Η αποπληρωμή ενός στεγαστικού δανείου, αντί να αποτελέσει πηγή ανακούφισης, μπορεί παραδόξως να οδηγήσει σε πτώση του πιστωτικού σκορ, μεταβάλλοντάς το από «πολύ καλό» σε «κάτω του μετρίου». Αυτό το φαινόμενο, πέρα από την ομολογουμένως παράλογη φύση του, αναδεικνύει για άλλη μια φορά τον τρόπο με τον οποίο οι ζωές μας επηρεάζονται από απρόσωπες αποφάσεις εταιρικών κολοσσών.

Το Λονδίνο φιλοξενεί την παραπάνω, περίεργη αλλά αληθινή, πραγματικότητα, όπου η εξόφληση ενός δανείου μπορεί να «ταράξει» τους αλγορίθμους που υπολογίζουν την πιστοληπτική μας ικανότητα. Οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί επιθυμούν οι πελάτες τους να διαθέτουν ένα ευρύ φάσμα πιστωτικών λογαριασμών, από πιστωτικές κάρτες έως δάνεια, ως απόδειξη της ικανότητάς τους να διαχειρίζονται διαφορετικούς τύπους χρέους. Επιπλέον, αναζητούν στοιχεία ενός μακροχρόνιου και αξιόπιστου πιστωτικού ιστορικού. Εάν, λοιπόν, το στεγαστικό σας δάνειο, που αποτελούσε τον παλαιότερο ανοιχτό πιστωτικό σας λογαριασμό για 25 χρόνια, τερματιστεί, τότε αυτό το ιστορικό μειώνεται απότομα.

Η «κηλίδα» αυτή, ωστόσο, αναμένεται να είναι σύντομη και άνευ σημασίας. «Όταν κάποιος αιτείται πίστωση, η μικρή πτώση στο ‘σκορ’ του δεν έχει μεγάλη σημασία», εξηγεί ο John Webb από την εταιρεία πιστοληπτικής αναφοράς Experian. «Οι δανειστές πραγματοποιούν τους δικούς τους υπολογισμούς με βάση την προσιτότητα και, αν δεν έχετε πλέον μηνιαίες πληρωμές στεγαστικού δανείου, θα έχετε περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα, κάτι που θεωρείται θετικό».