Πώς μπορεί κανείς να αποτιμήσει τη διάρκεια ενός χρόνου; Για τον Jonathan Larson, δημιουργό του θρυλικού Rent, η απάντηση κρύβεται στην αγάπη, όμως για το κοινό του Λονδίνου η απάντηση βρίσκεται πλέον στις άγνωστες μελωδίες του. Μια ξεχωριστή μουσική παράσταση στο Southwark Playhouse Borough φέρνει στο φως το «The Jonathan Larson Project», μια συλλογή από 18 τραγούδια που είχαν παραμείνει κρυμμένα στα αρχεία της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου.
Ο συνθέτης, ο οποίος έφυγε πρόωρα από τη ζωή σε ηλικία 35 ετών το 1996, άφησε πίσω του έναν θησαυρό από υλικό που προοριζόταν για μικρές καμπαρέ σκηνές ή είχε κοπεί από παλαιότερα μιούζικαλ. Υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του John Simpkins και τη σύλληψη της Jennifer Ashley Tepper, η παράσταση μεταφέρει τους θεατές σε ένα ατμοσφαιρικό διαμέρισμα του Μανχάταν, όπου οι ιστορίες και οι προσωπικές εξομολογήσεις του Larson ξεδιπλώνονται γύρω από ένα πιάνο.
Το κοινό έρχεται σε επαφή με κομμάτια όπως το «Greene Street», γραμμένο από έναν 23χρονο Larson γεμάτο δέος για τη Νέα Υόρκη, αλλά και με πιο σκοτεινά θέματα, όπως το «Iron Mike», ερμηνευμένο με συγκλονιστικό τρόπο από τον Marcus Collins, που αναφέρεται στην πετρελαιοκηλίδα του Exxon Valdez. Παράλληλα, η Imelda Warren-Green προσφέρει στιγμές έντονου χιούμορ, ενώ ο Michael Mather εντυπωσιάζει με τη σωματική ερμηνεία του στο κομμάτι «Valentine’s Day».
Μέσα από αυτές τις ερμηνείες, οι καλλιτέχνες καταφέρνουν να συνθέσουν ένα μωσαϊκό που αντικατοπτρίζει τόσο τις ελπίδες όσο και τις σκληρές κοινωνικές πραγματικότητες της δεκαετίας του 1980. Η παράσταση, που θα διαρκέσει έως τις 22 Αυγούστου, δεν αποτελεί απλώς μια αναδρομή, αλλά μια αποκάλυψη για το εύρος του ταλέντου ενός καλλιτέχνη που πίστευε ότι το πιάνο μπορεί να «σώσει την ψυχή» του.
