Το “Two Doors Down“, η κωμική σειρά του BBC Scotland που διαδραματίζεται σε ένα προάστιο της Γλασκώβης, έχει περάσει από το “αργό κάψιμο” σε “φωτιά”, όπως μαρτυρούν οι οδηγοί ταξί στο Λονδίνο που φωνάζουν ατάκες του Jonathan Watson, ο οποίος υποδύεται τον Colin. Ο χαρακτήρας του Colin είναι χαρακτηριστικά ανεπιτήδευτος. Είτε συμβουλεύει τους γείτονες να μην ανησυχούν για μια σειρά διαρρήξεων, λέγοντας ότι “κανείς δεν θα στοχεύσει το σπίτι σας, θα θέλουν πράγματα που μπορούν όντως να πουλήσουν”, είτε μοιράζεται τα μυστικά της επιτυχίας του στο Tinder, η ανεπιτήδευτη ειλικρίνειά του είναι παροιμιώδης.
Δημιουργημένη από τον Gregor Sharp και τον αείμνηστο Simon Carlyle, η σειρά “Two Doors Down” εναλλάσσεται μεταξύ των σαλονιών της φανταστικής Latimer Crescent, όπου μια αταίριαστη ομάδα γειτόνων φαίνεται να μην μπορεί να αντισταθεί στην αδιάκοπη επίσκεψη ο ένας στον άλλον. Τώρα, το καστ επιστρέφει για ένα μοναδικό χριστουγεννιάτικο επεισόδιο, όπου η Beth και ο Eric προκαλούν αναστάτωση βάζοντας το χριστουγεννιάτικο δέντρο νωρίτερα από το συνηθισμένο, πυροδοτώντας απαιτήσεις για σπιτικά mince pies και μια έντονη συζήτηση για το τραγούδι “Fairytale of New York”.
Μετά από επτά επιτυχημένες σεζόν, η πιο πρόσφατη για το BBC One, το χριστουγεννιάτικο επεισόδιο έρχεται λίγο μετά την ανακοίνωση ότι η σειρά θα μεταφερθεί στη σκηνή τον επόμενο χρόνο, με τρεις παραστάσεις στο Glasgow Hydro, χωρητικότητας 12.000 θέσεων. Αυτό αποτελεί απόδειξη της απήχησης μιας σειράς όπου, με μια πρώτη ματιά, συμβαίνουν πολύ λίγα πράγματα.
Το ηθικό κέντρο της σειράς – ακόμα κι αν δεν το επιδιώκει – είναι η Beth. Μαζί με τον σύζυγό της Eric, η φιλοξενία τους γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από γείτονες όπως ο Colin και η Cathy – η ανταγωνιστική, αλκοολική σύζυγός του (την οποία υποδύεται η Doon Mackichan), που δίνει νέα διάσταση στον όρο “μικροαστισμός”. Ή η μελαγχολική Christine, που ξεπερνά τα όρια της φιλοξενίας, ανταλλάσσοντας μικρο-επιθέσεις από τον καναπέ.
Η Beth υποδύεται η Arabella Weir, η οποία μπορεί να εκφράσει θυμό, δυσφορία ή απόγνωση με την παραμικρή κίνηση του φρυδιού ή το σφίξιμο των χειλιών. “Ο Simon και ο Gregor έκαναν κάτι τόσο δύσκολο”, λέει, “να γράψουν κωμωδία που να είναι εύκολα αναγνωρίσιμη και αληθινή. Το να γράφεις για συνηθισμένους ανθρώπους που δεν κάνουν περίεργα πράγματα – είναι πραγματικά δύσκολο να λειτουργήσει”.
Ο Watson συμφωνεί: “Οι χαρακτήρες είναι τόσο ξεκάθαρα καθορισμένοι που μπορείς να βρίσκεσαι οπουδήποτε στο Ηνωμένο Βασίλειο και να ταυτιστείς μαζί τους. Ο καθένας γνωρίζει μια Cathy, μια Christine, έναν Colin. Και όλο αυτό οφείλεται στη γραφή.”
Ακόμα και αν οι οδηγοί ταξί αγαπούν να φωνάζουν τις ατάκες της σειράς, αυτές είναι μόνο ένα κομμάτι της απήχησής της. Με οξείες παρατηρήσεις και άρτιες ερμηνείες, απέχει πολύ από την “έτοιμη” κωμωδία. Ως μια κλασική κωμωδία ενός δωματίου, στην παράδοση του “The Royle Family”, οι ιστορίες είναι καθησυχαστικά συνηθισμένες. Ένα ολόκληρο επεισόδιο μπορεί να βασίζεται στην αγορά ενός κουτιού ντόνατς υπερμεγέθους. Ωστόσο, το δράμα είναι γεμάτο ζεστασιά και αναγνώριση. Στιγμές τρυφερότητας συνυπάρχουν με την απροσδόκητη αγένεια.
Είναι φανερό ότι το “Two Doors Down” έχει πλέον εδραιωθεί στις καρδιές του κοινού. Πώς όμως έφτασε εκεί; “Κανείς δεν είναι πιο έκπληκτος από εμένα”, λέει ο Alex Norton, που υποδύεται τον Eric. “Ήταν να είναι ένα μοναδικό επεισόδιο, αλλά το σενάριο ήταν πραγματικά φρέσκο και ασυνήθιστο και φάνηκε να πηγαίνει πολύ καλά. Την επόμενη στιγμή, το τηλέφωνο χτύπησε λέγοντας: ‘Θα σε ενδιέφερε να κάνεις τη σειρά;'”
Το πιλοτικό επεισόδιο προβλήθηκε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2013 και ανατέθηκε, αλλά η πρώτη σεζόν ξεκίνησε τρία χρόνια αργότερα, στο BBC Two. “Άρχισε να μεγαλώνει και να μεγαλώνει”, θυμάται ο Watson, καθώς ανατίθενταν διαδοχικές σεζόν. “Και μετά χτύπησε ο Covid”, λέει, “και ξαφνικά νεότεροι άνθρωποι την ανακάλυψαν στο iPlayer, οπότε το κοινό μας διευρύνθηκε πραγματικά”. Η έκρηξη της βάσης των θαυμαστών αναγνωρίστηκε σαφώς από τα αφεντικά του BBC, και η σειρά μεταφέρθηκε στο BBC One για την έβδομη σεζόν της το 2023. (Ας αφιερώσουμε μια στιγμή για να εκτιμήσουμε πόσο σπάνιο είναι μια σειρά να ανανεώνεται έξι ή περισσότερες φορές.)
Τόσο η γραφή όσο και η κινηματογράφηση της σειράς βασίζονται στη συνεργασία, εξηγεί ο Sharp: “Ποτέ δεν αισθάνθηκε ως επιτυχία μιας νύχτας και η διαδικασία παραγωγής της σειράς παρέμεινε ακριβώς η ίδια.” Διατηρώντας πολλούς από τους ίδιους ηθοποιούς και το ίδιο συνεργείο από τις πρώτες ημέρες, η ομάδα έχει αναπτύξει μια συντομογραφία για να εργάζεται μαζί: “Καταλαβαίνουν ποιος είναι ο κόσμος της σειράς και τι προσπαθούμε να πετύχουμε.”
Μιλώντας με τους ηθοποιούς στο πλατό στη Γλασκώβη για το χριστουγεννιάτικο επεισόδιο, η τεράστια εμπειρία κωμικού – και δραματικού – στο στούντιο είναι σαφής. Τα βιογραφικά του καστ κυμαίνονται από έργα των Bill Forsyth, Chris Morris και Michael Winterbottom μέχρι εμβληματικές εκπομπές όπως οι Naked Video, The Fast Show, Smack the Pony, Rab C Nesbitt, Still Game και Prince Andrew: The Musical. Αλλά αυτό που είναι επίσης εμφανές από τους θερμούς χαιρετισμούς και την άνετη συζήτηση είναι πόσο καλά δένει το σύνολο. Αυτή τη στιγμή, όλοι σχεδιάζουν να εμφανιστούν στη σκηνή τον επόμενο Σεπτέμβριο. Και όταν ο Carlyle πέθανε τον Αύγουστο του 2023 σε ηλικία 48 ετών, λίγες εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της έβδομης σεζόν, ήταν μια τραγωδία που εξακολουθεί να βιώνεται βαθιά.
“Όταν πέθανε ο Simon, ήταν τεράστια απώλεια, και συναισθηματικά η σκέψη να ξαναβγώ στο πλατό χωρίς αυτόν ήταν απλά τρομακτική”, λέει η Elaine C Smith, η οποία υποδύεται την Christine, πάντα έτοιμη με μια δυσοίωνη προειδοποίηση ή μια ύποπτη συμβουλή αγοράς (“Ξέρεις ποιος κάνει καλή παρακεταμόλη; Τα Morrisons.”). Τόσο αυτό το χριστουγεννιάτικο επεισόδιο όσο και η ζωντανή παράσταση του επόμενου έτους θα είναι “ένα αντίο και ένα ευχαριστώ” στον Carlyle, προσθέτει. “Όπως είπε η Elaine, τιμούμε τη μνήμη του”, λέει ο Norton. “Δεν πιστεύω σε πολλές δεισιδαιμονίες, αλλά νιώθω την παρουσία του [στο πλατό]. Νομίζω ότι θα του άρεσε γιατί το σενάριο είναι πολύ καλό και τιμά την κληρονομιά του.” “Όλοι νιώθουμε την απουσία του”, λέει ο Sharp, ο οποίος έπρεπε να αναπτύξει μια εντελώς νέα διαδικασία γραφής για τη σειρά, έχοντας περάσει χρόνια καθισμένος στον ίδιο φορητό υπολογιστή με τον συνεργάτη του, μοιραζόμενοι ιστορίες ζωής και “νιώθοντας σαν να τραβάς τον εγκέφαλό σου έξω, προσπαθώντας να λύσεις τα παζλ ενός επεισοδίου”.
Η πρόκληση της γραφής μόνος, και ενώ θρηνείς, πρέπει να ήταν ανυπολόγιστη. “Κάθε ιδέα και κάθε ατάκα στο σενάριο την περνούσα από το φίλτρο του ‘Είναι αληθινή για τη σειρά;’. Και εφόσον είσαι πιστός στη σειρά, τότε είσαι πιστός στον Simon.”
Το “Two Doors Down” δεν είναι σκόπιμα ηθικοπλαστικό, ούτε υπάρχει σε κάποιο είδος κωμικής ακινησίας. Αντίθετα, πλοηγείται απαλά στις καθημερινές πολιτικές της οικογένειας, των φιλιών και των γενεών με έναν ταπεινό ριζοσπαστισμό.
Πάρτε τις γυναίκες – η απόλυτη ακρίβεια της γραφής των Carlyle και Sharp σε συνδυασμό με τα πανίσχυρα ταλέντα των Weir, Mackichan και Smith σημαίνει ότι χαρακτήρες που σε άλλα χέρια θα μπορούσαν να είναι τερατώδεις, επιτρέπεται να έχουν τη σκοτεινή τους πλευρά, είτε πρόκειται για την αδυναμία της Cathy να αποκτήσει παιδιά, είτε για τη μοναξιά της Christine. “Εδώ είναι τρεις γυναίκες άνω των 50 που δεν βλέπεις στην τηλεόραση χωρίς να καρικατουρίζονται, και το να υποδύεσαι μια από αυτές είναι απίστευτα χαρούμενο και απελευθερωτικό”, λέει η Weir. “Οι γυναίκες θα μπορούσαν εύκολα να είναι η παπουτσότσα, η γκρινιάρα και η αλκοολική”, λέει η Mackichan. “Αλλά η γραφή είναι λαμπρή και απλώς πρέπει συνεχώς να βρίσκουμε τρόπους να ενσωματώνουμε την ευαλωτότητα και την απαλότητα.” Την εντυπωσιάζει πόσοι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι έχουν μια Cathy στη ζωή τους – και βλέπουν πέρα από την προκλητική της συμπεριφορά. “Υπάρχει ένα χριστουγεννιάτικο επεισόδιο όπου είχα πιει πολύ, η Beth το ανέφερε επιτέλους, και μετά στενοχωρήθηκα πολύ. Αν δεν είχε αυτή την ευαλωτότητα, δεν θα ήταν τόσο αστεία. Εκεί βρίσκεται ο αληθινός χιούμορ: όταν είναι σκοτεινό αλλά αληθινό.”
Η Smith θυμάται τις “εξαιρετικά λεπτομερείς σημειώσεις” που λάμβανε το καστ κατά τις πρώτες σεζόν, οι οποίες τόνιζαν τη σημασία του “να μην το παρακάνεις”. Το “Two Doors Down”, λέει, δεν είναι τόσο μια κωμωδία δράσης όσο μια κωμωδία αντίδρασης. “Πρέπει να είναι πιστευτές. Η Christine είναι ένα τέρας, αλλά δεν είναι καρτουνίστικη. Υπάρχει μια ευαλωτότητα και μοναξιά: δεν έχει κανέναν και καμία ζωή, ενώ προσποιείται ότι τα έχει.” Αναφέρει ένα άλλο εορταστικό επεισόδιο, όπου η Christine βρίσκεται μόνη σε ένα καφέ, αντικρίζοντας μια άδεια Ημέρα των Χριστουγέννων. “Οι άνθρωποι έκλαιγαν στο πλατό.”
Η σειρά εφαρμόζει την ίδια απαλή περιέργεια στις queer σχέσεις. Ο γιος των Eric και Beth, Ian, τον οποίο υποδύεται ο Jamie Quinn, είναι ομοφυλόφιλος και ο μακροχρόνιος φίλος του Gordon υποδύεται ο standup Kieran Hodgson. “Τείνουμε να μην έχουμε μεγάλες εξελίξεις στη σειρά”, λέει ο Hodgson, “αλλά χρόνο με τον χρόνο, τα μέλη του δρόμου – που μπορεί να μην αλληλεπιδρούν πολύ με την queer κουλτούρα – αποκτούν αυτό το μικρό παράθυρο μέσα από τον Ian και τον Gordon και σιγά-σιγά φτάνουν σε μια πολύ σταθερή αποδοχή όλων αυτών.”
Ενώ ο Gordon περνάει περισσότερο χρόνο από όσο θα ήθελε αποφεύγοντας τις προκλητικές προσεγγίσεις της Cathy, η σχέση του με τον Ian είναι άνετα συνηθισμένη. “Απολαμβάνω πραγματικά την έλλειψη φιλόδοξης σεξουαλικότητάς τους”, λέει ο Hodgson. “Συχνά οι ομοφυλόφιλοι απεικονίζονται ως πολύ συναρπαστικοί, πολύ δραματικοί στις ζωές τους. Ο Ian και ο Gordon είναι απλώς άνθρωποι απέναντι, οι οποίοι τυχαίνει να έχουν αυτό το ρομαντικό στοιχείο στη ζωή τους, αλλά πέρα από αυτό είναι στην πραγματικότητα αρκετά βαρετοί.” Χαμογελάει. “Αυτή είναι η τελική απελευθέρωση.”
Το “Two Doors Down Christmas Special” προβάλλεται στο BBC One την παραμονή των Χριστουγέννων στις 10 μ.μ.
