Όπως κάποια έντομα μαγνητίζονται από τη φλόγα και κάποια πεταλούδες από τον τροχό, έτσι και ο εκθαμβωτικά όμορφος, απρόβλεπτος και προικισμένος με αστείρευτο ταλέντο τραγουδοποιός των δεκαετίας του ’90, Τζέφ Μπάκλεϊ, μαγνητίστηκε από τη μουσική βιομηχανία. Μια βιομηχανία που του επέβαλε ατέρμονα τουρ και πολυετείς δεσμεύσεις σε συμβόλαια, όταν εκείνος είχε ήδη δώσει ψυχή και ζωή στο πρώτο του άλμπουμ, το “Grace”. Η δισκογραφική επιτυχία, αν και αναγνωρισμένη από τους κριτικούς, δεν ανταποκρίθηκε στις εμπορικές προσδοκίες στις ΗΠΑ, οδηγώντας τους ιθύνοντες να τον πιέζουν συνεχώς για μια επόμενη δουλειά, προκειμένου να ανακτήσουν την επένδυσή τους. Αυτός ο κόσμος του επέτρεψε επίσης να συναντήσει τα είδωλά του, όπως ο Πολ Μακάρτνεϊ και ο Ρόμπερτ Πλαντ, των οποίων οι θερμοί έπαινοι τον έσπρωξαν στα όρια ενός ήδη νευρικού νεαρού. Η ομορφιά του θύμιζε τον Τζιμ Μόρισον στην ακμή του, αλλά και τον Άνταμ Αντ με μια νότα Νηλ Ίνες.
Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ της Έιμι Μπεργκ, “It’s Never Over, Jeff Buckley”, αφηγείται την τραγική ιστορία μιας ζωής που προδιαγραφόταν. Ο νεαρός Τζέφ και η μητέρα του εγκαταλείφθηκαν από τον πατέρα του, Τιμ Μπάκλεϊ, έναν τραγουδιστή και φιγούρα της αντικουλτούρας, ο οποίος πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης στα τέλη της δεκαετίας των 20 του. Ο Τζέφ, με παρόμοια ηλικία, έμελλε να ακολουθήσει την ίδια μοίρα, χάνοντας τη ζωή του σε ένα ατύχημα πνιγμού στον κόλπο του ποταμού Γουλφ, στο Μέμφις του Τενεσί, το 1997, σε ηλικία μόλις 30 ετών.
Η ευδιάθετη μητέρα του, Μαίρη Γκιμπέρτ, υπήρξε καθοριστική φιγούρα στη ζωή του, ωστόσο, ήταν η ερμηνεία του σε ένα μνημόσυνο του πατέρα του που συγκλόνισε την εκκλησία και έδωσε την ώθηση στην καριέρα του Τζέφ. Ήταν ένας εκπληκτικός ερμηνευτής, με φωνητική έκταση και ευαισθησία εμπνευσμένες από τη Νίνα Σιμόν και τη Τζούντι Γκάρλαντ. Ειρωνικά, ο Τζέφ έμοιαζε τρομακτικά με τον πατέρα του, με τον τύπο να τον αντιμετωπίζει ως μια “διασκευή” του. Η πρώιμη εξάρτησή του από διασκευές, όπως το “Hallelujah” του Λέοναρντ Κοέν, υπονόμευσε την ανάπτυξη του πρωτότυπου υλικού του.
Η Μπεργκ μιλά εκτενώς με τη μητέρα του, Μαίρη Γκιμπέρτ, εκτελεστική παραγωγό της ταινίας, και δύο από τις συντρόφους του, την Ρεμπέκα Μουρ και την Τζόαν Γουότερ. Χρησιμοποιεί μηνύματα από το αυτόματο τηλέφωνο του Τζέφ και αρχειακό υλικό από τη δεκαετία του ’90, συμπεριλαμβανομένου του αδιαμφισβήτητου, ατμοσφαιρικού ασπρόμαυρου υλικού του MTV, για να αφηγηθεί μια βαθιά θλιβερή ιστορία με συμπάθεια και ένταση.
Το “It’s Never Over, Jeff Buckley” προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας από τις 13 Φεβρουαρίου.
