Η Rosa Rankin-Gee επιστρέφει μετά το έργο της του 2021, Dreamland, με το νέο της μυθιστόρημα My Only Boy, μια δυστοπική ιστορία που εστιάζει στην πολιτική κρίση και τις κοινωνικές ανισότητες. Διαβάζοντας το βιβλίο, ο αναγνώστης νιώθει μια απόκοσμη οικειότητα, καθώς η Αγγλία που περιγράφεται μοιάζει επικίνδυνα κοντά σε μια πιθανή μελλοντική πραγματικότητα.

Η κεντρική ηρωίδα, η Elle, εργάζεται ως διευθύντρια επικοινωνίας στην εταιρεία Gigr. Η εταιρεία αυτή λειτουργεί ως μεσάζων, συνδέοντας ανθρώπους που αναζητούν άμεση εργασία με επιχειρήσεις. Χρησιμοποιώντας περίπλοκους αλγόριθμους, η Gigr διασφαλίζει ότι κάθε εργαζόμενος πληρώνεται το ελάχιστο δυνατό ποσό που είναι διατεθειμένος να αποδεχθεί λόγω των συνθηκών του. Η κατάσταση είναι ζοφερή: οι εργαζόμενοι, εξαντλημένοι και εξαθλιωμένοι, καταφεύγουν σε αυτή την εργασία μετά το πέρας της κύριας απασχόλησής τους, η οποία δεν επαρκεί πλέον για την επιβίωση. Το τίμημα είναι βαρύ, με θανάτους εργαζομένων να σημειώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Σε αυτό το περιβάλλον κλιματικής αλλαγής, όπου τα καλοκαίρια είναι πιο καυτά και η βία κλιμακώνεται, η Elle συναντά τον Ed, έναν συγγραφέα που έχει γίνει το σύμβολο των δικαιωμάτων της LGBTQ+ κοινότητας. Η σχέση τους, η οποία ξεκινά με μια απροσδόκητη ετεροφυλοφιλική επαφή, περιπλέκεται από τις πολιτικές εξελίξεις και τις εταιρικές ίντριγκες. Η Elle, μπλεγμένη σε μια σχέση εξουσίας με μια νεότερη συνάδελφό της, προσπαθεί να δικαιολογήσει τις παραβιάσεις των εργασιακών δικαιωμάτων που επιβάλλει η εταιρεία της, ακροβατώντας μεταξύ μιας αντιπαθούς και μιας κατανοητής προσωπικότητας.

Το μυθιστόρημα, που κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Scribner, διακρίνεται για το καυστικό του χιούμορ και την κυνική του ατμόσφαιρα. Παρά τις κάποιες αμφιβολίες για τη ροή του τρίτου μέρους, η συγγραφέας επιτυγχάνει να αποτυπώσει μια γενιά που επιβιώνει μέσα από τον σαρκασμό και την καταπίεση, προσφέροντας ένα έργο που προβληματίζει έντονα για την πορεία της σύγχρονης κοινωνίας.