Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εξετάζει τα οφέλη της παραδοσιακής ιατρικής, μια πρωτοβουλία που, σύμφωνα με επιστολή που δημοσιεύθηκε στις 20 Δεκεμβρίου, προκαλεί ανησυχία. Ο συντάκτης, Δρ. Radhamanohar Macherla, πρώην σύμβουλος ιατρός στο Barts NHS trust και επιδημιολόγος στο πρόγραμμα εκρίζωσης της ευλογιάς του ΠΟΥ, εκφράζει τη λύπη του για την προσέγγιση του Οργανισμού, ο οποίος, κατά την άποψή του, βασίζεται περισσότερο σε συναισθηματική γλώσσα, όπως “κληρονομιά” και “τοπικοί πόροι”, παρά σε ισχυρά κλινικά στοιχεία.
Ο Δρ. Macherla επισημαίνει μια φαινομενική αντίφαση στην προσέγγιση του ΠΟΥ, ο οποίος, ενώ φαίνεται να υποστηρίζει την ενσωμάτωση παραδοσιακών θεραπειών, ταυτόχρονα δηλώνει ότι δεν τις υποστηρίζει ελλείψει αξιόπιστων αποδείξεων. Το κεντρικό επιχείρημα της επιστολής είναι η παρεξήγηση της ίδιας της έννοιας της ιατρικής. Ο Δρ. Macherla υποστηρίζει ότι η ιατρική πρέπει να θεωρείται ως μία ενιαία προσπάθεια, βασισμένη σε τεκμηριωμένη πρακτική, με πρωταρχικό στόχο την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα για τον ασθενή, και όχι ως κάτι που διασπάται σε κατηγορίες όπως “βιολογική”, “παραδοσιακή” ή “συμπληρωματική” ιατρική.
Η σύγχρονη, καθιερωμένη ιατρική δεν απορρίπτει θεραπείες απλώς επειδή προέρχονται από την παραδοσιακή πρακτική. Αντιθέτως, παρεμβάσεις όπως το tai chi, η γιόγκα και πολλά φυτικά φάρμακα έχουν υιοθετηθεί ευρέως μόλις αυστηρές κλινικές δοκιμές απέδειξαν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους. Μάλιστα, η βάση πολλών σύγχρονων φαρμάκων βρίσκεται στην παραδοσιακή βοτανολογία, η οποία έχει εξελιχθεί και επικυρωθεί με την πάροδο του χρόνου. Οι κήποι φαρμακευτικών φυτών στο Royal College of Physicians του Λονδίνου αποτελούν υπενθύμιση αυτής της αναγνώρισης.
Αυτό που η καθιερωμένη ιατρική απορρίπτει είναι οι αβάσιμοι ισχυρισμοί και οι πρακτικές που ενέχουν κίνδυνο βλάβης. Η προσπάθεια νομιμοποίησης τέτοιων πρακτικών υπό την ομπρέλα της “παραδοσιακής” ή “συμπληρωματικής” ιατρικής ισοδυναμεί με “πισωπώρτα” είσοδο στην κλινική φροντίδα. Η πρόταση για το αντίθετο, κατά τον Δρ. Macherla, είναι τουλάχιστον παραπλανητική, και στη χειρότερη περίπτωση, επικίνδυνη.
