Μπορεί η αντίληψη να υποδηλώνει ότι η ζωή μετά τα 35 είναι ένα αδιάφορο τοπίο, σημαδεμένο από προβλήματα υγείας και την απώλεια της νεανικής ζωντάνιας, με την δυσκολία στη δημιουργία νέων φιλικών σχέσεων να αποτελεί κοινή πεποίθηση, ωστόσο, η πραγματικότητα αποδεικνύεται διαφορετική. Έρευνες, όπως αυτή της Talker Research στις ΗΠΑ, καταδεικνύουν ότι το 69% των ανθρώπων θεωρούν πιο δύσκολη την απόκτηση στενών φίλων με την πάροδο των ετών. Υπολογίζεται ότι χρειάζονται περίπου 200 ώρες επαφής για να εδραιωθεί μια φιλία, χρόνος που συχνά σπανίζει στην ενήλικη ζωή, καθώς οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις δεν είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας, όπως στην παιδική ηλικία. Σε συνδυασμό με την αυξανόμενη απομόνωση και την παγκόσμια επιδημία μοναξιάς, η κατάσταση μοιάζει δυσοίωνη.
Ωστόσο, η προσωπική εμπειρία αποδεικνύει ότι η δημιουργία φιλικών δεσμών δεν περιορίζεται στις σχολικές αίθουσες ή στις πρώτες επαγγελματικές εμπειρίες. Η συγγραφέας, μέσα από την προσωπική της διαδρομή, ανακαλύπτει ότι είναι εφικτό να χτίσει ένα δίκτυο νέων ανθρώπων, νιώθοντας ευτυχισμένη μέσα στη συντροφιά τους. Η μετάβαση στην ηλικία των 35 συνοδεύτηκε από μια δραματική αλλαγή στην κοινωνική της ζωή. Οι παλιές, γεμάτες δραστηριότητες, κοινωνικές συναναστροφές άρχισαν να αντικαθίστανται από κενά, καθώς οι φίλοι της αφοσιώνονταν σε νέους ρόλους, όπως ο γάμος και η οικογένεια. Παρόλο που κατανόησε και χάρηκε για τις νέες ζωές τους, ένιωσε μια συναισθηματική απώλεια. Η απόσταση μεγάλωνε, οι συζητήσεις σπάνιζαν, και η επικοινωνία γινόταν όλο και πιο δύσκολη.
Η παρατήρηση φίλων να ακολουθούν ζωές με τις οποίες δεν μπορούσε να ταυτιστεί, αλλά που η κοινωνία θεωρούσε ιδανικές, δημιούργησε ένα αίσθημα απομόνωσης. Οι προσδοκίες για γάμο και μητρότητα, τόσο βαθιά ριζωμένες, την έκαναν να νιώθει σαν εξαίρεση, ακόμα και σαν αποτυχία, ανάμεσα σε άτομα με τα οποία μοιραζόταν τόσα πολλά. Η επιθυμία για αποδοχή είναι θεμελιώδης ανθρώπινη ανάγκη. Έτσι, συνειδητοποίησε ότι, παρά την αγάπη της για τους παλιούς της φίλους, χρειαζόταν να γνωρίσει ανθρώπους που ζούσαν παρόμοιες ζωές.
Μια φίλη που ζούσε στο εξωτερικό τής πρότεινε το Bumble BFF, την πλατωνική εκδοχή της γνωστής εφαρμογής γνωριμιών. Αν και αρχικά ένιωσε αμήχανα, η φίλη της επέμενε, τονίζοντας ότι της είχε προσφέρει έναν νέο κύκλο φίλων. Με δισταγμό, η συγγραφέας ξεκίνησε το “swipe”. Η εμπειρία, ωστόσο, δεν ήταν απαλλαγμένη από συναισθήματα απόρριψης και αμφιβολίας. Το “ghosting” από πιθανούς νέους φίλους αποδείχθηκε ακόμα πιο οδυνηρό.
Ευτυχώς, υπήρξαν και πιο ουσιαστικές συνδέσεις. Η Rachel ήταν η πρώτη της “φιλική γνωριμία”. Η συνάντησή τους σε ένα καφέ, αν και αρχικά αμήχανη, εξελίχθηκε σε μια δυνατή φιλία, βασισμένη σε κοινές παιδικές εμπειρίες. Παρά τις διαφορές τους, η Rachel, επιστήμονας και οπαδός της Spurs, και η συγγραφέας, δημιουργική και άσχετη με το ποδόσφαιρο, βρήκαν έναν τρόπο να λειτουργήσει η φιλία τους.
Η συμμετοχή σε εφαρμογές όπως το Timeleft, που συνδυάζει άγνωστους για δείπνο, αποτέλεσε μια ακόμα εμπειρία. Η αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε ένα επεισόδιο του “Black Mirror” υποχώρησε, όταν συνειδητοποίησε ότι όλοι οι παρευρισκόμενοι αναζητούσαν παρόμοιες συνδέσεις, αναζητώντας νέους “συνταξιδιώτες” ζωής. Η Elvira, αρχικά σιωπηλή, έγινε μια στενή φίλη, μοιραζόμενη το ίδιο χιούμορ. Η Elvira, με τη σειρά της, γνώρισε μέσω της συγγραφέως μια άλλη φίλη, με την οποία δημιούργησαν τη δική τους παρέα.
Υπήρξαν και φιλίες που προέκυψαν ημι-τυχαία, με μια “ντελικάτη ωθημένη” βοήθεια. Η μετακόμισή της την οδήγησε στην πλατφόρμα SpareRoom, όπου γνώρισε την Abi. Η άμεση χημεία τους οδήγησε σε μια νέα φιλία, με κοινές εξόδους και αστείες ιστορίες.
Η συγγραφέας διαπιστώνει ότι η δημιουργία φιλικών δεσμών δεν περιορίζεται στις ψηφιακές πλατφόρμες. Η συνάντησή της με την Loveday σε ένα μουσικό φεστιβάλ, αποτέλεσμα μιας αυθόρμητης συζήτησης, οδήγησε σε κοινές βόλτες και ουσιαστικές συζητήσεις. Επίσης, έχει βρει φίλους σε χώρους εργασίας, γυμναστήρια, λέσχες και καφέ. Οι περισσότερες από αυτές τις φιλίες είναι με γυναίκες, καθώς, ως ετεροφυλόφιλη, θέλει να αποφύγει οποιαδήποτε παρεξήγηση ή αίσθηση ραντεβού.
Παρά τα στατιστικά στοιχεία που υποδεικνύουν δυσκολία στη δημιουργία φιλικών σχέσεων με την ηλικία, η συγγραφέας επισημαίνει ότι η πραγματική εμπόδιο είναι ο φόβος, το άγχος και η θλίψη, και όχι η ηλικία. Με την αντιμετώπιση των δυσκολιών, ανοίγεται ο δρόμος για την εύρεση εξαιρετικών ανθρώπων, έτοιμων να γίνουν φίλοι. Η προσωπική της εμπειρία, από μια δύσκολη περίοδο στη ζωή της σε μια κατάσταση εσωτερικής ειρήνης, την έκανε πιο ανοιχτή και ελκυστική, αποδεικνύοντας ότι η ευτυχία είναι ένας αμφίδρομος δρόμος, που επηρεάζει τόσο την αντίληψή μας για τον κόσμο, όσο και τον τρόπο που αντιλαμβάνονται οι άλλοι εμάς.
