Η ημέρα μετά την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων μιας τελετής απονομής βραβείων, η προσοχή συνήθως στρέφεται στους υποψήφιους. Ωστόσο, οι φετινές υποψηφιότητες για τις Χρυσές Σφαίρες είχαν μια ελαφρώς διαφορετική τροπή, καθώς το μόνο που απασχολούσε ήταν το πόσο άσχημα ο ηθοποιός Marlon Wayans αλλοίωσε τα ονόματα όλων.
Αν δεν το παρακολουθήσατε, ήταν ένα μάθημα για το πώς να τα κάνεις όλα λάθος. Το να βλέπεις τον Wayans να ανακοινώνει τις υποψηφιότητες των Χρυσών Σφαιρών ήταν σαν να ζεις ένα από εκείνα τα εφιαλτικά όνειρα, όπου σου ζητούν να πιλοτάρεις ένα τζετ και συνειδητοποιείς ότι δεν ξέρεις πώς λειτουργεί κανένα από τα χειριστήρια. Αν το είδατε, τότε είμαστε σίγουροι ότι τα δάχτυλά σας θα ξεστραβώσουν κάποια στιγμή.
Δεν θα παραθέσουμε κάθε λάθος – τα γράψαμε όλα και γέμισαν μία σελίδα – αλλά ήταν μια πυροτεχνική επίδειξη κραυγαλέας παρεκφώνησης. Στο στόμα του Wayans, ο Ludwig Göransson έγινε «Ludwig G Ronson». Η Hannah Einbinder έγινε «Hannah Eye Bender». Ο Joel Edgerton έγινε «Joel Edd Gerton». Η Nouvelle Vague προφέρθηκε με ομοιοκαταληξία με τη λέξη «plague». Κατά λάθος ονόμασε την κωμική ειδική της Sarah Silverman «Postpartum» αντί για «Postmortem». Έκανε δύο προσπάθειες για τη Renate Reinsve και τις δύο τις έκανε εξίσου λάθος.
Ορισμένοι παρουσιαστές μπορεί να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν σε κάτι τέτοιο, αλλά όχι ο Wayans. Κάθε φορά που ένα ξενόφωνο όνομα εμφανιζόταν στο Teleprompter, ο φόβος στη φωνή του ήταν αισθητός. Όταν έπρεπε να διαβάσει τα κορεατικά ονόματα πίσω από το τραγούδι «Golden» των KPop Demon Hunters, ήταν τόσο νευρικός που έβαλε ένα ερωτηματικό μετά από όλα. Είπε το όνομα Joachim Trier σαν να διάβαζε την τελευταία γραμμή σε πίνακα οφθαλμολογικών εξετάσεων. Φαίνεται να λύγισε από ήττα πριν καν προσπαθήσει να πει το όνομα Inga Ibsdotter Lilleaas.
[Εικόνα: Nailed it … Marlon Wayans at the Golden Globe nominations. Φωτογραφία: Jim Ruymen/UPI/Shutterstock]
Αντίθετα, η συνοικοδεσπότης του, Skye P Marshall, ήταν ό,τι δεν ήταν αυτός. Κατά τη διάρκεια του δικού της μέρους της ανακοίνωσης των υποψηφιοτήτων, ήταν άψογη και στιλπνή, ξεπερνώντας όλα τα ονόματα σαν να ήταν παλιοί φίλοι. Δεν είναι περίεργο που ο Wayans αποχώρησε σκουπίζοντας τον ιδρώτα του.
Για τον απλό παρατηρητή, αυτό πιθανώς έμοιαζε απλώς με μια δύσκολη μέρα στη δουλειά. Αλλά φανταστείτε να είστε ένας από τους υποψηφίους των οποίων το όνομα ο Wayans αλλοίωσε. Φανταστείτε τη μεγάλη σας στιγμή να υπονομεύεται από κάποιον που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να πει σωστά το όνομά σας, αλλά κατέληξε να κάνει έναν ήχο σαν κλειδί που πέφτει σε απορροφητήρα. Δεν μπορεί να είναι ωραίο συναίσθημα, γνωρίζοντας ότι πετύχατε στο Χόλιγουντ, αλλά όχι αρκετά ώστε να μάθει κανείς το πραγματικό σας όνομα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η δουλειά είναι εύκολη. Καθόλου, ειδικά τώρα που οι τελετές απονομής έχουν ανοίξει επιτέλους τις πόρτες τους στις ένδοξες δυνατότητες του παγκόσμιου κινηματογράφου. Το να χρειάζεται να προφέρει κανείς μια μεγάλη λίστα με άγνωστα ονόματα μπορεί να είναι τρομακτικό. Πολλοί από εμάς θα δυσκολευόμασταν. Και πολλοί πριν από τον Marlon Wayans έχουν βρεθεί σε αυτή τη θέση.
Το πιο αξιοσημείωτο παράδειγμα ήταν η Tiffany Haddish. Μετά την επιτυχία του ρόλου της στο Girls Trip, φάνηκε για μια στιγμή ότι μπορούσε να τα καταφέρει όλα. Και μετά το σερί της έληξε, καθώς συγκρούστηκε, ως συνοικοδεσπότης μαζί με τον Andy Serkis, στον αμετάβλητο τοίχο των υποψηφιοτήτων των Όσκαρ του 2018.
Δυσκολεύτηκε με τον Scott Neustadter. Αλλοίωσε το Luca Guadagnino τόσο άσχημα που έψαχνε βοήθεια εκτός σκηνής. Αλλά μετά έπρεπε να πει το όνομα Daniel Kaluuya. Πρώτα τον ονόμασε «Daniel Koolyé». Έπειτα, αφού ο συνοικοδεσπότης της Andy Serkis την καθοδήγησε στη σωστή προφορά, το έκανε πάλι λάθος. Τον ονόμασε «Daniel Kahlua». Τον ονόμασε «Daniel Kallelujah». «Ξέρει το όνομά του», μουρμούρισε στο τέλος, ηττημένη και ταπεινωμένη.
Το θέμα είναι ότι οι παρουσιαστές δεν πρέπει να ακούγονται σαν να τους έχουν ενέδρα αυτά τα ονόματα. Δεν πρέπει να εμφανίζονται απροετοίμαστοι και να προσπαθούν να επιπλεύσουν με τη γοητεία τους, όσο μεγάλη κι αν είναι, γιατί αυτή η προσέγγιση ξεκάθαρα δεν λειτουργεί. Αυτά είναι ονόματα που χρειάζονται πρόβα, πρόβα και πάλι πρόβα, να εντυπωθούν στο μυαλό τους από τους διοργανωτές των βραβείων. Και αυτό μπορεί να γίνει. Η Skye P Marshall είναι η ζωντανή απόδειξη. Θα έπρεπε να την φέρνουν κάθε χρόνο.
Υπάρχει, φυσικά, μια εξαίρεση. Μην ξεχνάτε, φέτος γιορτάζουμε τη 10η επέτειο από το πιο αστείο πράγμα που συνέβη ποτέ στον πλανήτη Γη, το οποίο ήταν η πρόεδρος της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών, Cheryl Boone Isaacs, να παρεκφωνεί το όνομα του πολυβραβευμένου κινηματογραφιστή Dick Pope σε «Dick Poop». Μέχρι την ημέρα που θα πεθάνω, τίποτα δεν θα είναι πιο αστείο από το Dick Poop. Ίσως λοιπόν αυτός είναι ο νέος κανόνας. Οι παρουσιαστές πρέπει να δουλεύουν σκληρά για να προφέρουν σωστά το όνομα κάθε υποψηφίου, εκτός αν καταφέρουν με κάποιον τρόπο να το κάνουν να ακούγεται σαν εμετικό πέος, οπότε ο Θεός να τους ευλογεί.
