Η Lael Wilcox, μετά από 108 ημέρες στη σέλα, επέστρεψε στο Σικάγο στις 11 Σεπτεμβρίου 2024, έχοντας σπάσει το γυναικείο ρεκόρ ποδηλασίας γύρου του κόσμου για περισσότερες από δύο εβδομάδες. Η εξαιρετική αυτή επίδοση την οδήγησε σε 18.000 μίλια, διασχίζοντας απομακρυσμένα βουνά και 22 χώρες. Ωστόσο, την άφησε με ένα βασανιστικό ερώτημα: θα μπορούσε να σπάσει το απόλυτο ρεκόρ του Mark Beaumont, που ανέρχεται σε 78 ημέρες και 14 ώρες;

Η επίτευξη αυτού του στόχου, που απαιτεί μείωση του χρόνου κατά 30 ημέρες, θα σήμαινε μια ριζική αλλαγή φιλοσοφίας, από την περιπετειώδη ποδηλασία στην απόλυτη αγωνιστική ταχύτητα, με έμφαση στην αποδοτικότητα, την αεροδυναμική και τον σχολαστικό σχεδιασμό. Με κίνητρο την απόδειξη ότι οι γυναίκες μπορούν να ανταγωνιστούν τους άνδρες στο ultra-cycling, η Wilcox θα ξεκινήσει τη δεύτερη απόπειρά της στις 7 Ιουνίου από το Σικάγο.

Η Wilcox, γεννημένη και μεγαλωμένη στην Anchorage της Αλάσκας, δεν είναι άγνωστη στο να ξεπερνά άνδρες σε αγώνες υψηλού προφίλ. Το 2016, τερμάτισε πρώτη συνολικά στον Trans Am Bike Race, έναν αγώνα 4.200 μιλίων σε όλη την Αμερική. Το 2017, κατέγραψε τον ταχύτερο χρόνο στο Baja Divide, έναν αγώνα αυτο-υποστήριξης 1.700 μιλίων κατά μήκος της χερσονήσου Baja του Μεξικού. Επίσης, κατέρριψε το γυναικείο ρεκόρ στο Tour Divide το 2015, που θεωρείται ευρέως το Παγκόσμιο Κύπελλο του ultra-cycling. Ωστόσο, η 39χρονη αθλήτρια δηλώνει ότι το ρεκόρ γύρου του κόσμου θα απαιτήσει ακόμη υψηλότερο επίπεδο προετοιμασίας, στρατηγικής και εκτέλεσης.

Για πρώτη φορά στην 11ετή αγωνιστική της καριέρα, η Wilcox θα έχει πλήρη ομάδα υποστήριξης, η οποία θα αναλάβει τη διατροφή, τα logistics και τη συντήρηση του ποδηλάτου, επιτρέποντάς της να επικεντρωθεί στο πεντάλ για 16 ώρες την ημέρα. Η διαδρομή της έχει σχεδιαστεί για ταχύτητα και όχι για θέα, με όσο το δυνατόν λιγότερη υψομετρική διαφορά (η πρώτη της περιήγηση γύρω από τον κόσμο είχε μια τερατώδη υψομετρική διαφορά 630.000 ποδιών σε αναβάσεις). Παρόλο που θα ποδηλατεί ασταμάτητα για δύομισι μήνες, η Wilcox αναφέρει ότι το περιθώριο λάθους για να σπάσει το ρεκόρ θα μετρηθεί πιθανότατα σε λεπτά.

Ως εκ τούτου, έχει εστιάσει σε μικρές λεπτομέρειες, από δοκιμές αεροδυναμικής σε αεροδυναμική σήραγγα έως την κατανάλωση περισσότερων γευμάτων κατά τη διάρκεια της ποδηλασίας. «Αυτό είναι το πιο φιλόδοξο πράγμα στη ζωή μου, μακράν, οπότε έχω γίνει εμμονική με την αποδοτικότητα», δηλώνει. «Σκοπεύω μάλιστα να ξυρίσω το κεφάλι μου λίγο πριν ξεκινήσω, για να μην χρειάζεται να πλένω ή να χτενίζω τα μαλλιά μου, κάτι που εξοικονομεί πολύ χρόνο!»

Η Wilcox σκοπεύει να μοιραστεί τη διαδρομή, ώστε οι θαυμαστές της να μπορούν να την ενθαρρύνουν ή ακόμα και να συμμετέχουν για κάποιο τμήμα, αλλά δεν θα επιβραδύνει για κανέναν. Στην πρώτη της κυκλοφορία, η Wilcox είχε μέσο όρο 15 mph για περίπου 12 ώρες την ημέρα. Αυτή τη φορά, στοχεύει να ποδηλατεί με τον ίδιο ρυθμό για τέσσερις επιπλέον ώρες καθημερινά. Αν καταφέρει να ποδηλατεί ταχύτερα από 15 mph, θα μπορεί να κοιμάται περισσότερο κάθε βράδυ. Η αποφυγή στάσεων – εκτός από διαλείμματα για ύπνο – είναι κάτι στο οποίο επικεντρώνεται για τη δεύτερη απόπειρά της.

«Αφού παρακολούθησα το βίντεο της πρώτης μου διαδρομής, συνειδητοποίησα ότι σταματούσα συνέχεια», λέει η Wilcox. «Οπουδήποτε έβλεπα έναν θαυμαστή, σταματούσα για να μιλήσω. Ήταν διασκεδαστικό, αλλά θα μπορούσα να έχω ποδηλατήσει πολύ περισσότερο. Δέκα λεπτά συνομιλίας καθημερινά μεταφράζονται σε 13 ώρες συνολικά – είναι μισή μέρα χαμένη σε στάσεις!»

Το σπάσιμο του ρεκόρ θα απαιτήσει κάτι παραπάνω από απλή ταχύτητα και χρόνο στη σέλα. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει τρόπος να ποδηλατήσεις πραγματικά έναν κύκλο γύρω από τον κόσμο ασταμάτητα, το ρεκόρ διέπεται από έναν αυστηρό κατάλογο κανόνων. Πρέπει να διανύσει τουλάχιστον 18.000 μίλια, να διασχίσει όλες τις γραμμές του γεωγραφικού μήκους και να ταξιδέψει προς μία μόνο κατεύθυνση. Πρέπει να ξεκινήσει και να τερματίσει στο ίδιο σημείο και να φτάσει σε δύο αντιδιαμετρικά σημεία, δηλαδή σε αντίθετα σημεία της επιφάνειας της Γης. Το χρονόμετρο λειτουργεί συνεχώς, επομένως οι απευθείας πτήσεις μεταξύ των επτά τμημάτων της είναι κρίσιμες. Επίσης, πρέπει να χρησιμοποιήσει το ίδιο μοντέλο ποδηλάτου για ολόκληρη τη διαδρομή, αν και η αλλαγή εξαρτημάτων ή ακόμη και ενός νέου ποδηλάτου του ίδιου μοντέλου είναι αποδεκτή.

Το πλήρωμά της, το οποίο περιλαμβάνει τη σύζυγό της, Rue Kaladyte, και τρία έως τέσσερα ακόμη άτομα, θα ταξιδεύει με ένα τροχόσπιτο, ελέγχοντας την Wilcox μερικές φορές καθημερινά. Θα αναλαμβάνουν επίσης τα πάντα, από τις θέσεις κατασκήνωσης μέχρι το μαγείρεμα των γευμάτων, τις αλλαγές στη διαδρομή λόγω καιρού και την παρακολούθηση της φθοράς στα εξαρτήματα του ποδηλάτου, συχνά ενώ η Wilcox κοιμάται.

Στην πρώτη της προσπάθεια, η Wilcox δεν σχεδίαζε τις στάσεις συντήρησης εκ των προτέρων, βασιζόμενη σε τοπικά καταστήματα. «Όταν τα λάστιχά μου είχαν περίπου 3.000 μίλια, απλώς έψαχνα στο Google για κοντινά καταστήματα και καθόμουν εκεί ενώ δούλευαν στο ποδήλατό μου», λέει η Wilcox. «Φέτος, ένας μηχανικός αναλαμβάνει αυτό. Θα έχουμε ένα εφεδρικό ποδήλατο και εφεδρικούς τροχούς, ανταλλακτικά για όλα τα εξειδικευμένα εξαρτήματα του ποδηλάτου, καθώς και ένα επιπλέον ζευγάρι παπούτσια ένα νούμερο μεγαλύτερο, σε περίπτωση που τα πόδια μου πρηστούν, κάτι που συμβαίνει.»

Το πλήρωμα θα ετοιμάζει επίσης τα γεύματά της, που σημαίνει ότι η διατροφή της θα είναι καλύτερη σε σχέση με την τελευταία της περιήγηση. «Έκανα αγώνες σε όλη την Ευρώπη το περασμένο καλοκαίρι, όπου υπήρχε άφθονο καλό φαγητό διαθέσιμο και ποδηλάτησα πολύ καλύτερα», λέει. «Ένιωθα άτρωτη με χυμό ροδάκινου, γιαούρτι και πίτσα. Παλιά δεν με ένοιαζε πολύ η τροφοδότηση, αλλά όταν αυτό άλλαξε, ποδηλάτησα πολύ καλύτερα.»

Ωστόσο, η Wilcox δεν θα έχει έναν καθορισμένο θερμιδικό στόχο. «Η ποιότητα του φαγητού μετράει περισσότερο από την ποσότητα για μένα», δηλώνει. «Η τάση στο ποδηλατικό ρεκόρ αυτή τη στιγμή είναι μόνο υδατάνθρακες, αλλά για προσπάθειες σαν αυτή, τρώω και πολλά λιπαρά. Κυρίως υδατάνθρακες με λίγα λιπαρά, πρωτεΐνη, φρούτα και λαχανικά. Επίσης, άφθονα ζαχαρούχα ροφήματα.»

Στους αγώνες αυτο-υποστήριξης, η Wilcox πρέπει να διαχειρίζεται αλλαγές στη διαδρομή της λόγω κλειστών δρόμων ή καταιγίδων, αλλά αυτή τη φορά το πλήρωμά της θα αναλάβει το βάρος των logistics. Με στόχο την κάλυψη 240 μιλίων καθημερινά, σχεδιάζει να ξεκινά κάθε μέρα στις 4 π.μ. και να τελειώνει γύρω στις 9 μ.μ., κάνοντας την πλειονότητα των νυχτερινών της χιλιομέτρων νωρίς το πρωί, όταν είναι πιο συγκεντρωμένη.

Υπάρχουν μερικά τμήματα της διαδρομής – όπως η ενδοχώρα της Αυστραλίας και η αγροτική Βόρεια Αμερική – όπου η περιορισμένη κάλυψη κινητής τηλεφωνίας και οι μεγάλες αποστάσεις μεταξύ των πόλεων καθιστούν τα logistics πιο δύσκολα, αλλά δεν ανησυχεί για τα χειρότερα σενάρια, όπως το να χαλάσει το τροχόσπιτο ή να κλείσουν τα σύνορα.

«Δεν ασχολούμαι με σενάρια καταστροφής», λέει η Wilcox. «Αν δεν σπάσω το ρεκόρ, ποιος νοιάζεται. Είναι προνόμιο και μόνο να μπορώ να προσπαθήσω. Στη χειρότερη περίπτωση, θα ποδηλατήσω πολύ.»

Η Wilcox προπονείται όλο τον χειμώνα, εστιάζοντας στην αποδοτικότητα και τη δύναμη στις επίπεδες διαδρομές, μια περιοχή που συνήθως δεν είναι το δυνατό της σημείο. Αυτό σημαίνει περισσότερο χρόνο σε χαμηλή συχνότητα περιστροφής πεντάλ και δουλεύοντας τη δύναμη καθιστής θέσης, ενώ παράλληλα χτίζει μυϊκή μάζα στο γυμναστήριο και βελτιώνει την κινητικότητα σε μαθήματα γιόγκα. «Κάθε εβδομάδα κάνω επίσης μια μεγάλη ποδηλασία για να συνηθίσω την απόσταση και να κάνω τις 10 ώρες στα αερομπάρες να μοιάζουν φυσιολογικές», λέει η Wilcox.

Παρόλο που θα διασχίζει ζώνες ώρας τακτικά, η Wilcox δεν σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει ένα ρολόι αποστολής για να παραμείνει στην ίδια ζώνη ώρας καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής. «Είναι καλύτερο να παραμένεις σε αρμονία με τον ήλιο», λέει. «Θα χάνω ώρες συνεχώς, αλλά μετά θα κερδίζω μια μέρα στο τέλος. Το πιο περίεργο θα είναι να βρεθώ στη μέση του χειμώνα στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, αλλά πρέπει να καλύψω αντίθετες πλευρές του πλανήτη. Ευτυχώς, θα βρίσκομαι σε χειμερινές συνθήκες μόνο για το ένα τρίτο του ταξιδιού.»

Εκτός από το σπάσιμο του ρεκόρ, η Wilcox λέει ότι ο κύριος στόχος της είναι να απολαύσει το ταξίδι. «Ξέρω ότι θα υπάρξουν δύσκολες στιγμές, αλλά θέλω να μου αρέσει το 90% αυτού. Θα δω τόσα πολλά νέα μέρη με τη σύζυγό μου και θα αναλάβω έναν στόχο που και οι δύο μας συναρπάζει και μας τρομάζει. Είμαι τόσο τυχερή που έχω την ευκαιρία να το κάνω αυτό ξανά.»