Το τραγούδι “Black Man Ray” των China Crisis, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια τους, κρύβει μια συναρπαστική ιστορία δημιουργίας που ξεκινά από την ανάγκη για ανάπαυση μετά από εξαντλητικές περιοδείες και φτάνει μέχρι την παραγωγή του Walter Becker, γνωστού από τους Steely Dan. Ο Gary Daly, τραγουδιστής και συνθέτης, περιγράφει την αρχική έμπνευση που ήρθε από τον Brian Eno και την ιδέα των “found sounds”. “Η ιδέα ότι οποιοσδήποτε ήχος θα μπορούσε να συμπεριληφθεί σε μια ηχογράφηση μου φάνηκε μαγική,” λέει ο Daly. Έτσι, ηχογράφησε έναν νεαρό που τραγουδούσε στο δρόμο κάτω από το παράθυρό του, ο οποίος τελικά ακούγεται στις πρώτες νότες του τραγουδιού.
Το “Black Man Ray” φέρει τον χαρακτηριστικό ήχο των China Crisis, αλλά η παραγωγή του Walter Becker έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Ο Becker, γνωστός για την ακρίβειά του, δούλεψε εντατικά σε όλα τα κομμάτια του τρίτου άλμπουμ του συγκροτήματος, “Flaunt the Imperfection”. Η δισκογραφική Virgin Records, επιθυμώντας να επαναλάβει την επιτυχία του προηγούμενου single “Wishful Thinking”, πίεζε τον Becker να εστιάσει σε πιθανές επιτυχίες. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε στο Parkgate Studio, στην κουζίνα, όπου ο Daly θυμάται έντονα τον Becker να καβουρδίζει σουσάμι, μια εικόνα που του έκανε εντύπωση, προερχόμενος από εργατική οικογένεια.
Η εισαγωγή του τραγουδιού αποπνέει μια ατμόσφαιρα 1980s, αλλά ο Daly τονίζει την παρουσία μελωδίας σε όλες τις συνθέσεις τους, ακόμη και πριν την είσοδο των φωνητικών. Ο τίτλος και οι στίχοι του “Black Man Ray” προκαλούν συχνά περιέργεια. Εμπνευσμένος από ένα άρθρο για τον σουρεαλιστή καλλιτέχνη Man Ray στο περιοδικό Creative Camera, ο Daly χρησιμοποίησε το όνομά του, συνδέοντάς το με την αυτοβιογραφική φύση του τραγουδιού, παρομοιάζοντάς το με τον Ray Charles να τραγουδά για τη ζωή του. Η προσέγγιση αυτή, όπως και η ιδέα του Eno, αφορά την ενσωμάτωση αινιγματικών στίχων που έχουν νόημα από μόνοι τους, αλλά και σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα λόγια.
Ο Eddie Lundon, κιθαρίστας και συνθέτης, θυμάται την πρώτη φορά που άκουσε το “Black Man Ray” από τον Gary, στο κήπο του σπιτιού της μητέρας του. “Το άκουσα αμέσως να έχει ποπ δυνατότητες, ήταν τόσο μελωδικό και πιασάρικο”, αναφέρει. Ο Lundon επισημαίνει ότι ο τρόπος που ξεκινούν τα τραγούδια τους, με έναν να γράφει τα θεμέλια και να χτίζει γύρω από μια μελωδία, πριν εξελιχθεί στον αναγνωρίσιμο ήχο των China Crisis, είναι χαρακτηριστικός.
Η αρμονία των φωνών στον ρεφρέν, “Ye-e-s ye-e-s, I could be wrong,” θεωρείται από τον Lundon μια “anthemic” στιγμή, που ενώνει το κοινό στις ζωντανές εμφανίσεις. Όταν οι China Crisis βρέθηκαν στις ΗΠΑ, η δισκογραφική τους, Warner Brothers, τους ρώτησε με ποιους παραγωγούς θα ήθελαν να συνεργαστούν. Ανέφεραν ονόματα όπως ο Richard Carpenter και ο Steve Winwood, καθώς και μέλη της ομάδας παραγωγής των Steely Dan, όπως ο Gary Katz. Αυτές οι επιθυμίες έφτασαν στον Walter Becker, ο οποίος αποδείχθηκε ήδη θαυμαστής των China Crisis. Μετακόμισε από τις ΗΠΑ για να τους συναντήσει και η συνεργασία τους ήταν άμεση. Ο Becker περιγράφεται ως τελειομανής και αυστηρός, απαιτώντας πολλαπλές λήψεις.
Ο Becker παρομοίασε το “Black Man Ray” με τους Beatles, κυρίως ως προς τη δομή του τραγουδιού (εισαγωγή, κουπλέ, ρεφρέν, κ.λπ.). Για δύο νεαρούς από το Liverpool, αυτή η σύγκριση ήταν εξαιρετικά συγκινητική.
Η 10η επετειακή έκδοση του άλμπουμ “Autumn in the Neighbourhood” των China Crisis είναι διαθέσιμη σε βινύλιο και CD από την Last Night from Glasgow.
