Η ταινία La Gradiva αποτελεί το εντυπωσιακό σκηνοθετικό ντεμπούτο της Marine Atlan, η οποία υπήρξε διευθύντρια φωτογραφίας. Πρόκειται για μια ιστορία ενηλικίωσης που εξερευνά τον νεανικό έρωτα και την έντονη σεξουαλική επιθυμία, υπενθυμίζοντάς μας πόσο επιφανειακό είναι συχνά το να υποτιμάμε τα εφηβικά δράματα. Τα συναισθήματα εκείνης της περιόδου, από την ευφορία έως την ταπείνωση, καθορίζουν τη μετέπειτα ζωή μας.
Ο τίτλος της ταινίας παραπέμπει στη νουβέλα Gradiva του Wilhelm Jensen, γραμμένη το 1902 και αγαπημένη του Sigmund Freud. Σε αυτήν, ένας αρχαιολόγος μαγεύεται από την εικόνα μιας γυναίκας που είδε σε ένα ρωμαϊκό μουσείο και φαντάζεται την ύπαρξή της στην Πομπηία το 79 μ.Χ., την εποχή της έκρηξης του Βεζουβίου. Η ταινία μεταφέρει αυτή την ιδέα σε μια σχολική εκδρομή στην Πομπηία και τη Νάπολη, υπό την καθοδήγηση της καθηγήτριάς τους, Mercier (Antonia Buresi).
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο έφηβος Toni (Colas Quignard), ο οποίος αναζητά την αλήθεια για την οικογενειακή του καταγωγή, πιστεύοντας ότι η γιαγιά του είχε έναν τραγικό έρωτα με έναν αριστοκράτη στην Πομπηία, πριν το καταστροφικό σεισμό του 1980 στη νότια Ιταλία που την ανάγκασε να μετακομίσει στη Γαλλία. Παράλληλα, η Suzanne (Suzanne Gerin), μια ευφυής αλλά απομονωμένη μαθήτρια, παρατηρεί τους συμμαθητές της και προσπαθεί να βρει τη θέση της, περνώντας από προσωπικές δοκιμασίες που τελικά της χαρίζουν αυτοπεποίθηση.
Η Marine Atlan παρουσιάζει με ρεαλισμό τις διδακτικές στιγμές και τις συζητήσεις των μαθητών για τον ρατσισμό, την πολιτική και τον σεξισμό, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα μελαγχολική και συγκινητική. Το La Gradiva, το οποίο προβλήθηκε στο φεστιβάλ των Καννών, καταφέρνει να αναδείξει τη σκοτεινή πλευρά της εφηβικής ψυχοσύνθεσης με έναν τρόπο που μένει χαραγμένος στη μνήμη.
