Ένα χρόνο πριν, μια φήμη διαδόθηκε στην στενά δεμένη κοινότητα των Βρετανών συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας, όχι ψιθυριστά σε μια ήσυχη στιγμή, αλλά μέσω ομαδικών συνομιλιών και φόρουμ. Οι παραγωγοί του “The Traitors” αναζητούσαν διαγωνιζόμενους για το 2026 και ήθελαν έναν από εμάς να συμμετάσχει. Φυσικά και ήθελαν! Το “The Traitors” είναι μια ελεγχόμενη, λιγότερο επικίνδυνη, στιλιζαρισμένη εκδοχή του κλασικού “whodunnit” σε επαύλεις της χρυσής εποχής, το οποίο είναι με τη σειρά του μια ελεγχόμενη, λιγότερο επικίνδυνη, στιλιζαρισμένη εκδοχή της πραγματικής δολοφονίας. Η δουλειά των συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας είναι να εξετάζουν τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Η προδοσία εμπιστοσύνης και η χειραγώγηση είναι καθημερινότητα. Συχνά γράφουμε από πολλαπλές οπτικές γωνίες, ταυτιζόμενοι με το θύμα, τον δράστη και τον ντετέκτιβ, κάτι που μας δίνει ένα μοναδικό είδος ενσυναίσθησης. Περάσαμε το υπόλοιπο του έτους αναρωτώμενοι ποιος θα ήταν αυτός. (Εγώ δεν πήρα την κλήση.)
Τον περασμένο Νοέμβριο, στο άχαρο “κανένα άνθρωπο” ανάμεσα στο φινάλε του “Celebrity Traitors” και την προβολή της τέταρτης σεζόν, μαζί με 13 συναδέλφους συγγραφείς αστυνομικών μυθιστορημάτων, επισκεφθήκαμε το “Traitors Live Experience” στο Covent Garden. Παρά το γεγονός ότι είμαστε επαγγελματίες εντοπιστές προτύπων με εξαιρετικά ανεπτυγμένες δυνάμεις παρατήρησης, κανείς από εμάς στο αντίστοιχο τραπέζι δεν μάντεψε ότι η Επιλεγμένη βρισκόταν ανάμεσά μας, και είχε ήδη ολοκληρώσει τη συμμετοχή της στο πραγματικό παιχνίδι.
Η Harriet Tyce, η δικηγόρος που έγινε συγγραφέας θρίλερ, είναι ιδανική για το σόου, λέει η πρώην ντετέκτιβ και best-selling συγγραφέας Clare Mackintosh. “Το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι στα αστυνομικά και θρίλερ μυθιστορήματα δεν είναι μόνο μεταξύ ντετέκτιβ και κακοποιού, αλλά και μεταξύ συγγραφέα και αναγνώστη – ποιος θα φτάσει πρώτος στην αλήθεια; Είτε ως Traitor είτε ως Faithful, ένας συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας αποτελεί έναν τρομερό αντίπαλο.”
Ο Mark Edwards, φανατικός οπαδός του “Traitors” και συγγραφέας του “The Wasp Trap”, συμφωνεί. “Όταν μιλούσα στην οικογένειά μου για το ‘The Traitors’, αναφερόμουν στους παίκτες ως ‘χαρακτήρες’, ένα λάθος που δείχνει ότι το παρακολουθώ με τον ίδιο τρόπο που διαβάζω αστυνομική μυθοπλασία. Η συγγραφή αστυνομικών μυθιστορημάτων μας καθιστά πολύ καλούς σε παιχνίδια. Γι’ αυτό η Harriet μπόρεσε να καταλάβει αμέσως ότι ο Hugo ήταν Traitor.”
Α, ναι, η αποκάλυψη που γέννησε χίλια memes. Η αποκάλυψη του Hugo από την Harriet στο τρίτο επεισόδιο ήταν αριστοτεχνική. Είναι ένα πράγμα να έχεις υποψίες, άλλο να τις παρουσιάζεις πειστικά. Η ομιλία της ήταν βγαλμένη από τις δικαστικές δραματικές παραστάσεις που γράφει. “Μου πέρασε από το μυαλό από τη στιγμή που έμαθα ότι είσαι δικηγόρος ότι θα ήσουν στόχος για τους Traitors,” είπε, καθώς το έθνος παρακολουθούσε με σχεδόν ανεξέλεγκτη δίψα. “Έχεις εμπειρία στην αντεξέταση, είσαι καλός στο να παρουσιάζεις την υπόθεσή σου και είσαι πολύ ευγλωττος.” Κατέληξε με: “Αυτά είναι σκληρά γεγονότα, όσο αφορά εμένα.” Στο Ardross Castle, τα σκληρά γεγονότα είναι πιο σπάνια από τις προστατευτικές Ασπίδες, αλλά παρουσιάζοντας τη θεωρία ως δεδομένα, η Harriet φρόντισε ώστε να *γίνουν* γεγονότα. Η παραπλάνηση βασίζεται στην παρουσίαση σχεδόν-αληθειών με τόση μαεστρία που ο αναγνώστης δεν την αμφισβητεί. Σε ένα σόου όπου πολλές εξοστρακισμοί βασίζονται σε “vibes” (“Ψηφίζω εσένα επειδή πήρες το τελευταίο κρουασάν στο πρωινό”), οι πειστικές δεξιότητες ενός μυθιστοριογράφου είναι πανίσχυρες.
Η Harriet, με την ορολογία του “Traitors”, “παίζει εξαιρετικά”. (Θα παραβλέψουμε το λάθος της με τον Ross, τον πιο καταδικασμένο Faithful που υπήρξε ποτέ. Όλοι οι καλοί ντετέκτιβ έχουν ένα μοιραίο ελάττωμα.) Δεν είμαι σίγουρη ότι η συγγραφή μυστηρίων *αυτόματα* μας προσόντα για να διαπρέψουμε στο παιχνίδι. Περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας μόνοι, πληκτρολογώντας και φορώντας φλις με τρίχες κατοικίδιων. Ναι, εξασκούμαι στην εξαπάτηση, αλλά μου παίρνει μήνες για να ετοιμάσω αυτές τις ανατροπές στην γραφή. Στην συζήτηση, σκοντάφτω στα λόγια μου και, όπως ο Stephen ο Traitor, κοκκινίζω εύκολα. Ωστόσο, οι συγγραφείς αναπτύσσουν ήπιες δεξιότητες που μπορεί να τους εξοπλίσουν καλά για τη ζωή στο κάστρο. Στην πορεία μου σε λογοτεχνικά φεστιβάλ και βιβλιοθήκες, έχω μάθει πώς να προσελκύω γρήγορα ένα κοινό αγνώστων. “Για να είσαι επιτυχημένος συγγραφέας, πρέπει να αισθάνεσαι άνετα μιλώντας με ανθρώπους και κάνοντάς τους να σε συμπαθούν,” λέει ο Edwards. “Οι παίκτες που είναι καλοί στο networking, όπως η Jessie, είναι πολύ λιγότερο πιθανό να εξοστρακιστούν.”
Αυτό επιβεβαιώνει την καταλληλότητά μας για τους Faithfuls, αλλά τι γίνεται με τη σκοτεινή πλευρά; “Για να λειτουργήσουν οι ανατροπές,” λέει ο Edwards, “πρέπει να μπορούμε να δημιουργήσουμε χαρακτήρες που είναι καλοί στο ψέμα και στην προσποίηση ότι είναι καλοί τύποι. Αυτοί οι κακοί είναι πάντα οι πιο διασκεδαστικοί χαρακτήρες για να γράφεις, και νομίζω ότι όλοι θα απολαμβάναμε την ευκαιρία να είμαστε ένας από αυτούς, έστω και για λίγες εβδομάδες.”
Όταν παίξαμε το “Traitors Live”, η Harriet ξεκίνησε ως Faithful αλλά στρατολογήθηκε ως Traitor στα μισά του παιχνιδιού. Αν περάσει το “πέρασμα” στο σόου, η καθημερινή της δουλειά θα της δώσει περαιτέρω πλεονέκτημα. Οι συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας αγαπούν να παίζουν με την δραματική ειρωνεία. Είμαστε μαριονετοπαίκτες, ποτέ πιο χαρούμενοι από ό,τι όταν οι αναγνώστες ξέρουν κάτι που οι χαρακτήρες δεν ξέρουν. Τι άλλο είναι αυτό, αν όχι η ουσία της ιδιότητας του Traitor; Αυτό, και η αδυναμία αντίστασης σε μια ευκαιρία για να προκαλέσεις χάος.
Το “The Night Stairs” της Erin Kelly κυκλοφορεί από την Vintage τον Ιούλιο.
