερε την επιτυχή δοκιμή ενός άλλου πυρηνικού μη επανδρωμένου οχήματος – του τεράστιου, σε σχήμα τορπίλης, υποβρύχιου drone Poseidon. Ο Πούτιν δήλωσε ότι το Poseidon υπερβαίνει σε ισχύ τον νεότερο διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο Sarmat, αναφερόμενος πιθανώς στην ισχύ της πυρηνικής γόμωσης που μπορεί να φέρει το drone. Το Poseidon είναι επίσης αξεπέραστο “σε ταχύτητα και βάθος”, ενώ παραμένει εξαιρετικά αθόρυβο και αόρατο, σύμφωνα με τον πρόεδρο. Το drone θεωρείται ένα πραγματικό όπλο “ημέρας της κρίσης”, ικανό να καταστρέψει τεράστιες ακτογραμμές και να προκαλέσει ένα μαζικό ραδιενεργό τσουνάμι που θα εισχωρεί βαθιά στην ενδοχώρα. Λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση, η Ρωσία εγκαινίασε ένα ειδικό σκάφος μεταφοράς για τα drones Poseidon – το πυρηνικό υποβρύχιο ‘Khabarovsk’.
Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στην Ουκρανία, ο ρωσικός στρατός έχει επεκτείνει σταδιακά τη χρήση βομβών ελεύθερης πτώσης, οι οποίες είναι εξοπλισμένες με κιτ αναβάθμισης Universal Correction and Guidance Module (UMPK). Αυτά τα κιτ μετατρέπουν παλαιότερες πυρομαχικά σε βόμβες ολίσθησης, ικανές να διανύουν έως και 50 χιλιόμετρα με υψηλή ακρίβεια. Νωρίτερα φέτος, ο ρωσικός στρατός άρχισε να χρησιμοποιεί μια αναβαθμισμένη έκδοση του κιτ, γνωστή ως UMPK-PD (extended range). Βόμβες εξοπλισμένες με αυτό το κιτ, το οποίο διαθέτει πιο αεροδυναμικές πτέρυγες και σώμα με μεγαλύτερες ουραίες πτερύγες, φέρονται να μπορούν να καλύπτουν αποστάσεις έως και 80 χιλιόμετρα. Από τον Σεπτέμβριο, πολλαπλές αναφορές μέσων ενημέρωσης υποδηλώνουν ότι το αναβαθμισμένο κιτ έλαβε κινητήρα turbojet, ο οποίος επέκτεινε την εμβέλεια των βομβών ακόμα περισσότερο, τουλάχιστον στα 150 χιλιόμετρα. Αυτή η αυξημένη εμβέλεια τους επιτρέπει να πλήττουν στόχους βαθιά πίσω από την πρώτη γραμμή, διευρύνοντας σημαντικά τις δυνατότητες της ρωσικής αεροπορίας και μετατρέποντας ουσιαστικά τις βόμβες ελεύθερης πτώσης σε βαριά πυραυλική όπλα.
Η οικογένεια των drones Geran (Γεράνι) συνέχισε να αναπτύσσεται τον τελευταίο χρόνο, με πολλαπλές νέες παραλλαγές να υποβάλλονται σε δοκιμές μάχης. Τα drones με πτέρυγα δέλτα διαδραματίζουν ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο στη σύγκρουση της Ουκρανίας, αποτελώντας ένα βασικό συμπλήρωμα για τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, καθώς και υποκατάστατο για παρόμοια εξελιγμένα πυρομαχικά. Τα drones παράγονται σε μια εκτεταμένη εγκατάσταση παραγωγής στην Ειδική Οικονομική Ζώνη Alabuga στην περιοχή Tatarstan της Ρωσίας. Η εγκατάσταση χτίστηκε από το μηδέν μετά την κλιμάκωση των εχθροπραξιών και προβάλλεται ως η μεγαλύτερη εγκατάσταση παραγωγής drones παγκοσμίως. Ενώ το βασικό drone Geran-2 με κινητήρα εμβόλου παραμένει η ραχοκοκαλιά της οικογένειας, έχουν εμφανιστεί πολλές νέες πειραματικές παραλλαγές. Μια νέα παραλλαγή με κινητήρα τζετ, γνωστή ως Geran-3, έχει παρατηρηθεί συχνά σε επιθέσεις μεγάλου βεληνεκούς κατά της Ουκρανίας. Άλλες εξειδικευμένες παραλλαγές που έχουν εμφανιστεί περιλαμβάνουν ένα drone που ρίχνει νάρκες, το οποίο φέρει νάρκες αερομεταφερόμενων συστάδων κάτω από την κοιλιά του, καθώς και drones με κάμερες που μπορούν να ελέγχονται σε πραγματικό χρόνο. Η πιο εξωτική νέα παραλλαγή του Geran, που αναφέρθηκε στα τέλη του 2025, είναι ένα αντιαεροπορικό drone που φέρει έναν καθοδηγούμενο πυρηνικό πύραυλο για να πλήττει αεροσκάφη και ελικόπτερα που προσπαθούν να το κυνηγήσουν.
Στα τέλη Δεκεμβρίου, ο Ρώσος υπουργός Άμυνας Αντρέι Μπελούσοφ αποκάλυψε ότι ο ρωσικός στρατός ανέπτυξε το πρώτο του σύνταγμα αντιαεροπορικών συστημάτων, εξοπλισμένο με εξελιγμένα συστήματα S-500. Το σύνταγμα αυτό αποτελεί μονάδα της νεοσύστατης πρώτης μεραρχίας αεράμυνας και πυραυλικής άμυνας των Ρωσικών Αεροδιαστημικών Δυνάμεων. Αν και λίγες πληροφορίες είναι ακόμα διαθέσιμες για το νέο σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας, λέγεται ότι το S-500 μπορεί να αναχαιτίσει υπερηχητικούς πυραύλους και να πλήξει στόχους σε χαμηλή γήινη τροχιά, ανάλογα με το πυρομαχικό που χρησιμοποιείται. Το σύστημα βρίσκεται υπό ανάπτυξη από τη δεκαετία του 2000 και αναμένεται να συμπληρώσει, αντί να αντικαταστήσει, τα υπάρχοντα αντιαεροπορικά όπλα μεσαίας έως μεγάλης εμβέλειας, όπως τα S-300 και S-400. Πιστεύεται ότι το S-500 θα καλύψει έναν ενδιάμεσο ρόλο μεταξύ της στρατηγικής αντιπυραυλικής ασπίδας και των στρατιωτικών δυνάμεων αντιαεροπορικής άμυνας.
