Οκτώ χρόνια μετά την τελευταία της δισκογραφική κυκλοφορία, η Robyn, η “μεγάλη κυρία” της alt-pop, επιστρέφει δυναμικά με το νέο της άλμπουμ “Sexistential“. Η 46χρονη Σουηδή καλλιτέχνιδα, μετά από μια περίοδο ζωής γεμάτη αλλαγές, όπως ο χωρισμός από τον σύντροφό της, σκηνοθέτη Max Vitali, και η ανατροφή του τριετούς γιου της, Tyko, τον οποίο απέκτησε με εξωσωματική γονιμοποίηση, έρχεται να μας μιλήσει για την επιστροφή της, τη νέα της δουλειά και την αντιμετώπιση των “ουλών” της παιδικής της ηλικίας σε έναν εκμεταλλευτικό μουσικό κλάδο.
Στη συνάντησή μας σε ένα ατμοσφαιρικό στούντιο στο Λονδίνο, η Robyn περιέγραψε το “Sexistential” ως “μια ωδή στην απελευθέρωση των συναισθημάτων και την βαθιά αίσθηση”. Φορώντας biker boots και μια μπλούζα με δίχτυ, και έχοντας δημιουργήσει μια “φωλιά” γύρω της με τσάντες και ένα καπέλο, εξέφρασε τον ενθουσιασμό της για την επιστροφή της στη μουσική ως μητέρα. “Ποτέ δεν έχω κυκλοφορήσει άλμπουμ ως γονιός, οπότε είναι πραγματικά συναρπαστικό να δουλεύω”, δήλωσε χαμογελώντας.
Η Robyn, γεννημένη Robin Carlsson, υπέγραψε συμβόλαιο σε ηλικία μόλις 14 ετών, προοριζόμενη για σταρ της teen R&B, όπως η Britney Spears και η Christina Aguilera. Ωστόσο, απομακρύνθηκε από την “κατασκευασμένη μηχανή”, δημιούργησε τη δική της ανεξάρτητη δισκογραφική και απέδειξε ότι η pop μουσική μπορεί να δημιουργηθεί αυτόνομα. Μια ολόκληρη γενιά καλλιτεχνών, από τη Lorde και την Charli XCX μέχρι τον Harry Styles, αναγνωρίζει την επιρροή της, τόσο ως αναμορφώτρια του μουσικού κλάδου όσο και ως δημιουργός επιτυχημένων τραγουδιών.
Ο κατάλογος των synth-injected “sad bangers” της, όπως τα “Hang With Me”, “Call Your Girlfriend” και “Dancing on My Own”, έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας της γενιάς των millennials, με τη Lena Dunham να χρησιμοποιεί τη μουσική της στην επιτυχημένη σειρά “Girls”. Ακόμη και η Gen Z αναγνωρίζει την επιρροή της, όπως φάνηκε από την ανταπόκριση του κοινού όταν η Charli XCX την κάλεσε στη σκηνή για να ερμηνεύσουν μαζί το “Dancing on My Own” στην O2 Arena του Λονδίνου το 2024.
Η Robyn παραδέχεται ότι η αποχή της από τη μουσική δεν ήταν σχεδιασμένη. Η πανδημία του COVID-19 την βρήκε να προσπαθεί να ξαναβρεί την έμπνευσή της, ενώ παράλληλα βίωνε τον χωρισμό της και προχωρούσε σε εξωσωματική γονιμοποίηση. Η διαδικασία της εξωσωματικής, όπως περιγράφει, ήταν “μια άγρια βόλτα” και την οδήγησε σε βαθιές υπαρξιακές σκέψεις σχετικά με την ταυτότητά της ως μητέρα.
Η απόφαση να γίνει μητέρα μόνη της αποτέλεσε μια περίπλοκη διαδικασία. “Η ιδέα να κάνω παιδιά στις σχέσεις που βρισκόμουν φαινόταν πολύ ριψοκίνδυνη”, δηλώνει, νιώθοντας αρχικά “αποτυχία” που έπρεπε να εγκαταλείψει την ιδέα της μητρότητας σε μια σταθερή σχέση. Η εμπειρία της ως παιδί σε μια οικογένεια με διαζευκόντες γονείς την οδήγησε στο να επιθυμεί να μην επαναλάβει παρόμοιες δυσκολίες.
Η Robyn εκφράζει την ευγνωμοσύνη της για τη δυνατότητα να προχωρήσει σε εξωσωματική γονιμοποίηση, αναγνωρίζοντας πως πρόκειται για ένα προνόμιο που δεν έχουν όλοι. Στο “Sexistential”, ραπάρει για την εμπειρία της με την εφαρμογή γνωριμιών Raya κατά τη διάρκεια των θεραπειών IVF. Η μητρότητα την άλλαξε, καθιστώντας την να αντιλαμβάνεται τις σχέσεις και τη σεξουαλικότητα με διαφορετικό πρίσμα, όπου “όταν δεν διακυβεύονται πολλά, το σεξ γίνεται πιο διασκεδαστικό”.
Οι στίχοι του άλμπουμ εξερευνούν την μοναξιά, την καρδιοπάθεια, την αισθησιακότητα και την εγκατάλειψη, με επιρροές από τον Prince και τους Suicide. Η Robyn, μετά από χρόνια ψυχοθεραπείας, κατάφερε να επεξεργαστεί τις τραυματικές εμπειρίες που αποκόμισε από την πρώιμη ενασχόλησή της με τον μουσικό κλάδο, όπου συχνά επικρατούσε μια “απεχθής” κουλτούρα γύρω από το σώμα και τη σεξουαλικότητα των γυναικών καλλιτεχνών.
Η Robyn συνεχίζει να τρέχει τη δική της δισκογραφική, την Konichiwa Records, με πλήρη καλλιτεχνική επιμέλεια στα τραγούδια της. Οι ζωντανές της εμφανίσεις είναι συχνά παιχνιδιάρικες, ενώ παραμένει επικριτική απέναντι στην εμπορική pop κουλτούρα, προτιμώντας την ατομικότητα και την έκφραση. Παρά την ηλικία της, νιώθει ότι δεν την καθορίζει, ενώ εκφράζει την επιθυμία να βρει συντρόφους που θα την κατανοήσουν και θα την εκτιμήσουν ως γυναίκα άνω των 40.
Η μητρότητα, όπως λέει, της έχει προσφέρει μια νέα οπτική, μια σειρά από “εξαιρετικά μικρά πράγματα που αλλάζουν βαθιά τον τρόπο ύπαρξής σου”. Παρά την κόπωση, νιώθει ενθουσιασμένη όσο ποτέ για την κυκλοφορία του νέου της άλμπουμ, αντιλαμβανόμενη την πολυτέλεια να μπορεί να ζει και τις δύο ζωές της: της μητέρας και της καλλιτέχνιδας.
