Μια 32χρονη γυναίκα, πρόσφατα διαγνωσμένη με Διαταραχή της Εμμηνορροϊκής Δυσφορίας (PMDD), μοιράζεται τη δύσκολη καθημερινότητά της, αποκαλύπτοντας πώς αυτή η πάθηση, που πιστεύει ότι την ταλαιπωρεί εδώ και πέντε χρόνια, επηρεάζει σοβαρά κάθε πτυχή της ζωής της. Για δέκα ημέρες κάθε μήνα, κατά τη διάρκεια της ωχριώδους φάσης μετά την ωορρηξία, βιώνει έντονη ευερεθιστότητα, έλλειψη υπομονής και εξουθενωτική “θόλωση” του εγκεφάλου. Στις χειρότερες στιγμές της, η κατάθλιψη, ανεξέλεγκτα κλάματα και αυτοκτονικός ιδεασμός την κυριεύουν.
Παρά τις προσπάθειές της να διατηρήσει υγιεινές συνήθειες, όπως εβδομαδιαίες συνεδρίες ψυχοθεραπείας, συμπληρώματα διατροφής, άσκηση, περιορισμένη κατανάλωση αλκοόλ και καλή διατροφή, αυτές οι συνήθειες γίνονται σχεδόν αδύνατες κατά την ωχριώδη φάση. Τότε, νιώθει εγκλωβισμένη, με την έντονη επιθυμία να εγκαταλείψει την εργασία της, να διακόψει τη σχέση της και να απομακρυνθεί από τους φίλους της. Αντίθετα, εκτός της ωχριώδους φάσης, η ζωή της αποκτά ξανά νόημα, για να καταρρεύσει ξανά με την έλευση της περιόδου. Η ερώτηση που την βασανίζει είναι πώς θα μπορέσει να ζήσει τα επόμενα 20 χρόνια υπό αυτές τις συνθήκες.
Η δυσκολία να μοιραστεί αυτή την εμπειρία οφείλεται στο ότι η PMDD είναι μια πάθηση χρόνια υπο-αναγνωρισμένη και υπο-ερευνημένη, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να αμφισβητεί ακόμα και η ίδια την πραγματικότητά της. Νιώθει ότι επιβαρύνει τον σύντροφό της, που είναι σχεδόν ο μόνος άνθρωπος με τον οποίο μπορεί να είναι απόλυτα ειλικρινής. Όταν βρίσκεται στα καλύτερά της, ξεχνά την ύπαρξη της πάθησης, όμως με την έλευση της περιόδου, αισθάνεται σαν να έχει υποστεί μεταμόσχευση εγκεφάλου – μια εντελώς νέα γυναίκα, για να αρχίσει πάλι ο αντίστροφος μέτρησης για την επόμενη ωχριώδη φάση.
Η Dr. Sophie Behrman, ψυχίατρος και συγγραφέας, αναφέρει ότι η PMDD εκτιμάται ότι πλήττει το 1-3% των γυναικών και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε φάση της αναπαραγωγικής τους ζωής. Πρόκειται για μια ψυχική διαταραχή που προκαλεί σοβαρά ψυχολογικά (και ενίοτε σωματικά) συμπτώματα κατά την ωχριώδη φάση του εμμηνορροϊκού κύκλου. Η επιδημιολογία αυτή υπογραμμίζει τη σημασία της διάγνωσης και της αντιμετώπισης.
Η αντίδραση του εγκεφάλου στις ορμόνες, και συγκεκριμένα στη μείωση των επιπέδων προγεστερόνης πριν την περίοδο, είναι καθοριστική για την εμφάνιση της PMDD. Αυτό οδηγεί σε συναισθήματα ευερεθιστότητας, άγχους, κατάθλιψης και παρορμητικότητας. Η Behrman τονίζει ότι η καλή διατροφή, η άσκηση και τα συμπληρώματα μπορούν να είναι ευεργετικά, αν και η διατήρησή τους δεν είναι πάντα εύκολη. Σε περιπτώσεις μη βελτίωσης των συμπτωμάτων, συνιστάται η επανεξέταση της διάγνωσης και η διερεύνηση επόμενων βημάτων, όπως η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία. Η υποστήριξη από την κοινότητα (peer support) είναι επίσης σημαντική, και προτείνεται η ιστοσελίδα iapmd.org για περισσότερες πληροφορίες.
Η πραγματική “καλή” είδηση είναι η ήδη υπάρχουσα διάγνωση, καθώς η PMDD, ως σχετικά νέα ονομασμένη διαταραχή, απαιτεί συχνά από τις γυναίκες να ερευνήσουν εκτενώς πριν απευθυνθούν σε γιατρό. Η Behrman ενθαρρύνει την ασθενή να μοιραστεί την κατάστασή της με έμπιστους ανθρώπους, αναγνωρίζοντας την κόπωση της εκπαίδευσης των γύρω της, αλλά τονίζοντας την αξία της στήριξης που δικαιούται.
