Δύο ημέρες πριν την Ημέρα των Ευχαριστιών, οι Hillary Cohen και Samantha Luu αντιμετωπίζουν μια πρόκληση: πώς να μαγειρέψουν 120 γαλοπούλες με περιορισμένο χώρο φούρνου στην αποθήκη τροφίμων τους στο κέντρο του Λος Άντζελες. “Θα χρειαστεί να κάνουμε λίγο spatchcocking. Δεν είναι πολύ “showbiz”, λέει η Cohen.
Είναι η πιο πολυσύχναστη περίοδος του χρόνου για τις Cohen και Luu, δύο βοηθοί σκηνοθέτιδες που ίδρυσαν τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Every Day Action κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid. Σχεδιασμένος να βοηθήσει άστεγους και άτομα που αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια σε όλη την πόλη, η ιδέα γεννήθηκε όταν η Cohen παρατήρησε την ποσότητα σπατάλης τροφίμων στα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά πλατό, και ερεύνησε τη δυνατότητα αναδιανομής τους σε όσους έχουν ανάγκη. “Θυμάμαι να ρωτάω: ‘Γιατί δεν μπορούμε να δωρίσουμε αυτό το φαγητό;’ Συνέχεια μου έλεγαν ότι ήταν παράνομο και ότι ο κόσμος θα μπορούσε να μας μηνύσει αν αρρώσταινε.” Για τη Luu, που μεγάλωσε δουλεύοντας σε μια κουζίνα σούπας που ίδρυσε ο πατέρας της, δεν άργησε να διαπιστώσει ότι αυτό δεν ίσχυε. “Στις ΗΠΑ, υπάρχει ο νόμος Bill Emerson Good Samaritan Act που ισχύει από το 1996”, λέει. “Προστατεύει τους δωρητές τροφίμων από θέματα ευθύνης.”
Δεν είναι οι μόνες γυναίκες που προσπαθούν να κάνουν την κινηματογραφική οθόνη “πράσινη”. Το 2009, η πρωτοπόρος Shannon Bart ίδρυσε την EcoSet, έναν περιβαλλοντικό πόρο παραγωγής με έδρα το Hollywood, ο οποίος εισήγαγε ανακύκλωση και κομποστοποίηση στα πλατό και άρχισε να δωρίζει δημιουργικά υλικά σε κοντινούς καλλιτέχνες, θεάτρα και σχολεία. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Albert είναι μια πανεθνική πρωτοβουλία της Bafta που βοηθά τη βιομηχανία του κινηματογράφου και της τηλεόρασης να γίνει πιο βιώσιμη. Ένας από τους μεγαλύτερους στόχους της είναι η σταδιακή κατάργηση των γεννητριών καυσίμων στα πλατό, κάτι που μπορεί να εξαλείψει έως και το 5% όλων των εκπομπών που δημιουργεί ο τομέας. Η April Sotomayor, επικεφαλής βιωσιμότητας της Bafta, δηλώνει: “Προσπαθούμε επίσης να ενθαρρύνουμε τους ταλαντούχους να μην χρησιμοποιούν ιδιωτικά τζετ. Ακόμη και η μετάβασή τους στην πρώτη θέση πάει πολύ μακριά για τη μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος μιας παραγωγής.”
Στο “πεζοδρόμιο” της παραγωγής, η Green Rider είναι μια συλλογικότητα που θέτει περιβαλλοντικές οδηγίες για τις παραγωγές, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης δικτυακής ενέργειας, της εισαγωγής κοινής χρήσης οχημάτων για ηθοποιούς και συνεργείο, και της χρήσης τροφοδοτών χωρίς βόειο κρέας. Οι προσπάθειές τους έχουν μειώσει τη ρύπανση σε παραγωγές, όπως οι Wolf Hall και Gangs of London, έως και 80%. Η Tilly Ashton, την οποία η Sotomayor αποκαλεί “αγαπημένη της βιομηχανίας βιωσιμότητας”, συνέβαλε στη δημιουργία του πρώτου προγράμματος εκπαίδευσης συντονιστών βιωσιμότητας στην Ουαλία για επίδοξους δημιουργούς πέρυσι. Και η PropUp είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση με έδρα το Λονδίνο, που ιδρύθηκε από τις πρώην παραγωγούς Emma Chaplin και Kate Allan, για την επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση αντικειμένων και σκηνικών από δημοφιλείς τηλεοπτικές εκπομπές. Παρά τις προκαταλήψεις, αυτό που κάνουν είναι σοβαρή υπόθεση. “Ένα αντικείμενο μπορεί να αλλάξει τη ζωή”, λέει η Allan. “Είτε πρόκειται για μια ζώνη που επιτρέπει σε κάποιον να φορέσει κάτι άνετο για συνέντευξη για δουλειά, είτε για ένα σακίδιο που βοηθά ένα παιδί να ξεφύγει από την ενδοοικογενειακή βία.”
Αυτές οι οικολογικές πρωτοβουλίες στον κινηματογράφο και την τηλεόραση γνωρίζουν άνθηση. Το Every Day Action αναδιανέμει πλέον περισσότερα από 80.000 γεύματα ετησίως. Συνεργάζεται επίσης με μεγάλα στούντιο, όπως η Warner Bros και η Disney, η τελευταία από τις οποίες βρέθηκε πρόσφατα σε δυσχερή θέση όταν αποκαλύφθηκε ότι η παραγωγή της live-action ταινίας “Snow White” εξέπεμψε 3.153 τόνους ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα. Η ανάγκη για αυτές τις πρωτοβουλίες είναι μεγαλύτερη από ποτέ σε πόλεις όπως το Λος Άντζελες, όπου το 25% του πληθυσμού αντιμετωπίζει επισιτιστική ανασφάλεια.
Το Every Day Action προσφέρει επίσης συμπληρωματικό εισόδημα σε άτομα που ξεκινούν την καριέρα τους στον χώρο του θεάματος μέσω του προγράμματος “industry driver”. Λειτουργεί επειδή είναι “insiders” που κατανοούν τα πρωτόκολλα και τους χρόνους των πλατό και μπορούν εύκολα να διαβάσουν τους χάρτες των τοποθεσιών. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι δεν μαγεύονται από τις διασημότητες. “Μπορούμε να τους στείλουμε στο πλατό και είναι εντάξει ακόμα κι αν βλέπουν μόνο πουρέ πατάτας”, λέει η Cohen.
Όσον αφορά την PropUp, έχει ήδη επαναχρησιμοποιήσει περισσότερα από 50.000 αντικείμενα και έχει συνεργαστεί με την ITV ReLoved, που σημαίνει ότι οι θαυμαστές μπορούν να αγοράσουν προϊόντα και σπάνια αναμνηστικά από το online κατάστημά της – όπως μια αφίσα “Free Marlon Dingle” από το Emmerdale ή ένα μπλουζάκι της Frankie Bridge από το I’m a Celebrity – τα κέρδη των οποίων διοχετεύονται πίσω σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. “Πρόσφατα πουλήσαμε την πινακίδα ‘Fernando’s’ από το Take Me Out”, λέει η Chaplin. Το Every Day Action έχει παρόμοια ιστορία να διηγηθεί. “Μια φορά μας δόθηκε μια σακούλα με 200 αρωματικά προφυλακτικά και ένα σωρό butt plugs από το πλατό του Euphoria”, λέει η Luu. Επαναχρησιμοποιήθηκαν από ένα τοπικό πρόγραμμα υποστήριξης εργαζομένων του σεξ πριν οι ιδιοκτήτες τους, το θρησκευτικό τάγμα Daughters of Charity, μάθουν, για την περίπτωσή σας.
Οι γυναίκες κυριαρχούν στον χώρο. Μια έκθεση του 2023 έδειξε ότι το 58% των θέσεων του chief sustainability officer κατέχονται από γυναίκες. Ο χώρος της μετάδοσης, ειδικότερα, οδηγεί την κούρσα, με γυναίκες όπως η Danielle Mulder και η Sara Peacock να ηγούνται των προσπαθειών βιωσιμότητας στο BBC και το S4C αντίστοιχα.
Ο τελικός στόχος για το Every Day Action και την PropUp είναι να εμπνεύσουν περισσότερη δράση σε τοπικό επίπεδο, με μερικές μικρές αλλαγές στο κανονικό πρόγραμμα. Το δίδυμο στο Λος Άντζελες έχει στο στόχαστρο του ένα βιομηχανικό ψυγειοκαταψύκτη, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο οι Chaplin και Allan ελπίζουν να ανοίξουν ένα φυσικό κατάστημα. “Δεν είμαστε ειδικοί στη βιωσιμότητα, είμαστε απλά δύο γυναίκες που είδαν ένα πρόβλημα και ήθελαν να κάνουν κάτι γι’ αυτό”, λέει η Chaplain. “Δεν είναι πυρηνική φυσική.”
