Εννέα χρόνια μετά την πρώτη προβολή της ταινίας “Το Μεγαλύτερο Θέαμα” (The Greatest Showman), το αδιαχώριστο έχει συμβεί: Η αγαπημένη παραγωγή της 20th Century Fox, που παρά τις αρχικά αρνητικές κριτικές έγινε μεγάλη επιτυχία χάρη στο γεμάτο αισιόδοξους ύμνους soundtrack, μετατρέπεται σε μιούζικαλ για τη σκηνή. Η παραγωγή, που αναμένεται να παρουσιάσει νέα τραγούδια από τους δημιουργούς του soundtrack, Benj Pasek και Justin Paul, θα κάνει πρεμιέρα στο Μπρίστολ για οκτώ εβδομάδες, σε μια δοκιμαστική περίοδο.
Η παράσταση φιλοδοξεί να φέρει στη ζωή την ατμόσφαιρα του τσίρκου και του θεάτρου, με τους Oliver Tompsett και Samantha Barks να αναλαμβάνουν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Η Barks, γνωστή από τον ρόλο της Elsa στο “Frozen” του West End, δήλωσε ότι η ταινία είναι αγαπημένη σε όλη της την οικογένεια, καθώς απευθύνεται εξίσου σε παιδιά και ενήλικες. Ο Tompsett, από την πλευρά του, εστιάζει στην αίσθηση της οικογένειας που προκύπτει από το περιβάλλον του τσίρκου και του μιούζικαλ, παρόμοια με την εμπειρία του από την ενασχόληση της μητέρας του με ερασιτεχνικό θέατρο.
Η μεταφορά της ταινίας στη σκηνή έρχεται μετά την εξαγορά της 20th Century Fox από τη Disney, γεγονός που έδωσε στην εταιρεία πρόσβαση σε τίτλους με μεγάλο ενδιαφέρον. Οι δημιουργοί του soundtrack, Pasek και Paul, έχουν διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη του μιούζικαλ, συμβάλλοντας με νέα τραγούδια εκεί όπου η αφήγηση το απαιτούσε.
Η ιστορία, με κείμενο του Tim Federle, επικεντρώνεται στον PT Barnum, τον Αμερικανό επιχειρηματία που έγινε γνωστός ως “ο μάγος των τσίρκων”. Η παράσταση εξετάζει την προώθηση μιας ομάδας “μοναδικών προσώπων και περιεργειών” από τον Barnum, αλλά και τις έντονες διαμαρτυρίες για το “θέαμα τεράτων” που παρουσίαζε. Επίσης, θίγεται η γοητεία του Barnum από τη Σουηδέζα σοπράνο Jenny Lind και η επιθυμία του να γίνει ένας επιτυχημένος ιμπρεσάριος όπερας.
Στο πλαίσιο των συζητήσεων, τίθεται το ζήτημα του πραγματικού PT Barnum, του οποίου οι πράξεις έχουν προκαλέσει αντιδράσεις, κυρίως από οργανώσεις για την προστασία των ζώων. Ο Barnum είχε εκμεταλλευτεί ανθρώπους, όπως η Joice Heth, μια ηλικιωμένη και ανάπηρη Αφροαμερικανίδα, την οποία παρουσίαζε ψευδώς ως 161 ετών. Η περίπτωση του Charles Stratton, ενός καλλιτέχνη με νάνισμο που ο Barnum βάφτισε “Στρατηγό Τομ Θαμπ”, αναφέρεται επίσης, με την ταινία να αλλοιώνει την ηλικία του.
Το μιούζικαλ, όπως και η ταινία, αποφεύγει να εμβαθύνει στις πιο σκοτεινές πτυχές της ζωής του Barnum, εστιάζοντας περισσότερο στη γιορτή του τσίρκου και στην αποδοχή των διαφορών. Η παραγωγή δηλώνει ότι δεν έχει την πρόθεση να προσφέρει ιστορική ακρίβεια, αλλά να παρουσιάσει μια “παραβολή” βασισμένη στη ζωή του.
Σχετικά με την απόφαση να μην συμπεριληφθεί στην παράσταση ένας performer με νάνισμο, οι δημιουργοί αναφέρουν ότι βρίσκονται στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης και επιθυμούν να δημιουργήσουν χαρακτήρες που αντιπροσωπεύουν την “ετερότητα” με ποικίλους τρόπους, τονίζοντας ότι το μοναδικό χαρακτηριστικό κάθε ατόμου είναι η μεγαλύτερη δύναμή του.
Επιπλέον, η παραγωγή έχει λάβει μέτρα ώστε τα ζώα να μην αποτελούν μέρος της αφήγησης, παρά το γεγονός ότι η ταινία χρησιμοποίησε CGI ζώα. Οι χορογραφίες, όπως αυτές που συνοδεύουν το τραγούδι “Rewrite the Stars”, θα είναι αθλητικές, φιλόδοξες και χαρούμενες, ενισχύοντας την αίσθηση της προσπάθειας και της χαράς.
Η σκηνική παραγωγή, που χρησιμοποιεί προηγμένη ψηφιακή τεχνολογία, έχει χαρακτηριστεί ως “προσπάθεια να προσγειωθείς στη Σελήνη”, υπογραμμίζοντας την πολυπλοκότητα και την καινοτομία της. Παρόλο που το κοινό γνωρίζει ήδη τα τραγούδια, οι δημιουργοί εκφράζουν την αβεβαιότητά τους για το αν θα συμμετέχουν τραγουδιστικά, αφήνοντας το κοινό να ανακαλύψει την εμπειρία.
