Ο M John Harrison, ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή συγγραφείς, επιστρέφει με το 13ο μυθιστόρημά του, «The End of Everything», αμφισβητώντας για άλλη μια φορά τις συμβάσεις του είδους. Σε αυτό το έργο, ο Harrison παρουσιάζει μια Βρετανία που καταρρέει κάτω από την κυριαρχία των iGhetti, εξωγήινων οντοτήτων που μοιάζουν με αργές εκρήξεις, των οποίων ο σκοπός παραμένει μια αινιγματική πρόκληση. Για τον 80χρονο συγγραφέα, η ουσία της επιστημονικής φαντασίας δεν είναι η επεξήγηση, αλλά η μεταφορά της απόλυτης σύγχυσης που θα νιώθαμε αν συναντούσαμε πραγματικά έναν εξωγήινο.

Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης στη γειτονιά Barnes στο νοτιοδυτικό Λονδίνο, ο Harrison περιγράφει τη διαδρομή του από το Rugby στο Warwickshire μέχρι την αναγνώριση που ήρθε μετά από δεκαετίες. Παρά την επιτυχία του «The Sunken Land Begins to Rise Again», που κέρδισε το βραβείο Goldsmiths το 2020, η πορεία του δεν ήταν ποτέ εύκολη. Ο ίδιος παραδέχεται πως το 1998, μετά από μια συνάντηση στο Soho με τον Iain Banks, ένιωσε την πίεση να επιστρέψει στην «καθαρή» επιστημονική φαντασία, οδηγώντας τον στη δημιουργία της τριλογίας «Kefahuchi Tract».

Στην καρδιά του έργου του Harrison βρίσκεται η αναμέτρηση με τα «προβλήματα». Όπως ο ίδιος εξηγεί, η συγγραφή για εκείνον είναι μια διαρκής προσπάθεια επίλυσης γρίφων. Αναπολώντας το αριστουργηματικό του «Climbers» (1989), θυμάται τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι μπορούσε να γράψει για τις δικές του εμπειρίες, ενώ πλέον το νέο του βιβλίο αποτελεί την κορύφωση της προσπάθειάς του να δημιουργήσει μια ιστορία χωρίς συμβιβασμούς. «Το πραγματικό μυστήριο σήμερα δεν είναι η κβαντομηχανική, αλλά το τι κάναμε στον κόσμο μας και γιατί», τονίζει, εξηγώντας ότι το «The End of Everything» είναι μια προσπάθεια να αποτυπώσει το χάος της ανθρώπινης αντίληψης.