Πριν από δώδεκα χρόνια, βρέθηκα στην Queanbeyan για να επισκεφτώ έναν ειδικό για τη χρόνια πάθησή μου. Επρόκειτο να επιστρέψω στο σπίτι μου στην Queensland το επόμενο πρωί και είχα βάλει ξυπνητήρι για το ταξί που είχα παραγγείλει προς το αεροδρόμιο. Όταν όμως ξύπνησα, συνειδητοποίησα ότι είχα ξεχάσει να υπολογίσω την θερινή ώρα. Τώρα, μία ώρα αργοπορημένη για το αεροδρόμιο, χωρίς ταξί να με πάει εκεί.
Παρήγγειλα άλλο ένα ταξί και κατευθύνθηκα προς την είσοδο του μοτέλ, σε απόγνωση μήπως χάσω την πτήση μου. Στεκόμουν στο σκοτεινό πεζοδρόμιο και μιλούσα στο τηλέφωνο με την αδελφή μου στην Queensland για το πώς είχα χάσει το ταξί μου και πόσο άσχημα ένιωθα. Η κατάσταση της υγείας μου μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά μου να σκέφτομαι καθαρά, και της έλεγα πώς ο εγκέφαλός μου απλά δεν λειτουργούσε εκείνη την ημέρα. Τότε έφτασε το ταξί – ανακούφιση. Εκτός από το ότι, όπως μου είπε ο οδηγός όταν άνοιξα την πόρτα για να μπω, δεν ήταν για μένα.
Ξαφνικά, ένας καλοντυμένος, εμφανισιακά επαγγελματίας άνδρας εμφανίστηκε από τις σκιές και στάθηκε δίπλα μου. Πρέπει να είχε ακούσει τη συνομιλία μου. Το ταξί ήταν για εκείνον, αλλά ζήτησε από τον οδηγό να με πάει κι εμένα.
Με ευγνωμοσύνη μπήκα και, στη συζήτηση, εξήγησα την κατάστασή μου στον άνδρα και τον οδηγό, οι οποίοι ήταν και οι δύο πολύ ευγενικοί. Σε κάποια στιγμή, ο άνδρας είπε κάτι στον οδηγό, αλλά δεν το άκουσα. Αργότερα παρατήρησα ότι κατευθυνόμασταν προς το αεροδρόμιο και συνειδητοποίησα ότι ο κύριος είχε ζητήσει από τον οδηγό να μην τον αφήσει στον προορισμό του, αλλά να με πάει πρώτα στο αεροδρόμιο. Προσπάθησα να αντιδράσω, αλλά ο άνδρας δεν άκουγε.
Όταν φτάσαμε, ο κύριος δεν μου επέτρεψε να πληρώσω το αντίτιμο, ενώ μάλιστα κατέβηκε για να με συνοδεύσει μέσα στον τερματικό σταθμό και να βεβαιωθεί ότι ήξερα πού να πάω και τι να κάνω. Ένιωσα κατακλυσμένη από ευγνωμοσύνη.
Όταν έχεις μια χρόνια πάθηση όπως η δική μου, μπορεί να είναι μια αόρατη ασθένεια. Πολλοί μου λένε ότι δεν θα καταλάβαιναν ότι κάτι δεν πάει καλά, απλώς κοιτάζοντάς με. Αυτό σημαίνει ότι δεν λαμβάνεις πάντα την ενσυναίσθηση από τους ανθρώπους όταν δεν νιώθεις καλά, αλλά εκείνος ο άνδρας ήταν όλη ενσυναίσθηση.
Σκόπευα να γράψω σε μια τοπική εφημερίδα για να τον ευχαριστήσω τότε, αλλά η υγεία μου χειροτέρεψε ξανά και το θέμα ξέφυγε από το μυαλό μου. Ελπίζω να το δει τώρα, μετά από τόσα χρόνια. Λοιπόν, σε εκείνον τον καλοντυμένο κύριο: σε ευχαριστώ που ήσουν ευγενικός όταν τόσοι άλλοι δεν είναι. Τα λόγια δεν μπορούν να αποδώσουν τη διαφορά που έκανες στη μέρα μου.
